II SA/Rz 1044/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant specjalista Anna Mazurek -Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2017 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmian w dotychczasowych ustaleniach klasyfikacyjnych -skargę oddala- Decyzja z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") uchylił w całości decyzję Starosty [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] orzekającą o odmowie sprostowania błędu w zakresie klasyfikacji gruntów w działkach numer: 506, 512, 521/1, położonych w obrębie R., gmina [...] i orzekł o odmowie dokonania zmian w dotychczasowych ustaleniach klasyfikacyjnych i ewidencyjnych na działkach 506, 512, 521/1, położonych w obrębie R., gmina [...]. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: "K.p.a."), art. 7b ust. 2 pkt 2, art. 20 ust. 1, 2 3 i 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 ze zm.; dalej: ustawa), przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie z 2001 r.) oraz przepisów ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2017 r. poz. 788; dalej: "ustawa o lasach"). Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że Starosta [...] rozpatrując sprawę z wniosku W.P., powołując się na przepisy art. 20 ust. 1 pkt 1 ust. 3 i 3a, art. 22 ust. 1 ustawy, art. 2, art. 3, art. 20 ust. o lasach odmówił sprostowania błędu w zakresie klasyfikacji gruntów w działkach numer: 506, 512, 521/1, położonych w obrębie R., gmina [...]. W uzasadnieniu podał, że dane dotyczące gleboznawczej klasyfikacji gruntu będące przedmiotem wniosku zostały ustalone w postępowaniu administracyjnym dotyczącym aktualizacji gleboznawczej klasyfikacji gruntu obrębu R., zakończonym decyzją Starosty [...] z dnia [...] marca 2009 r. o znaku [...], która stała się ostateczna z dniem 27 kwietnia 2009 r. Zmiany wynikłe z ww. decyzji zostały ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Przedmiotowe postępowanie przeprowadzono na podstawie wówczas obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa m.in. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U. z 1956 r., nr 19, poz. 97 z poźn. zm.). Między innymi dla działek o numerach 506, 512, 521/1 położonych w obrębie ewidencyjnym R. sporządzono projekt uproszczonego planu urządzania lasu na lata 2017- 2026. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ I instancji stwierdził, że "wynikająca z planu urządzania lasu jego powierzchnia i granice są wiążące dla organów ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że dopóki w planie urządzania lasu nie zostanie dokonana zmiana (....), dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzania lasu. Organ ewidencji gruntów i budynków nie może dokonywać zmian w danych ewidencyjnych dotyczących lasu, które byłyby niezgodne z ustaleniami planu urządzania lasu". W odwołaniu od powyższej decyzji W. P. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł o "zmianę zaskarżonej decyzji poprzez dokonanie sprostowania błędu w zakresie klasyfikacji gruntów w działkach pod nr: 506, 512, 521/1 położonych w obrębie R., gmina [...] ewentualnie o uchylenie zaskarżonej, decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania". Ponadto wniósł o " dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z aktów notarialnych nr Rep. [...], A [...] na okoliczność zakupu przedmiotowych nieruchomości o określonych klasach bonitacyjnych". Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego jak niżej: - art. 20 ust.1 pkt. 1 w zw. z art. 20 ust. 3 i 3 a w zw. z art. 22 ust. 1 oraz 24a ust. 