II SA/Rz 105/13

z dnia 8 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. i P.W. na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] z dnia [..] grudnia 2012 r. nr [..] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów wniesionych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Zarządzeniem z 1 lutego 2013 r. wezwano oddzielnie skarżących A. W. i P. W. do solidarnego uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jednego odpisu tego pisma. Wezwanie zawierało pouczenie o konieczności wykonania obowiązku w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, oraz że wykonanie go przez jednego ze skarżących zwolni z tego obowiązku drugiego. Pisma sądowe doręczono skarżącym 14 lutego 2013 r., przy czym pismo adresowane do P.W. wydano dorosłemu domownikowi – żonie A. W. Zarządzenia nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. należy do niej dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a.). Skarżący A.W. i P. W. wnieśli wspólna skargę na wymienione w sentencji postanowienie. Wobec tego zostali solidarnie zobowiązani do uzupełnienia braku formalnego skargi, aby możliwe stało się doręczenie jej odpisu wszystkim stronom postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro z obowiązku tego w ustawowym terminie się nie wywiązali, pomimo skutecznego doręczenia wezwania i udzielenia prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania zarządzenia, stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić. Sprawie nie można bowiem nadać prawidłowego biegu (por. postanowienie NSA z 21.07.2011 r. I OSK 1143/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia.