II SA/Rz 1003/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu 13.05.2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. S. działającej w imieniu własnym oraz mieszkańców sołectwa Ł.: A.M., B.S., B.S., B.M., E. N., J. B., J.N., K. S., K. M., K. W., M.S., M.K. M.Z., R.B., S. S., S.M., W.Z., W.M., Z. B, Ł.N., na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...].08.2009 r. nr [...], o udzieleniu zgody na użyczenie budynku po nieczynnej szkole stanowiącej własność Gminy [...], położonej w Ł., -postanawia- 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić J. S. uiszczony wpis sądowy w kwocie 300 zł, (słownie: trzysta złotych). Sygn. II SA/Rz 1003/09 UZASADNIENIE Rada Miejska [...] w dniu [...].08.2009 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie udzielenia zgody na użyczenie budynku po nieczynnej szkole stanowiącej własność Gminy [...] położonej w Ł. W treści tej uchwały Rada zezwoliła Wójtowi na użyczenie Stowarzyszeniu "[...] budynku nieczynnej szkoły w Ł. stanowiącej własność Gminy. Zebranie Wiejskie Sołectwa Ł. uchwałą z 24.09.2009 r. działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia interesu prawnego spowodowanego uchwałą z [...].08.2009 r. w sprawie udzielenia Burmistrzowi zgody na użyczenie budynku po nieczynnej szkole w Ł. Wezwanie to zostało podpisane przez Sołtysa Wsi Ł. Na to wezwanie Rada Miejska nie udzieliła odpowiedzi organom Sołectwa Ł. Uchwałę Rady Miasta zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie mieszkańcy wsi Ł. w osobach J. S., A.M., B.S., B. S., B.M., E.N., J.B., J. N., K. S., K. M., K. W., M. S., M.K., M.Z., R. B., S.S., S. M., W. Z., W.M. Skarga została sporządzona przez J. S. w imieniu własnym oraz w imieniu wyżej wymienionych osób. Pisemną zgodę na wniesienie skargi w imieniu mieszkańców zawiera załącznik do skargi sądowoadministracyjnej sporządzonej przez J. S. W piśmie z 15.02.2010 r. J. S. zawarła oświadczenie, że sołtys wsi Ł., który podpisał wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego skierowane do Rady na podstawie uchwały Zebrania Wiejskiego, nie złożył skargi sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pismem z 3.03.2010 r. wezwał pełnomocnika J. S. do: 1) nadesłania listy obecności zebrania wiejskiego Sołectwa Ł. z 24.09.2009 r. oraz protokołu z wynikiem głosowania nad uchwałą o wezwaniu Rady Miasta do usunięcia naruszenia interesu prawnego spowodowanego uchwałą Rady Miasta z [...].08.2009 r., nr [...] o udzieleniu Burmistrzowi zgody na użyczenie budynku po nieczynnej szkole (uchwałę ta podpisał sołtys J.P.), 2) wyjaśnienia czy skarżący w sprawie sygn. II SA/Rz 1003/09, uczestniczyli w zebraniu wiejskim, na którym zebranie wiejskie podjęło uchwałę z dnia [...].09.2009 r. w sprawie wezwania Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W odpowiedzi należało wskazać imiona i nazwiska tych osób skarżących, które głosowały za wezwaniem Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Wezwanie WSA z 3.03.2010 r. należało wykonać w terminie 7 dni, licząc od dnia jego doręczenia, pod rygorem przyjęcia, że skarżący nie wzywali Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawniania dokonanego uchwałą tej Rady z [...] sierpnia 2009 r., nr [...]. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 5.03.2010 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik J. S. oświadczył w piśmie z 11.03.2010 r., iż skarżąca w związku z ze swym stanem zdrowia przebywa na leczeniu w W. Niezwłocznie po powrocie do zdrowia wymagane dokumenty zostaną złożone do akt. Do tego pisma, pełnomocnik załączył zaświadczenie lekarskie o tym, że skarżąca J. S. ma trudności w poruszeniu się. Okres niesprawności zdrowotnej określono na 7.03.2010 r. -31.03.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Wniesienie skargi sądowoadministarcyjnej na uchwały organów samorządu gminnego reguluje po części art. 101 ust.1 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.; zwana dalej u.s.g.). Według treści tej regulacji, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wniesienie skargi sądowoadministracyjnej musi być poprzedzone skierowaniem do organu samorządowego wezwania o wyeliminowanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Nieskorzystanie przez skarżącego ze środka prawnego zawartego w art. 101 ust. 1 u.s.g. nakazuje uznać wniesioną skargę za wadliwą. Istota tej postaci wadliwości dotyka trybu wnoszenia skargi a jej konsekwencje ustala art. 58 § 1 pkt 8 ustawy z 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), nakazując Sądowi odrzucenie skargi. W niniejszej sprawie w ramach badania zachowania trybu skargowego z art. 101 ust. 1 u.s.g. WSA ustalił, iż skarżący nie wzywali Rady Gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego dokonanego ich zdaniem uchwałą tego Organu z [...].08.2009 r., nr [...]. Na podstawie przesłanych do Sądu dokumentów można stwierdzić, iż takie wezwanie zostało skierowane do Rady Gminy przez J. P. sołtysa sołectwa Ł. Skarżąca J. S. nie odpowiedziała na skierowane do niej wezwanie z 3.03.2010 r. pomimo, że upłynął deklarowany przez jej pełnomocnika okres niewydolności ruchowej (od 7.03.2010 r. do 31.03.2010 r., zob. zaświadczenie lekarskie z 10.03.2010 r.). Dlatego też, Sąd stosownie do określonego w wezwaniu z 3.03.2010 r. rygoru jego niewykonania, obowiązany jest przyjąć, iż skarżący nie wzywali Rady Gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Nie wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego powoduje konieczność odrzucenia opisanej na wstępie skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...].08.2009 r., nr [...] na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 u.s.g. Zwrot skarżącej uiszczonego wpisu znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.