I SO/Rz 2/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-02-16

Skład orzekający: Referendarz sądowy Andrzej Tokarz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym powinien zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca nie udzielił wyczerpujących informacji o swojej sytuacji materialnej i rodzinnej, mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym został odmówiony, ponieważ wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Brak udzielenia odpowiedzi na wezwanie sądu dotyczące stanu majątkowego i dochodów uniemożliwił ustalenie jej rzeczywistej sytuacji materialnej i zobowiązań, co stanowi naruszenie obowiązku współdziałania w wyjaśnianiu sprawy.
Stan faktyczny
E.M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) przed wniesieniem skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania. Wnioskodawczyni podała jedynie, że posiada udział w mieszkaniu i że w skład rodziny wchodzi mąż i pełnoletni syn. Sąd wezwał ją do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów dotyczących stanu majątkowego i dochodów, jednak wnioskodawczyni nie udzieliła wyczerpujących odpowiedzi, ograniczając się do kwestii związanych z wniesioną skargą.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przed wniesieniem skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [.] grudnia 2017 r. nr [.] w przedmiocie umorzenia postępowania - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy. EM przed wniesieniem skargi na określone w formularzu PPF postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] w przedmiocie umorzenia postępowania, wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu podała, że w skład rodziny wchodzi jeszcze mąż i pełnoletni syn. Przysługuje jej udział wynoszący ½ części w lokalu (mieszkaniu) o pow. 48 m2. Innych składników majątkowych nie wymieniła. Wobec niepodania w formularzu informacji na temat stanu majątkowego członków rodziny, w tym dochodów, ale i zobowiązań, 17 stycznia 2018 r. wezwałem wnioskodawczynię o złożenie dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym oraz dokumentów. W odpowiedzi z dnia 13 lutego 2018 r. wnioskodawczyni odniosła się tylko do jednego pytania dotyczącego uprawdopodobnienia wydania przez Kolegium postanowienia z dnia 1 grudnia 2017 r., niemniej nie nadesłała jego kopii podając tylko, że wniosła na nie skargę, a ustawowy termin przekazania jej z aktami sprawy przez organ do Sądu upłynął 12 lutego 2018 r. Sąd będzie więc w jego posiadaniu (skarga z aktami wpłynęła do Sadu w dniu dzisiejszym). Na pozostałe 7 pytań dotyczących stanu majątkowego oraz dokumentów odpowiedzi nie udzieliła. Wpis od skargi na określone w formularzu postanowienie wynosić będzie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego wnioskodawczyni przesłanek tych nie wykazała, a ujawnione informacje nie pozwoliły ustalić jej rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej, która pozwalałaby uznać ją za osobę ubogą. Nie udzielając odpowiedzi na wezwanie z dnia 17 stycznia 2018 r. uniemożliwiła poznanie aktualnych dochodów członków rodziny (z wcześniejszych spraw z jej udziałem przed tut. Sądem wynikało, że dochody takie osiągali, a ona sama wykonywała zawód notariusza), ciążących na niej zobowiązań, choćby związanych z codziennym utrzymaniem, w tym wynikających z regulowania opłat związanych z zajmowanym mieszkaniem. Nie dopełniła przez to ciążącego na niej obowiązku współdziałania w wyjaśnianiu sytuacji materialnej oraz wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy, czym uchybiła przepisom art. 255 i art. 246 1 pkt 2 Ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2017 r. II FZ 989/16; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z podanych względów, na podstawie art. 246 1 pkt 2 w zw. z art. 255 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa, odmówiłem uwzględnienia wniosku, ponieważ nie można było na podstawie ujawnionych informacji ustalić, że poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych związanych z opisanym w formularzu postanowieniem Kolegium może odbyć się z uszczerbkiem koniecznego utrzymania (czyli zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych) jej i pozostałych członków jej rodziny.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło