II SA/Rz 1104/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie SO del. Anna Bembenek/spr./ NSA Maria Piórkowska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. K. i A. Sp. z o.o. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki -skargi oddala- Decyzją z dnia 7 października 2010 r., nr [...] [..] Wojewódzki inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] na podstawie art. 138 par.1 pkt 2 ustawy z dnia 14.06.1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. DZ.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071) oraz art. 51 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. DZ. U. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..]. z dnia 22 kwietnia 2010r., znak: [...] orzekającą o braku podstaw do wydania decyzji w trybie art. 51 ust.1 pkt 2 p.b. w postępowaniu prowadzonym w sprawie ustalenia charakteru wykonanych robót budowlanych przy budowie przez inwestora – P. Towarzystwo Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. drogi dojazdowej do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. D. nr [..] w P. , usytuowanej na działce nr ewid. [x] w części objętej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..].11.2008 r. znak [...] nakazał inwestorowi – P. Towarzystwu Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. rozbiórkę drogi dojazdowej do budynku wielorodzinnego przy ul. D. nr [..] w P. usytuowanej na działce ewidencyjnej nr [x], na III odcinku od km 0+50 do km 1+27,10 zaznaczonym kolorem pomarańczowym na mapce, stanowiącej załącznik do wydanej decyzji. W uzasadnienia skarżonej decyzji i z akt administracyjnych wynika, że Starosta [...] decyzją z dnia 21 września 1999r. nr [..] , znak: [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora – P. Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w P. zatwierdził projekt budowlany i orzekł o wydaniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [x], zjazdu z drogi powiatowej wraz z drogą dojazdową i murem oporowym na działce nr [x], przyłącza kanalizacji sanitarnej, przyłącza wodociągowego , kanalizacji deszczowej , przyłącza energetycznego kablowego , przebudowę kabla SN 15 KV na dz. nr [x], przyłącza gazowego i wewnętrznej instalacji gazowej - przy ul. D. nr [..] w P. Powyższą decyzję poprzedzały decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14.05.1999r. i 23.08.1999r. wydane w okresie obowiązywania Miejscowego Planu Szczegółowego Zagospodarowania Przestrzennego Centrum Miasta P. , zatwierdzonego przez Radę Miasta P. uchwałą nr [..]/93 z dnia [..].10.1993r. Inwestycja została zrealizowana w okresie od 19.10.1999r. do 12.12.2000r. w czasie obowiązywania Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Zabudowy Mieszkaniowej "D." w P. zatwierdzonego uchwałą Nr [..] Rady Miasta P. z dnia [..] maja 1999r., która została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa P. z dnia [..] sierpnia 1999r. nr [..] ,poz.[..]. Decyzją z dnia 07.11.2008r. , znak : [..] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Starosty [..] Nr [..] z dnia 21.09.1999r. , znak: [...] o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego w części dotyczącej drogi dojazdowej, w pozostałym zaś zakresie odmówił stwierdzenia jej nieważności .W uzasadnieniu decyzji wskazano na sprzeczność projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu polegającą na usytuowaniu drogi poza linią rozgraniczającą teren inwestycji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej zwany: "PINB w [..]") wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie drogi dojazdowej w części objętej ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej zwany: "GINB") z dnia [..] listopada 2008 r., nr [...]. Po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających decyzją z dnia 23 września 2009 r., nr [..], PINB w [..] umorzył postępowanie w tej sprawie. Decyzją z dnia 26 stycznia 2010 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] (dalej zwany "PWINB w [...]") uchylił tę decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia 22 kwietnia 2010 r., nr [...], PINB w [..] po ponownym rozpoznaniu sprawy orzekł o braku podstaw do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2) prawa budowlanego. Decyzję tę wydano na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2000, nr 98, poz.1071, z późn.zm.) i art, 51 ust, 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2006, nr 156, poz.1118, z późn.zm.). Po rozpoznaniu odwołania