II SA/Rz 1089/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata MP o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi ED na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] sierpnia 2017 r. nr [.] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - przyznać adwokatowi MP od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. przyznano skarżącej prawo pomocy i ustanowiono dla niej pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w Rzeszowie wyznaczyła do pełnienia tej roli w dniu 11 grudnia 2017 r. adwokata MP, któremu informację o tym doręczono 18 grudnia 2017 r. W dniu 2 stycznia 2018 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 listopada 2017 r., wnioskując także o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które – według oświadczenia, nie zostały opłacone w całości ani części. Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej "Ppsa", wyznaczony – na zasadzie prawa pomocy, adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). W myśl jego § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) opłata ta wynosi 180 zł (tj. 75 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), i na podstawie § 4 ust. 3 ulega ona podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług, którego stawka - zgodnie z art. 41 i art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), wynosi 23 %. Pełnomocnik ustanowiony na etapie postępowania drugiej instancji podjął w sprawie czynności procesowe, opracował opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł ją w terminie określonym w przepisach art. 177 § 2 – 4 Ppsa, a Sąd ocenił ją jako spełniającą wymagania należytej staranności określone w art. 177 § 5 Ppsa. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 Ppsa oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 4 ust. 3 rozporządzenia, przyznałem należne pełnomocnikowi wynagrodzenie.