II SA/Rz 100/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Zbigniew Czarnik Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. C. i K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] listopada 2011 r. nr.[...] w przedmiocie uznania zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione -skargę oddala- Sygn. II SA/Rz 100/12 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] września 2011r., znak: [...], Powiatowy Lekarz Weterynarii uznał za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone przez M. C. w sprawie prowadzenia przez Wojewodę [...] egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 10 sierpnia 2011r. wystawionego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii, której przedmiotem jest wykonanie przez zobowiązaną obowiązku niepieniężnego, polegającego na udostępnieniu pomieszczeń zakładu "[...]" w celu przeprowadzenia kontroli przez urzędowych lekarzy weterynarii. Na powyższe postanowienie, zażalenie złożyła zobowiązana – M. C. wnosząc o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania egzekucyjnego jako bezprzedmiotowego oraz o rozpoznanie wniosku z dnia 27 lipca 2011r. oraz z dnia 25 sierpnia 2011r., dotyczących uzupełnienia postępowania wszczętego z urzędu w sprawie wymierzenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu podali, że wywiązali się z obowiązku przedłożenia Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii określonych dokumentów, a w pismach wskazanych powyżej wskazali daty możliwej kontroli weterynaryjnej. Organ w żaden sposób nie odniósł się do tych wniosków ani do treści dokumentów załączonych do ww. pism. W związku z tym brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że żalący się utrudniali przeprowadzenie kontroli weterynaryjnej, a tym samym do uznania zasadności wydania tytułów wykonawczych, jak również do nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Ponadto podali, że w dniu 6 września 2011r. została przeprowadzona kontrola weterynaryjna w Zakładzie [...] i do dnia dzisiejszego nie sporządzono ani nie doręczono im protokołu z tej kontroli. Wojewódzki Lekarz Weterynarii postanowieniem z dnia [...] listopada 2011r., nr [...] działając na podstawie art. 17 § 1, art. 33 i art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1945, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą" w związku z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010r. Nr 112, poz. 744 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2011r. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawy wnoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zostały wyliczone enumeratywnie w art. 33 ustawy. W myśl art. 15 § 1 ustawy egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Z akt sprawy wynika, że pisemne upomnienie wzywające zobowiązaną do wykonania obowiązku udostępnienia pomieszczeń Zakładu w celu przeprowadzenia kontroli przez urzędowych lekarzy weterynarii zostało doręczone ustanowionemu pełnomocnikowi – W. N. w dniu 21 lipca 2011r., zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem, a zobowiązana nie kwestionowała tego faktu. Brak jest podstaw do uznania, że tytuł wykonawczy nie odpowiada prawu, spełnia bowiem wymogi określone w art. 27, w tym także w jego § 3 ustawy. Wszczęte postępowanie egzekucyjne dotyczy wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym pozostającego we właściwości organu administracji publicznej. Obowiązki te wynikają wprost z przepisu art. 19 ust 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej. W sprawie nie było zatem konieczne wydawanie jakiejkolwiek decyzji administracyjnej, bowiem podstawę prawną egzekwowanego obowiązku stanowi przepis prawa. Odnosząc się do zawartych w zażaleniu zarzutów dotyczących wygaśnięcia obowiązku udostępnienia pomieszczeń zakładu w celu przeprowadzenia kontroli organ II instancji podał, że w istocie w dniu 6 września 2011r. na terenie Zakładu zostały przeprowadzone czynności kontrolne, jednakże zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej urzędowi lekarze weterynarii mają prawo przeprowadzić kontrole "w każdym czasie", a ponadto zobowiązana dopuściła do przeprowadzenia jedynie kilku czynności kontrolnych i to w terminie przez siebie wybranym. Ponadto w dniu 6 września 2011r. w zakładzie brak było surowca oraz produktu gotowego, a w zakładzie nie była prowadzona produkcja sera twarogowego. W związku z tym przeprowadzenie większości wymaganych przez wspólnotowe i krajowe prawo żywnościowe czynności urzędowych w ogóle nie było możliwe. Obecny w zakładzie pełnomocnik M. i K. C. nie potrafił udzielić informacji na większość pytań kontrolujących dotyczących procesów produkcyjnych. Nie zostały również okazane dokumenty dotyczące poszczególnych etapów produkcji, a Zakład nie powiadomił Powiatowego Lekarza Weterynarii o najbliższym terminie skupu i pasteryzacji mleka surowego, celem przeprowadzenia także kontroli procesu produkcji produktu pochodzenia zwierzęcego (sera twarogowego). Mając na względzie powyższe, nie można zgodzić się ze stanowiskiem zobowiązanej, iż obowiązek o charakterze niepieniężnym, wynikający bezpośrednio z mocy prawa - art. 19 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej został przez zobowiązaną wykonany. Postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania obowiązku niepieniężnego polegającego na udostępnieniu pomieszczeń w celu przeprowadzenia kontroli jest prowadzone niezależnie od postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej. Dlatego też wniosek zawarty w zażaleniu, a odnoszący się do pism zobowiązanej z dnia 27 lipca 2011r. oraz z dnia 25 sierpnia 2011r., dotyczący uzupełnienia postępowania wszczętego z urzędu organ uznał za nieuzasadniony K. i M. C. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na wskazane wyżej postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającego je postanowienia organu I instancji z dnia z dnia [...] września 2011r., nr [...] oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu podali, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu. Zarzucili, że nie zostały im prawidłowo doręczone jako stronom postępowań egzekucyjnych odrębne upomnienia. Doręczono je W. N., który został ustanowiony pełnomocnikiem skarżących tylko w postępowaniu administracyjnym, a nie w postępowaniu egzekucyjnym. Stanowi to naruszenia przepisu art. 15 ustawy albowiem prawidłowe doręczenie upomnień jest bezwzględnym warunkiem wydania tytułów wykonawczych. Organ II instancji nie odniósł się do tej kwestii. Nierozpoznanie sprawy braku dowodu doręczenia upomnienia zobowiązanej stanowi naruszenia art. 7, art. 77 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej "K.p.a." poprzez nieustalenie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i nie zebranie całego materiału dowodowego oraz brak odniesienia do wniosków strony tym wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego jako bezprzedmiotowego. Ponadto, zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji naruszył prawo, tj. art. 10 K.p.a., uniemożliwiając stronom wgląd do akt, celem odniesienia się do całego materiału dowodowego w formie wniosków, przed wydaniem orzeczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenia z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta wykonywana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne kierując się kryterium legalności dokonują zatem oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Wypada również zauważyć, że rozstrzygając w granicach sprawy Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W celu usunięcia naruszenia prawa stosuje przewidziane ustawą środki w stosunku do wszystkich aktów lub czynności podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania egzekucyjnego jest wykonanie przez zobowiązanych obowiązku niepieniężnego polegającego na udostępnieniu pomieszczeń Zakładu w celu przeprowadzenia kontroli przez lekarzy weterynarii. Kontrola zaś postępowania egzekucyjnego uruchomiona została na skutek wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w oparciu o tytuł wykonawczy. W uzasadnieniu zarzutów zgłoszonych wskazano na brak uprzedniego doręczenia upomnienia. Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych, upomnienie zostało doręczone W. N. - pełnomocnikowi K. i M. C. W aktach administracyjnych (karta 98) zalega pełnomocnictwo z dnia 2 kwietnia 2008 r., w którym upoważniono W. N. do reprezentowania ich między innymi we wszystkich sprawach przed Powiatowym Lekarzem Weterynarii i [...] Lekarzem Weterynarii. Upomnienia natomiast dla każdego skarżącego wystawione zostały przez Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 5 lipca 2011 r. i osobiście odebrane przez pełnomocnika skarżących. Dokonując doręczenia upomnienia pełnomocnikowi ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym, brak jest podstaw prawnych do kierowania pism bezpośrednio do strony postępowania administracyjnego, w tym również upomnienia – w rozumieniu art. 15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. "Do dnia zawiadomienia organu egzekucyjnego o cofnięciu udzielonego pełnomocnictwa, pełnomocnik reprezentuje stronę w postepowaniu egzekucyjnym, w tym także przy czynności upominawczej" – wyrok z dnia 1 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 128/07. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 września 2007 r., sygn.. akt II FSK 991/2006, stwierdzając, że art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie ustanawiania pełnomocnika i doręczania mu pism zgodnie z art. 32 oraz 40 § 2 k.p.a. Przepis art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że jeżeli przepisy ustawy egzekucyjnej nie stanowią inaczej w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a. Przedmiotem postępowania egzekucyjnego w sprawie są obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów administracji rządowej (organów Inspekcji Weterynaryjnej), które wynikają z ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (art. 19 ust. 3). Stosownie do przepisu art. 3 § 1 w związku z art. 2 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków, gdy wynikają one także bezpośrednio z przepisów prawa, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Z tego względu niezasadny jest również zarzut braku podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. W ponownym postępowaniu egzekucyjnym organ nie czyni żadnych ustaleń faktycznych poza doręczeniem upomnienia i tytułu wykonawczego oraz istnienia obowiązku nałożonego uprzednio przez organ. Pozostałe zarzuty skargi również nie zasługują na uwzględnienie. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd skargę oddalił.