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach; - § 7 pkt. 1 ust. 6 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów; - art. 3 ust. 1a w zw. z art. 19 ust.2 ustawy o lasach; - art. 11 ust.1 ustawy z 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych; oraz błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Powyższych zarzutów nie podzielił organ odwoławczy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Zgodnie z § 66 ust. 1 i 2, § 67 i § 68 ust. 2 rozporządzenia z 2001 r., grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione dzielą się na lasy oznaczone symbolem Ls oraz grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem Lz, a w przypadku zadrzewień śródpolnych na grunty objęte gleboznawczą klasyfikacją, symbolem złożonym z liter Lz oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego. Zgodnie z § 1 ust. 1, ust.3 i § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów, gleboznawczą klasyfikacją obejmuje się grunty rolne oraz grunty pod lasami, a także grunty pod wodozbiorami (wodami zamkniętymi) o powierzchni do 10 ha. Prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wprowadzenia zmian w tym zakresie w ewidencji gruntów i budynków. W rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, lasem jest każdy grunt spełniający przesłanki wymienione w tym przepisie, bez względu na to, czy na gruncie tym znajduje się roślinność leśna. W operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu R. dla działki nr 506 o pow. 2,29 ha wykazany jest użytek LsV o powierzchni 2,29 ha, dla działki nr 512 o pow. 0,95 ha użytki: ŁV - 0,77 ha, LsV- 0,07 ha i Lz-PsV - 0,11 ha oraz dla działki nr 521/1 użytki: ŁIV-0,05 ha , PsV-0,34 ha i LsV-0,89 ha. Ustalenia klasyfikacyjne w zakresie oznaczenia użytków gruntowych w tych działkach wykazane zostały w operacie ewidencyjnym wsi R., w wyniku aktualizacji użytków rolnych i leśnych na tym obiekcie, zatwierdzonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...]. Decyzja stała się ostateczna z dniem 16.03.2009 r. Operat pomiarowo - klasyfikacyjny, włączono do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w J. w dniu 7 stycznia 2009 r. za numerem [...], w którym znajduje się protokół z klasyfikacji gruntów spisany na gruncie w dniu 05.12.2008 r. wraz z załącznikiem. Starosta [...] działając na podstawie art. 22 ust. 2 w związku z art. 7 ust.1, art. 19 ust. 2 i art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach zarządzeniem z dnia 28 listopada 2016 r. Nr 55/2016 zatwierdził uproszczony plan urządzenia lasu dla lasów stanowiących własność osób fizycznych położonych na terenie gmin: [...], [...], miasta J., L., P., P., R., miasta R., R., R.W., powiat [...], województwo e, o łącznej powierzchni 1584 ha sporządzony na okres od 01.01.2017 r. do 31.12.2026 r. Według rejestru działek leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia Nr 18/04/112/0006 - R., działki ewidencyjne o numerach 506, 512, 521/1 położone w obrębie R., objęte są uproszczonym planem urządzania lasu zatwierdzonym ww. zarządzeniem z dnia 28 listopada 2016 r., co zdaniem organu potwierdza zapisy ewidencji gruntów. Ewentualna zmiana planu urządzania lasu lub uproszczonego planu urządzania lasu może być dokonana aneksem, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4 z zachowaniem przepisów art. 22 ww. ustawy - art. 23 ust. 1 ustawy o lasach. Dopóki w uproszczonym planie urządzania lasu nie zostanie dokonana taka zmiana, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadają ustaleniom w uproszczonym planie urządzania lasu. Ponadto na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz art. 13 ust.2 i ust. 3 ustawy o lasach, zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. Starosta [...] może wydać decyzję administracyjną, która może być podstawą do dokonania przez organ I instancji w ewidencji gruntów i budynków zmiany użytków w działkach nr: 506, 512, 521/1 z lasu na użytek rolny. Na podstawie akt sprawy organ stwierdził, że wnioskodawca z takim żądaniem nie występował. Odnosząc się do powołanych w odwołaniu zarzutów organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na obowiązek utrzymania ewidencji gruntów i budynków w stanie aktualności organ powinien wprowadzić zmiany w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o odpowiednie dokumenty, które są dla niego dostępne w momencie wprowadzania tych zmian - operat pomiarowo - klasyfikacyjnym, włączony do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w J. w dniu [...].01.2009 r. za numerem [...], decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2009 r. [...]oraz dane z uproszczonego planu urządzania lasu zatwierdzonego zarządzeniem Starosty [...] z dnia 