J.K. PWINB w [...] decyzją z dnia 7 października 2010 r., nr [...], uchylił w całości decyzję PINB w [...] i orzekając reformatoryjnie nakazał inwestorowi – P. Towarzystwu Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. rozbiórkę drogi dojazdowej do budynku wielorodzinnego przy ul. D. nr [..] w P. usytuowanej na działce ewidencyjnej nr [x], na III odcinku od km 0+50 do km 1+27,10 zaznaczonym kolorem pomarańczowym na mapce, stanowiącej załącznik do wydanej decyzji. Powyższa decyzja została poprzedzona ustaleniem, że na działce nr [x] znajduje się droga o długości 127,10 m i szerokości 5 m w świetle betonowych krawężników o szerokości 10cm. Warstwę wierzchnią drogi wykonano z masy betonowo-asfaltowej. Od strony wjazdu z ul. D. droga wznosi się do góry na długości 21 m, dalej wznosi się łagodniejszym nachyleniem do długości 42,40m, po czym spada w kierunku wschodnim najpierw stromo do długości 87,5m, a dalej z minimalnym spadkiem do końca odcinka drogi tj. 127,10 m. Od strony wschodniej na końcu drogi znajduje się poszerzenie w kierunku południowym o wymiarach 12,00 x 8,85 m. Po prawej (południowej) stronie jezdni są dwie zatoczki postojowe: pierwsza za łukiem wjazdu z ul. D. o wymiarach 11,45 x 4,55 m, druga w odległości 38 m na wschód od końca pierwszej o wymiarach 13,50 x 4,56 m. Na długości drogi przy krawężnikach od strony lewej (po stronie północnej jezdni) znajdują się cztery typowe żeliwne kratki ściekowe o wymiarach 40 x 60 cm do odbioru wody opadowej z jezdni. Ponadto po stronie lewej na całej długości drogi za krawężnikiem w kierunku północnym usytuowane jest ogrodzenie z siatki stalowej mocowane do słupków z kątowników stalowych 50 x 50 mm zabetonowanych w gruncie . Droga ta przebiega na kierunku zachód - wschód, jest "ślepa" i stanowi dojazd do budynku wielorodzinnego mieszkalnego na działce nr [x]. Po stronie południowej drogi znajduje się skarpa i teren usytuowany wyżej, gdzie zlokalizowane są budynki mieszkalne, natomiast po stronie północnej drogi znajduje się skarpa za ogrodzeniem i działka nr [q]. Droga jest w dobrym stanie technicznym i nie zagraża bezpieczeństwu ruchu. Drogę wybudowano, z wyłączeniem muru oporowego, na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego i decyzji Starosty [...] nr [..] z dnia 21 września 1999 r., nr [..]. o pozwoleniu na budowę w/w budynku wraz z drogą dojazdową i murem oporowym oraz towarzyszącym uzbrojeniem terenu. Inwestycja została zrealizowana i zakończona w latach 1999 - 2000. Inwestor, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, pismem z dnia 21 grudnia 2000 r. zawiadomił Starostę [..] o zakończeniu budowy i realizacji robót budowlanych, a ten nie wniósł sprzeciwu. Droga została zatem zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która w trakcie realizacji budowy nie utraciła mocy prawnej. Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej drogi dojazdowej nastąpiło dopiero [..] listopada 2008 r. decyzją GINB. Uwzględniając powyższe PWINB w [..] uznał, że inwestor PTBS Sp. z o.o. nie realizował przedmiotowej drogi w warunkach samowoli budowlanej. Inwestor nie dysponuje już jednak wymaganym pozwoleniem na budowę na tę drogę, gdyż zostało ono wyeliminowane z obrotu prawnego ostateczną decyzją GINB. Przyjął zatem, że sprawa ta podlega zakwalifikowaniu jako inny przypadek rozumieniu przepisów art.51 ust.1 pkt 1) i pkt 2) w związku z art.51 ust.7 prawa budowlanego. Organ stanął na stanowisku, że do oceny tej inwestycji stosować należy przepisy obowiązujące w dacie wykonywania robót. W okresie realizacji inwestycji obowiązywał Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego zabudowy mieszkaniowej "D." w P. zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Miasta P. z dnia [..] maja 1999 r. Został on ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa P. z dnia [..] sierpnia 1999 r. (nr [..], poz. [..]). Analiza dokumentacji zalegającej w aktach sprawy doprowadziła PWINB w [..] do stwierdzenia, że droga ta nie jest oznaczona w przywołanym planie symbolem 4KD, jakkolwiek na odcinku od km 0+14 do km 0+50 w całości mieści się w liniach rozgraniczających tej drogi przedstawionych na załączniku graficznym do planu, z wyjątkiem fragmentu zatoki postojowej. Z treści planu wynika, że droga 4KD powinna mieć 8 m szerokości pasa drogowego, 3,5 m szerokości jezdni, jednostronny chodnik szerokości 2,5 m bez określenia strony położenia. Linia rozgraniczającą z terenami mieszkaniowymi "1MS" - "3MS" według planu nie była obligatoryjna uwagi na ukształtowanie terenu. Tymczasem wykonana droga ma szerokość jezdni 5 m i nie ma chodnika. Organ dodał, że w czasie opracowywania projektu budowlanego na przedmiotową inwestycję obowiązywała też decyzja Burmistrza Miasta [..] z dnia 14 maja 1999 r., nr [..], o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu z terminem ważności do 31 grudnia 1999 r. W załączniku graficznym nr 1 do niej wrysowano usytuowanie jezdni drogi bez podania jakichkolwiek parametrów. Wrysowany w załączniku fragment drogi i linie rozgraniczające pasa drogowego pokrywają się z przebiegiem tych linii na załączniku graficznym do MPZP. W ocenie organu brak w decyzji Burmistrza Miasta [..] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14.05.1999r. danych dotyczących parametrów dojazdu do budynku mieszkalnego , obligował inwestora do wykonania go zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami szczególnymi. Zgodnie z par.14 ust.1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i usytuowanie (t.j. Dz.U. 1999, nr 16, poz.140) , które obowiązywało w dacie realizacji inwestycji, do działki budowlanej oraz do budynku i urządzeń z nim związanych należy zapewnić dojście i dojazd od drogi publicznej , odpowiednie do przeznaczenia i sposobu jego użytkowania oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej , określonych w przepisach szczególnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m . Wymagania, jakim powinny odpowiadać drogi w zakresie przeciwpożarowym regulowało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999 r. (Dz.U. 1999, nr 7, poz. 64). Zgodnie z par.11 ust.1 tego rozporządzenia drogi pożarowe o utwardzonej i odpowiednio wytrzymałej nawierzchni umożliwiającej dojazd o każdej porze roku powinny być doprowadzone do budynków zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL I i ZL ll, budynków średniowysokich , wysokich i wysokościowych zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, ZL IV i ZL V , natomiast zgodnie z ust.4 minimalna szerokość dróg pożarowych na całej długości obiektu oraz na odcinku 10 m przed i za obiektem powinna wynosić 4 m a dodatkowo na odcinku tym powinno być zapewnione pobocze utwardzone o szerokości co najmniej 1 m , które może być wykorzystywane do ruchu pieszych. W ocenie organu przedmiotowa droga spełnia wymogi w/w rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i usytuowanie , gdyż jezdnia przedmiotowej drogi została wykonana o szerokości 5 m , czyli nie jest mniejsza niż 3 m. Nadto droga spełnia wymogi przewidziane przepisami w/w rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999 r. gdyż 4 m jezdni plus 1 m pobocza utwardzonego stanowi ciąg pieszo - jezdny o łącznej szerokości 5 m. Dokonując szczegółowej oceny drogi dojazdowej organ podzielił ją na trzy odcinki zobrazowane na załączniku graficznym do decyzji: odcinek I to odcinek od km 0+00 do km 0+14 mierząc od połączenia z jezdnią ul. D. w kierunku wschodnim, odcinek II to odcinek od km 0+14 do km 0 + 50 , odcinek III - to odcinek od km 0+50 do km 1+27,10. Organ ustalił, że na odcinku I został wybudowany zjazd z drogi publicznej (ul. D.) , którego ramowe warunki zostały określone w decyzji Powiatowego Zarządu Dróg w [..] z dnia 11.08.1999r. znak [..]. i stanowiły podstawę do opracowania projektu przedmiotowej drogi dojazdowej wraz ze zjazdem z ul. D. i uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 21.09.1999r. Organ stwierdził, iż tylko część drogi dojazdowej na tym odcinku nie znajduje się w obrysie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego zabudowy mieszkaniowej "D." i znajduje się na terenie nie posiadającym aktualnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego . Mając na względzie zapisy MPZP i przepisów w/w rozporządzeń organ uznał, że ten fragment został wykonany zgodnie z przepisami. Drugi odcinek wyznaczono od km 0+14 do km 0+ 50. Odcinek ten znajduje się w przestrzeni wyznaczonej liniami rozgraniczającymi zarezerwowanymi dla drogi 4KD w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego zabudowy mieszkaniowej "D.". Droga na tym odcinku spełnia wymogi decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która nie została wyeliminowana z obiegu. Trzeci odcinek natomiast wyznaczono od km 0+50,00 do km 1+27,10 i uznano go za niezgodny z MPZP. Nie był on też objęty decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wybudowana na tym odcinku