II SA/Rz 1001/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka NSA Maria Piórkowska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 11 marca 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego -skargę oddala- II SA/Rz 1001/10 U Z A S A D N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] 2010 działając na podstawie art. 54 w związku z art.57 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) zwana dalej w skrócie P.b. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. zwana dalej w skrócie k.p.a.) po rozpatrzeniu zawiadomienia M.G.– S.z dnia [...] maja 2010r. (data wpływu do organu) o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, osadnika ścieków z przyłączem kanalizacji sanitarnej, studni z przyłączem wodociągowym oraz przyłączem energii elektrycznej, wybudowanego na działce nr [...] położonej w S. przy ul. [...] zgłosił sprzeciw do zamierzonego przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego. W odwołaniu od decyzji M.G. – S. wniosła o jej uchylenie w całości ze względów społecznych, a jako podstawę uchylenia wskazała art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego i art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. W uzasadnieniu podała, że decyzja nie ma mocy prawnej, bo została spóźniona, gdyż termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 15 czerwca 2010r. Zawiadomienie o zakończeniu obiektu budowlanego nastąpiło w dniu [...] maja 2010r. i organ w terminie 21 od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosił sprzeciwu w formie decyzji. W tej sytuacji skarżąca przystąpiła do użytkowania budynku mieszkalnego. Konieczność zamieszkania w nowym domu wynikała też z potrzeb rodzinnych. W piśmie z dnia [...] czerwca 2010r. wyjaśniła, że kierownik budowy J.Z. nie dopełnił obowiązku zwrotu oryginału dziennika budowy oraz oświadczenia o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę; protokołu potwierdzenia wykonania przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego. Wykonanie ww. przyłączy potwierdza wpis na str. 9 dziennika budowy z dnia [...] maja 2010r. Kierownik budowy był na budowie 6 razy wg wymienionych dat, a wszystkie inne wpisy dokonał w biurze. Wpisem na str. 10 dziennika budowy poinformował, że z dniem 10 czerwca 2010r. rezygnuje z funkcji kierownika budowy, ale nie zwrócił dziennika budowy inwestorowi. W pismach z dnia [...] lipca 2010r. oraz [...] sierpnia 2010r. skarżąca złożyła dodatkowe wyjaśnienia i wnioski. Podkreśliła, że zaużytkowanie budynku mieszkalnego nastąpiło z zachowaniem terminu, a problemy z dokumentacją są z winy kierownika budowy. Zawnioskowała też o warunkowe dopuszczenie obiektu do użytkowania z wyłączeniem ze względów bezpieczeństwa tarasów, które nie mają balustrad. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej PWINB) utrzymał w mocy wymienioną na wstępie decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty i argumenty zawarte w odwołaniu, a także w pismach z dnia z dnia [...] lipca 2010r. i [...] sierpnia 2010r. nie zasługują na uwzględnienie. PWINB w uzasadnieniu przytoczył treść art. 57 ust. 1 P.b. i wywiódł, że przepis ten szczegółowo i obligatoryjnie precyzuje, jakie dokumenty inwestor musi dołączyć do zawiadomienia o zakończeniu budowy. Pomimo jednoznacznie określonych wymogów, jakie inwestor musi spełnić zawiadamiając organ o zakończeniu budowy ustawodawca w art. 57 ust. 4 P.b. przewidział i uregulował sytuację, gdy złożone dokumenty przez inwestora są niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości. Z mocy tego przepisu organ ma obowiązek wezwać inwestora i umożliwić usunięcie braków, czy nieścisłości dokumentacji w wyznaczonym terminie. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, gdyż skarżąca nie dołączyła do zgłoszenia zamiaru użytkowania budynku dokumentów określonych w art. 57 P.b., a to: oświadczenia kierownika budowy, oryginału dziennika budowy, potwierdzenie odbioru kanalizacji sanitarnej i przyłącza wodociągowego. Wezwanie o uzupełnienie braków dokumentacji z dnia [...] maja 2010r., w którym organ pierwszej instancji zakreślił siedmiodniowy terminu i zawarł pouczenie o skutkach niedochowania tego terminu przewidzianych przepisami prawa skarżąca odebrała 28 maja 2010r. Zgodnie z wezwaniem ostatnim dniem do przedłożenia brakujących dokumentów był 4 czerwca 2010r. Skarżąca w dniu 7 czerwca 2010r. odpowiedziała na wezwanie organu, jednakże uczyniła to po upływie zakreślonego terminu i nie uzupełniła żądanych przez organ dokumentów. W omawianym przypadku początkiem biegu terminu do zgłoszenia przez organ sprzeciwu był dzień następny po dniu 4 czerwca 2010r. - to jest 5 czerwiec 2010r. Decyzja organu pierwszej instancji, którą sprzeciw został zgłoszony wydana została w dniu 21 czerwca 2010r. i doręczona M. G. – S. w dniu 25 czerwca 2010r., zatem 21-dniowy termin, o jakim mowa w art. 54 P.b. licząc od dnia 5 czerwca 2010r. został przez organ zgłaszający sprzeciw dochowany. Na wsparcie zajętego stanowiska PWINB wskazał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej NSA) z dnia 13 marca 2007r. sygn. akt II OSK 445/06 (nie wskazano publikatora). W tym stanie faktycznym i prawnym nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut odwołania dotyczący spóźnionego wniesienia sprzeciwu. Nie mogło zostać uwzględnione tłumaczenie, że kierownik budowy nie wywiązał się ze