28 listopada 2016 r. Nie było zatem potrzeby dopuszczenia i przeprowadzenia "dowodu z aktów notarialnych nr Rep. A [...], A [...]na okoliczność zakupu przez skarżącego przedmiotowych nieruchomości o określonych klasach bonitacyjnych", gdyż nie mają one wpływu na przeprowadzoną klasyfikację gruntów i rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Organ podkreślił, że zmiana danych objętych ewidencją gruntów i budynków, z którą mamy do czynienia w tej sprawie, polegająca na zaliczeniu gruntów do konkretnych rodzajów użytków gruntowych musi wynikać z dokumentów potwierdzających istniejący na gruncie stan faktyczny i nie jest możliwa z datą wsteczną. W niniejszej sprawie musiałyby to być dokumenty obrazujące zmiany objęte nowym zdarzeniem prawnym rozumianym, jako zdarzenie mające miejsce po wprowadzeniu do ewidencji zmian kwestionowanych, czyli po ustaleniach klasyfikacyjnych w zakresie oznaczenia użytków gruntowych w działkach nr 506, 512, 521/1 dokonanych w wyniku aktualizacji użytków rolnych i leśnych we wsi R., zatwierdzonych decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...]. Uchylając decyzję organ odwoławczy wytknął organowi I instancji sformułowanie sentencji decyzji, którą odmówiono sprostowania błędu w zakresie klasyfikacji gruntów w działkach numer: 506, 512, 521/1, położonych w obrębie R., gmina [...], podczas gdy intencją żądania Skarżącego było dokonanie przez organ I instancji w ewidencji gruntów i budynków zmian w dotychczasowych ustaleniach klasyfikacyjnych i ewidencyjnych na ww. działkach (z lasu na użytek rolny) a nie błędy w klasyfikacji. W skardze do Sądu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie: - art. 139 K.p.a. poprzez wydanie decyzji na niekorzyść skarżącego, - art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 104 § 2 K.p.a. poprzez wydanie w zaskarżonej części rozstrzygnięcia, które nie dotyczy przedmiotu postępowanie, gdyż sprawa toczyła się zakresie sprostowania błędnego wpisu w ewidencji, a organ II instancji orzekł w przedmiocie zmiany treści wpisu, - art. 107 § 1 i 2 K.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich zarzutów, - art. 20 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 20 ust. 3 i 3a w zw. z art. 22 ust. 1 oraz art. 24 a ust. 12 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, poprzez jego niezastosowanie i odmowę sprostowania błędu w zakresie klasyfikacji gruntów w działkach oznaczonych w wypisie z ewidencji gruntów pod nr: 506, 512, 521/1 z Ls V i Ls VI na użytek Lz-PsV, ŁIV, PsV, RV, RVI, poprzez pominięcie, że ujawnienie statusu danego gruntu, jako lasu decyduje jego zakwalifikowanie w planie urządzania lasu, jako gruntu leśnego, który w dacie wydawania decyzji nie istniał, - § 7 pkt. 1 ust. 6 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012r. sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zakwalifikowanie nieruchomości oznaczonych pod nr 506, 512, 521/1 położonych w miejscowości R. do gruntów leśnych, podczas gdy były to grunty orne, łąki, pastwiska; - art. 3 ust. 1a w zw. z art. 19 ust. 2 ustawy o lasach, poprzez niewłaściwe zastosowanie i dokonanie zmiany klasyfikacji gruntów, podczas gdy grunty nie były przeznaczone do produkcji leśnej oraz nie podlegały sporządzaniu uproszczonych planów urządzania lasu; - art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez pominięcie, że wyłączenie gruntu z produkcji rolnej może nastąpić tylko po wydaniu decyzji zezwalającej na takie wyłączenie i w jej następstwie. - art. 78 w zw. z art. 136 K.p.a. poprzez całkowite zignorowanie w toczącym postępowaniu wniosków dowodowych zgłaszanych w pismach procesowych przez stronę w przedmiocie których organy nie podjęły żadnego postanowienia; Na tych podstawach wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części, tj. w zakresie rozstrzygnięcia z tiret 2, w którym organ orzekł o odmowie dokonania zmian w dotychczasowych ustaleniach klasyfikacyjnych i ewidencyjnych na działkach 506, 512, 521/1, położonych w obrębie R., gmina [...] oraz zmianę tej części decyzji poprzez przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania ( jednoczesnym utrzymaniu w mocy tiret 1, w którym organ uchylił w całości decyzję organu I instancji); - zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu dodał, że pojawienie się na nieruchomości rolnej samosiejek nie mogło stanowić podstawy zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na leśny, lecz uzasadniało wszczęcie postępowania przewidzianego w przypadku degradacji gruntów – art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w przeciwnym przypadku dochodziłoby do obejścia trybu odrolnienia gruntu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz.1660). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie jest sporny i Sąd nie kwestionuje w tym zakresie ustaleń poczynionych przez organy orzekające w sprawie. W ustalonym przez organy orzekające stanie faktycznym i prawnym sprawy skarga okazała się niezasadna. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i kartograficznego, którą odmówiono dokonania zmian w dotychczasowych ustaleniach klasyfikacyjnych i ewidencyjnych na działkach nr 506, 512, 521/1 położonych w obrębie R. gmina [...], a stanowiące własność W.P.. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem skarżącego z dnia 25 października 2016 r., który domagał się sprostowania oczywistego błędu popełnionego podczas prac związanych z aktualizacją klasyfikacji gruntów wykonaną w 2009 r. w obr. R. gmina [...] w zakresie działek nr: 506,512,521. W uzasadnieniu skarżący podał, że w wyniku prac związanych z aktualizacją klasyfikacji gruntów w 2009 r. w ww. obrębie w tym również na jego działkach doszło do bezpodstawnej zmiany klasyfikacji działek wnioskodawcy w części na działki leśne oznaczone symbolem Ls, likwidując użytki rolne i pastwisko. Zaznaczył też, że w 2009 r. na jego działkach nie było lasu i dlatego zwrócił się o poprawienie błędu przez likwidację użytku gruntowego Ls i przywrócenie poprzedniej klasyfikacji. Wbrew zarzutom skarżącego wniosek nie dotyczył poprawienia oczywistego błędu, ale - co potwierdza uzasadnienie wniosku - żądania wprowadzenia zmian klasyfikacji gruntów poprzez powrót do wcześniejszego oznaczenia. Nie doszło więc w ocenie Sądu do błędnej oceny wniosku skarżącego, pomimo, że w jego tytule wskazał, że domaga się sprostowania oczywistego błędu popełnionego podczas prac związanych z aktualizacją klasyfikacji gruntów przeprowadzonej w 2009 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], w pkt 1 orzekł o zmianie w części obowiązującej gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu R. gm. [...] zatwierdzonej decyzją Powiatowej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w [...] z dnia [...] listopada 1966 r[...]w sposób i w zakresie wykazanym w wykazie zmian gruntowych (etapII), stanowiący załącznik nr 1 do niniejszej decyzji. Natomiast z pkt 2 rozstrzygnięcia wynika, że ww. decyzja stanowi podstawę do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów. W dacie przeprowadzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. nr 19, poz. 97 ze zm.), które utraciło moc obowiązująca z dniem 29 listopada 2012 r. Powyższe dowodzi, że zmiana klasyfikacji gruntów skarżącego nie była efektem oczywistej pomyłki tylko prowadzenia prac związanych z gleboznawczą klasyfikacją gruntów, które po ustatecznieniu się decyzji zostały wprowadzone do ewidencji gruntów. W zaskarżonej decyzji szczegółowo wyjaśniono przyczyny, dla których doszło do zmiany dotychczas wykazywanych rodzajów użytków w ewidencji gruntów, stanowiących własność skarżącego, a to działek nr 506, 512 i 521/1. Organ podał, że opracowany podczas terenowej aktualizacji klasyfikacji ww. działek odnośnie oznaczonych użytków gruntowych operat pomiarowo - klasyfikacyjny, który został włączony do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wJ.za nr 3506-113/2008, w którym znajduje się protokół z klasyfikacji gruntów spisany na gruncie w dniu 5.12.2008 r. wraz z załącznikiem. Sporządzona dokumentacja potwierdza zasadność wprowadzonych zmian klasyfikacji użytków gruntowych, co powoduje, że żądania skarżącego o przywrócenie poprzedniego oznaczenia należy uznać za nietrafne w świetle zebranego materiału