II SA/Rz 1096/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 lutego 2012 r. sprawy ze skargi E. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia – zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2004r., nr [...] zmieniającej wysokość zasiłku stałego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] maja 2004r. , nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S.W., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta S.W. przyznał E.Ł. zasiłek stały od dnia 1 maja 2004r., na trwale, w kwocie po 264, 33 zł miesięcznie. Wskazany wyżej organ decyzją z dnia [...] września 2004r., nr [...] zmienił z dniem [...] sierpnia 2004r. decyzję z dnia [...] maja 2004r., w części dotyczącej wysokości zasiłku i orzekł, że od sierpnia 2004r. zasiłek stały wynosi po 256, 41 zł miesięcznie. Decyzją z [...] marca 2005r., nr [...] wskazany wyżej organ zmienił decyzję z dnia [...] września 2004r., w ten sposób, że od [...] marca 2005r. zasiłek stały wynosił 317 zł miesięcznie, a następnie decyzją z dnia [...] października 2006r., nr [...] zmienił decyzję z dnia [...] marca 2005r. w ten sposób, że od [...] października 2006r. zasiłek stały wynosił 324 zł miesięcznie. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2008r., nr [...] w.w. organ orzekł, że zmienia się podstawa ustalenia wysokości zasiłku stałego dla E.Ł., którą stanowi art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej i w związku z tym od [...] marca 2008r. zasiłek wynosi 274, 50 zł miesięcznie. Wyrokiem z dnia 22 lutego 2012r., sygn. akt: II SA/Rz 1097/11, Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie z dnia [...] maja 2004r., nr [...] przyznającej E. Ł. zasiłek stały. Wyrok w chwili obecnej nie jest prawomocny. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Możliwość, jaką stwarza ten przepis nakłada obowiązek ustalenia, czy w konkretnej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające celowość wydania takiego orzeczenia. Sąd w każdym przypadku musi zatem rozważyć czy zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie, a więc czy orzeczenie które zapadnie w odrębnym postępowaniu może stanowić podstawę rozstrzygnięcia zawieszonego postępowania. Nie wdając się na obecnym etapie postępowania w merytoryczną ocenę zasadności skargi na decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie należy zauważyć, iż istotnie jej rozpatrzenie z uwagi na jej przedmiot (odmowa stwierdzenia nieważności decyzji zmieniającej wysokość zasiłku stałego przyznanego decyzją z dnia [...] maja 2004r.) jest ściśle związane jest z rozstrzygnięciem sprawy II SA/Rz 1097/11 dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej ten zasiłek z dnia [...] maja 2004r., nr [...]. Skoro zatem wyrok, który zapadł w wyniku sprawy rozpatrywanej pod sygn.: II SA/Rz 1097/11 może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania sądowego a wyrok ten nie zyskał jeszcze przymiotu prawomocności, wzgląd na prawidłowe załatwienie wniesionej skargi w sprawie II SA/Rz 1096/11 uzasadnia zawieszenie w niej postępowania sądowego z urzędu. Z tej przyczyny na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.