II SA/Rz 107/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność dyrektora szkoły - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2014 r. Rada Miejska w [...] uznała za zasadną skargę wniesioną na Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w [...]. W podstawie prawnej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm., dalej: "usg") oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "Kpa"). Skargę na powyższą uchwałę skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie T. H., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Regulacją wyznaczającą zakres sądowej kontroli jest art. 3 § 2 Ppsa, zgodnie z którym przedmiotem skargi mogą być tylko i wyłącznie decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego oraz akty podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej przez organy jednostek samorządu terytorialnego i ich związki oraz terenowe organy administracji rządowej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a także na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto w myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepisowi art. 3 § 2 pkt 5 i 6 Ppsa odpowiada w zakresie dotyczącym zaskarżania uchwał rady gminy art. 101 ust. 1 usg, uprawniający do zaskarżenia uchwały lub zarządzenia podjętego przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tą uchwałą lub zarządzeniem. Jednakże co istotne, zaskarżony akt musi być aktem z zakresu administracji publicznej, bowiem w przeciwnym wypadku skarga wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 usg podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w [...] wydana została na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. w sprawie skargi na działalność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w [...], w sprawie nieprawidłowości, jaki wystąpiły podczas postępowania przetargowego na dostawę żywności. Podjęta została w trybie przepisów Działu VIII Kpa, regulujących instytucję tzw. skargi powszechnej. Instrument ten służy społecznej kontroli działalności administracji publicznej i nie jest związany z bezpośrednim kształtowaniem sytuacji prawnej wnoszącego ją podmiotu. Stosownie do art. 227 Kpa przedmiotem skargi (powszechnej) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Podmioty właściwe do załatwienia takich skarg wymienione zostały w art. 229 pkt 1 – 9 Kpa. Skargi dotyczące zadań i działalności burmistrza i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, rozpoznaje rada gminy (miasta). O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 Kpa). Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała pozostaje poza granicami właściwości sądu administracyjnego. Stanowi ona w istocie zawiadomienie, o którym mowa w art. 237 § 3 Kpa. Nie może zmienić tego stanowiska okoliczność, że sprawa skargi na działalność dyrektora szkoły załatwiana jest przez radę gminy w formie uchwały – tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Uchwała jest bowiem formą właściwą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała ta nie rozstrzyga konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Kończy tylko jednoinstancyjne uproszczone postępowanie jako forma zawiadomienia o sposobie rozpoznania skargi. Stanowisko wyrażone przez właściwy do rozpoznania skargi organ nie może być poddane kontroli organu wyższego stopnia, jak też sądu administracyjnego. Kontroli sądowoadministracyjnej nie podlega również ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kpa. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.