dowodowego. Zarządzenie to stanowi podstawę do aktualizowania danych w ewidencji gruntów w zakresie granic i powierzchni lasów, leżących na terenie objętym uproszczonym planem urządzania lasów. Zgodnie z art. 20 ust. 3a ustawy i art. 20 ust. 2 ustawy o lasach ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Oznacza to, że plany urządzania lasów lub uproszczone plany urządzania lasów decydują o treści wpisów w operacie ewidencyjnym (patrz wyrok NSA Wyrok z dnia 22 lutego 2012 r. I OSK 355/11 dostępny na str. cbosa). Dodać należy, że Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] r. Starosta [...] zatwierdził uproszczony plan urządzenia lasu dla lasów stanowiących własność osób fizycznych, którym objęto między innymi działki nr 506, 512, 521/1 położone w obrębie R., a stanowiące własność skarżącego. Skarżący nie przedstawił dokumentacji, która stanowiłaby podstawę dla zmiany wpisów w ewidencji gruntów, w szczególności nie wykazał, że skutecznie zakwestionował treść uproszczonego planu urządzenia lasów w zakresie nieruchomości stanowiących jego własność. Już samo to przesądza, że żądanie skarżącego o zmianę kategorii użytku gruntowego nie mogło okazać się uprawnione. Oznacza to, że organy zasadnie odmówiły uwzględnienia tego wniosku. W ocenie Sądu stanowisko to poprzedzone zostało dokonaniem w sprawie ustaleń w oparciu o prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy. Prawidłowo też do ustalonego stanu faktycznego zastosowano obowiązujące przepisy prawa. Podkreślić należy, że tak jak wynika to z powyżej przytoczonych przepisów prawa, zmiana danych ewidencyjnych dotyczących zaliczenia gruntów do konkretnych rodzajów użytków gruntowych w trybie aktualizacji - bo tak należy zakwalifikować wniosek skarżącego - musi wynikać z dokumentów potwierdzających istniejący na gruncie stan faktyczny, a ten jak to już wyżej wskazano nie został skutecznie zakwestionowany. Sąd zwraca też uwagę, na skutek w postaci znacznego upływu czasu pomiędzy rokiem 1966, a 2009, czyli ponad 50 lat, co wywarło znaczący wpływ na zmianę stanu zadrzewienia na działkach skarżącego, co uprawniało na wprowadzenie zmian w dotychczasowej klasyfikacji użytków gruntowych. Wyżej przedstawione argumenty jednoznacznie wskazują, że organy nie naruszyły przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego przytoczonych w skardze. Organ odwoławczy wskazał też na przyczyny zastosowania rozstrzygnięcia reformatoryjnego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a, ale skutkiem takiego rozstrzygnięcia nie jest. jak twierdzi skarżący, wydanie decyzji na jego niekorzyść i w konsekwencji naruszenie art. 139 K.p.a. Rozstrzygnięcie zastosowane w zaskarżonej decyzji mieści się w katalogu rozstrzygnięć organu odwoławczego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że "niekorzyść", o której mowa w powołanym art. 139 K.p.a., to obiektywne pogorszenie sytuacji prawnej strony odwołującej się wskutek wydania decyzji przez organ odwoławczy. O tym, czy pogorszenie takie nastąpi, przesądza zestawienie osnowy decyzji (postanowienia) organu pierwszej instancji z rozstrzygnięciem organu odwoławczego. Odmowa sprostowania błędu w zakresie klasyfikacji gruntów w działkach skarżącego w decyzji organu I instancji, a odmowa wprowadzenia zmian w ustaleniach klasyfikacyjnych i ewidencyjnych organu II instancji, w żaden sposób nie naruszyła dyspozycji art. 139 K.p.a. Nie doszło też w kontrolowanej sprawie do naruszenia przepisów prawa materialnego, bo odmowa wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w obrębie działek nr 506, 512, 521/1 położonych w R. nie była potwierdzona stosowną dokumentacją wymaganą, tak przez ustawę o lasach, jak i ustawę prawo geodezyjne i kartograficzne. W sytuacji zatem gdy, ani stan faktycznie istniejący na spornym gruncie, ani zgromadzone w sprawie dokumenty nie potwierdzają wnioskowanych przez skarżącego zmian użytków gruntowych i zaskarżone decyzje nie naruszają obowiązujących przepisów prawa w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia albo stwierdzenia nieważności, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił, jako niezasadną.