droga tylko częściowo, od strony północnej, mieści się w przestrzeni wyznaczonej liniami rozgraniczającymi dla drogi 4KD z MPZP "D.", natomiast od strony południowej droga wraz z dwoma zatokami postojowymi na całym odcinku wykracza poza te linie. Doprowadzenie tego odcinka drogi do stanu zgodnego z przepisami wymaga rozebrania istniejącej drogi l wybudowanie jej w innym miejscu na podstawie odrębnego projektu budowlanego. Zarówno MPZP "D." jak i decyzja WZiZT nie uwzględniają miejsc postojowych i zatok postojowych. Taki zakres robót przekracza w ocenie organu dyspozycje art.51 ust. 1 pkt 2) prawa budowlanego. Organ dodał, że nałożenie na inwestora obowiązku opracowania nowego projektu budowlanego wykracza poza właściwość organów nadzoru budowlanego w związku z czym odcinek ten nie może zostać zalegalizowany, a droga na tym odcinku musi zostać rozebrana. Podstawą wydanego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 51 ust. 1 pkt 1) prawa budowlanego nakazujący orzekanie rozbiórki całości lub części obiektu budowlanego. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się zarówno inwestor PTBS sp. z o.o. w P. jak i właścicielka działki sąsiedniej – J.K. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie inwestor zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz obrazę przepisów prawa materialnego domagał się uchylenia skarżonej decyzji oraz zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż przy rozpoznaniu sprawy doszło do naruszenia przepisów art. 7, art. 77 §1, art. 107 §3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy, rozpoznania wszelkich dowodów zgromadzonych w sprawie, nie wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na jakich dowodach organ oparł rozstrzygnięcie, a jakim nie dał wiary, a w szczególności nie wskazania powodów, dla których organ odmówił waloru wiarygodności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14 maja 1999 r. oraz decyzji z dnia 23 sierpnia 1999 r. o WZiZT w zakresie, w jakim wskazuje one, że obowiązującym w chwili wykonywania inwestycji był MPZP Centrum M. P. z dnia 7 października 1993 r., a także MPSZP zatwierdzony 7 października 1993 r. W konsekwencji tych uchybień proceduralnych organ błędnie ustalił, iż przedmiotową drogę realizowano w czasie obowiązywania MPZP D. W ocenie skarżącego ocena zgodności wybudowanej drogi winna być dokonana w odniesieniu do przepisów obowiązujących w czasie realizowania inwestycji oraz w odniesieniu do obowiązującego w czasie projektowania i realizowania inwestycji MPSZP Centrum , który został zatwierdzony 7 października 1993r. W ramach zarzutu naruszenia prawa materialnego skarżący wskazał, iż przy rozstrzyganiu sprawy doszło do obrazy art. 51 ust. 7 w zw. z art. 51 ust. 1 i w zw. z art. 50 ust. 1 prawa budowlanego przez błędne przyjęcie, że w sprawie zachodzi przesłanka z art. 50 ust. 1, przy jednoczesnym nie wskazaniu, o którą przesłankę chodzi i w konsekwencji błędne zastosowanie art. 51 ust. 1 i 7 przez nakazanie inwestorowi rozbiórki drogi. Ponadto w ocenie skarżącego decyzja wydana została po upływie 2 miesięcznego terminu o którym mowa wart. 51 ust. 1 prawa budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie J.K. nie kwestionując zasadności uchylenia decyzji organu I instancji wskazała, iż zaskarża decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 7 października 2010r. , znak. [...] w zakresie , w jakim WINB nakazał inwestorowi rozbiórkę wyłącznie lII odcinka drogi TBS zarzucając tej decyzji naruszenie: art 7 i art. 77 §1, art. 80 k.p.a. przez brak wyczerpującego wyjaśnienia sprawy i błędne ustalenia oraz naruszenie reguł oceny dowodów co spowodowało zastosowanie niewłaściwych przepisów prawa materialnego, art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 prawa budowlanego w zw. z: i) §2 ustalenia dla terenu 4KD Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "D." przyjętego uchwałą Rady Miasta Przeworska nr [..] z dnia [..] maja 1999 r, w zw. z art. 97 ust. 3 w zw. z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uchylenie się przez WINB w [...] w skarżonej decyzji od oceny legalności całej inwestycji TBS w postaci drogi dojazdowej oraz od doprowadzenia jej do stanu zgodnego z prawem, ii) §14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 15, poz. 140, z późn. zm.) oraz §11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999 r. w sprawie określenia szczegółowych wymagań w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego lub medycznego oraz warunków, jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe (Dz.U. nr 7, poz. 64) przez ich bezpodstawne zastosowanie do oceny legalności prywatnej drogi dojazdowej TBS, iii) art. 3 pkt 3a prawa budowlanego przez doprowadzenie skarżoną decyzją do stanu, w którym w razie wykonania tej decyzji powstaną naniesienia - odcinki, które nie są zgodne z prawem, nie stanowiąc funkcjonalnie żadnego obiektu budowlanego, w szczególności nie stanowią obiektu liniowego o oznaczonej długości. 