swoich obowiązków i z jego winy wynikają problemy skarżącej. Kwestia realizacji współpracy pomiędzy inwestorem i kierownikiem budowy we wskazanej przez skarżącą płaszczyźnie nie podlega ocenie organów nadzoru budowlanego w niniejszym postępowaniu. Bez wpływu na wynik sprawy jest też aspekt sytuacji rodzinnej i bytowej skarżącej. W skardze do Sądu skarżąca M. G. – S. wniosła o pozytywne zakończenie sprawy, przy czym nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji. Podkreśliła, że do użytkowania budynku mieszkalnego przystąpiła, gdyż organ nadzoru budowlanego w terminie 21 dni nie zgłosił sprzeciwu w drodze decyzji. Decyzję zawierającą sprzeciw z dnia 21 czerwca 2010r. doręczono w dniu 25 czerwca 2010r., czyli po upływie ustawowego terminu do wniesienia sprzeciwu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i ponowionych w odpowiedzi na skargę. Na rozprawie przed Sądem H. G. - ojciec skarżącej, działający an rozprawie jako jej pełnomocnik potrzymał skargę M.G.- S. i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporną okolicznością w tej sprawie jest fakt, że skarżąca jak i jej pełnomocnik (oświadczył na rozprawie, że posiada uprawnienia budowlane, ale ich uruchomienie wymaga wniesienia stosownej opłaty) mają świadomość, że dokumentacja dołączona do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego nie czyni zadość wymaganiom określonym w art. 75 ust. 1 P.b. Ustawodawca w sposób jednoznaczny określił, jakie dokumenty mają być przedłożone wraz ze zgłoszeniem i nie przewidział od tego żadnych wyjątków, wręcz przeciwnie. Dowodzi tego treść ust. 2 art. 57 P.b., który dotyczy zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę dokonanych podczas wykonywanych robót budowlanych, gdyż wtedy należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami. Taka bezwzględna regulacja wynika z założenia, że każdy obiekt ma być bezpieczny dla jego użytkowników. Trudno od takiej zasady wprowadzać jakiekolwiek wyjątki. Nie jest kwestionowane przez skarżąca i jej pełnomocnika, że zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 P.b. nie został dołączony oryginał dziennika budowy do zgłoszenia obiektu do użytkowania. Spór w niniejszej sprawie dotyczy dochowania 21-dniowego terminu wniesienia przez organ sprzeciwu określonego w art. 54 P.b. Materiał dowodowy oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji pokazują, że termin do wniesienia sprzeciwu przez organ nadzoru budowlanego został zachowany. Sąd w pełni akceptuje pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, którym za błędne uznaje stanowisko, że termin określony w art. 54 P.b. i wymieniona w art. 57 P.b. dokumentacja, jaką należy załączyć do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu zwalnia organ od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i zachowania norm prawnych i zasad postępowania, o jakich mowa w art. 7, art. 10, art. 77 k.p.a. Nie jest uprawniony pogląd sprowadzający się do stwierdzenia, iż przepisy procedury administracyjnej nie wymagają od organu wezwania inwestora do uzupełnienia braków formalnych i wyznaczenia w tym, celu stosownego terminu w sytuacji, gdy podstawą działania organu administracyjnego jest art. 54 P.b. Pojęcie "zgłoszenia sprzeciwu" i "wniesienia sprzeciwu" w ustawie Prawo Budowlane jest używane jako pojecie tożsame (wyrok NSA z 13 marca 2007r. sygn. akt II OSK 445/06 LEX nr 341353). W wyroku tym NSA przyjął, że 21-dniowy termin, o jakim mowa w art. 54 P.b. jest przez organ zgłaszający sprzeciw zachowany, o ile w terminie 21 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 ust. 5 P.b. Nie budzi wątpliwości pogląd, że postępowania prowadzone w procesie inwestycyjnym określone w Prawie budowlanym są prowadzone na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, że nie można w stosunku do zawiadomienia o zakończeniu budowy wyłączyć stosowania zasady obowiązku organu udzielania informacji faktycznej i prawnej określonego w art. 9 k.p.a. oraz procedury przewidzianej w art. 64 § 2 k.p.a., który nakłada na organ administracji publicznej wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dniu z pouczeniem o skutkach, w tym przypadku wynikających z przepisów Prawa budowlanego, czyli wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zakończenia budowy obiektu budowlanego (art. 57 ust. 1 w zw. z art. 54 P.b.). Tak też uczynił Inspektor Nadzoru Budowlanego, który pismem z dnia 27 maja 2010r. wezwał skarżącą o uzupełnienie zgłoszenia obiektu do użytkowania w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, przy czym wymienił jakie dokumenty należy doręczyć oraz pouczył o skutkach niezachowania zakreślonego terminu. Skarżąca wezwanie odebrała 28 maja 2010r., zatem ostatnim dniem do wywiązania się z obowiązku określonego w wezwaniu był 4 czerwca 2010r. Organ prawidło przyjął jako początek 21 dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu 5 czerwca 201r. i termin ten został przez organ dochowany, gdyż decyzje organu pierwszej instancji skarżąca odebrała 25 czerwca 2010. Zaznaczyć należy, że zaprezentowany pogląd nie stoi w sprzeczności ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i akceptowanym przez ten Sąd, że 21 – dniowy termin wskazany w art. 54 P.b. ma charakter materialnoprawny. Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i faktyczny Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.