II SA/Rz 1050/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 27 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - postanawia – I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu A. J. kwotę 300 (słownie: trzysta) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu potencjalnego zagrożenia powodzią, przyległego do projektowanego wału przeciwpowodziowego oraz części obszaru rozproszonej zabudowy mieszkaniowej Osiedla [...] i [...] w [...]. Jako podstawę skargi składający ją wskazał art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga ta podlega odrzuceniu. W myśl aktualnego brzmienia art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372), zwanej dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powołany przepis treść powyższą uzyskał 1 czerwca 2017 r. tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. poz. 935 (art. 2 pkt 1). Przy czym, zgodnie z art. 17 ust. 2 wskazanej ustawy zmieniającej, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tzn. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie obowiązuje tekst ogłoszony w Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (dotyczy to ustawy o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Kwestionowana przez skarżącego uchwała Rady Miejskiej w [....] nosi datę [...] grudnia 2012 r., a zatem w świetle powyższego przepisu przejściowego, do jej zaskarżenia należy stosować poprzednie brzmienie art. 101 u.s.g. Było ono następujące: Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Mający więc zastosowanie w sprawie art. 101 ust. 1 u.s.g. w dacie sprzed 1 czerwca 2017 r. wymagał, by przed wystąpieniem ze skargą na uchwałę organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej skierować do tego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Istotna jest też uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r. (II OPS 2/07), która przesądziła, że: 1. Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Według art. 53 § 2 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed daty 1 czerwca 2017 r. (czyli daty wejścia w życie wskazanej wyżej ustawy zmieniającej), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Natomiast, wedle art. 52 § 4 P.p.s.a., w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Termin z przywołanego § 3 wynosił w myśl art. 52 § 3 P.p.s.a. czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Mając na uwadze wyżej zacytowane regulacje prawne wezwano więc A. J. do podania, czy przed wniesieniem niniejszej skargi wezwał Radę Miejską w [...] do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi skarżący wskazał, że wezwanie takie nie było możliwe, bowiem w dacie podejmowania kwestionowanej uchwały nie istniała jeszcze należąca do niego działka nr [...], która w świetle miejscowego planu została włączona do drogi dojazdowej. Działka ta powstała dopiero po dacie podjęcia przedmiotowej uchwały w wyniku sądowego podziału. W ocenie Sądu, skarga A. J. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem wniesiona została bez wyczerpania wymaganego trybu poprzedzenia skargi wezwaniem Rady Miejskiej w [...] do usunięcia naruszenia prawa. W świetle przedstawionych wyżej unormowań prawnych i interpretującej je uchwały NSA należy przyjąć, że brak jest terminu do wystąpienia przez osobę nie zgadzającą się z ustaleniami uchwały organu gminy sprzed 1 czerwca 2017 r. w sprawie z zakresu administracji publicznej (a taką bez wątpienia jest uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero wystosowanie takiego wezwania, a dokładniej data jego wpływu do organu skutkuje otwarciem biegu sześćdziesięciodniowego terminu na złożenie skargi w sytuacji, gdy organ na wezwanie takie nie udzielił odpowiedzi. Jeśli zaś taka odpowiedź zostanie udzielona, wówczas skargę należy złożyć w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia takiej odpowiedzi wzywającemu. Wyjaśnienie w zakresie biegu powyższych terminów tzn. trzydziestu i sześćdziesięciu dni zawiera uzasadnienie wskazanej uchwały NSA z 2 kwietnia 2007 r., z którego wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli zatem organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Nie ma więc w niniejszej sprawie znaczenia okoliczność, że działka położona w świetle miejscowego planu w terenie oznaczonym jako droga została wydzielona dopiero po dacie podjęcia uchwały w sprawie takiego miejscowego planu. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. w poprzednim jego brzmieniu można bowiem wnosić w każdym czasie. Tym samym, skoro skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wystąpił do Rady Miejskiej w [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2, art. 52 § 4 i art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu tych przepisów powołanym wyżej, o czym orzeczono w pkt I postanowienia. Z kolei orzeczenie z pkt II postanowienia o zwrocie skarżącemu kwoty 300 zł tytułem wpisu od skargi znajduje podstawę w art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.