3. art. 35 w zw. z art. 28 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z §2 ustalenia dla terenu 4KD Planu "D." przez uznanie skuteczności dla oceny legalności drogi dojazdowej decyzji Burmistrza Miasta [..] z dnia 14 maja 1999 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz TBS warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej w postaci budowy budynku wielorodzinnego na części działki nr [x] oraz budowy odcinka drogi dojazdowej z usytuowaniem jezdni w sposób oznaczony w zał. nr 1 do tej decyzji pomimo utraty mocy wiążącej przez tą decyzję w zakresie drogi dojazdowej w związku z wejściem w życie MPZP "D.". W uzasadnieniu zgłoszonych zarzutów skarżąca podała, że w/w plan miejscowy wszedł w życie w dniu 4 września 1999r. Ustalono nim warunki zabudowy m.in. dla działek nr [y], [q], [x], w tym nr [y] będącej jej własnością, przyległą do działki nr [x]. Plan zakładał ich podział w celu realizacji na częściach z nich ulicy dojazdowej oznaczonej symbolem 4KD dla terenu objętego planem o określonych parametrach i połączenia jej z układem komunikacyjnym Miasta P. Na działce nr [x] miały powstać dodatkowo dwie drogi wewnętrzne łączące się z drogą 4KD i dalej przez nią z drogą publiczną. Droga 4KD także miała mieć status drogi publicznej. W dniu 14 maja 1999 r. Burmistrz Miasta [...] decyzją ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na rzecz PTBS dla w/w inwestycji budowlanej na części działki nr [x] oraz budowy odcinka drogi dojazdowej z usytuowaniem jezdni w sposób oznaczony w załączniku nr 1 do tej decyzji. Z dniem wejścia w życie MPZP decyzja ta wygasła. Mimo sprzeczności planowanej inwestycji z MPZP wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę. Dodatkowo inwestycję zrealizowano w sposób sprzeczny z pozwoleniem na budowę. Brak jest bowiem wybudowanego muru oporowego i przeniesienia okablowania pod planowaną drogą. Ponadto usypano nasyp o wysokości około 2 m, co spowodowało znaczne różnice poziomu terenu z działką skarżącej wynoszącej nawet do 4,5 m. To uniemożliwia jej korzystanie z drogi PTBS, która jest drogą prywatną, a nie publiczną, jak zakładał MPZP. Skarżąca zakwestionowała legalność dokonanego przez organ podziału przedmiotowej działki na trzy odcinki i ich odrębną ocenę prawną. Zarzuciła pominięcie uwzględnienia statusu tej drogi z MPZP (publicznej) i jej aktualnego charakteru (prywatnego). Uznała, że realizacja inwestycji prywatnej na terenie przeznaczonym w MPZP na cele publiczne jest sprzeczna z tym planem. To zaś uniemożliwia legalizację przedmiotowej drogi w całości. Według skarżącej organ zignorował też brak wybudowania muru oporowego i przełożenia kabla energetycznego zgodnie z projektem budowlanym. To stanowi o istotnym odstąpieniu od projektu budowlanego, co nie zostało ustalone. Pominięto ponadto okoliczność, że po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy wszedł w życie MPZP. Skutkiem tego decyzja o warunkach zabudowy w zakresie dotyczącym drogi stała się bezprzedmiotowa. Decyzji tej nie można zatem brać obecnie pod rozwagę w postępowaniu naprawczym. Mimo to PWINB w [...] oparł się na tej decyzji pomijając postanowienia obowiązującego MPZP. Zatem pomimo braku stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy organ nie mógł jej skutecznie uwzględnić, ponieważ stała się bezprzedmiotowa. Skarżąca wskazała, że decyzja o warunkach zabudowy nie obejmuje w ogóle swym zakresem terenu zjazdu z drogi powiatowej. Nie określała też warunków budowy drogi dojazdowej na działce nr [x]. Natomiast MPZP zawiera szczegółowe parametry drogi 4KD. W tym zakresie organ zniekształcił stan faktyczny sprawy w ramach wydzielonego odcinka nr I. Naruszone przepisy postępowania spowodowały dokonanie przez organ arbitralnych ustaleń, sprzecznych z materiałem dowodowym, zniekształcenia tego materiału i w konsekwencji zastosowanie niewłaściwych przepisów prawa materialnego oraz błędnego przyjęcia legalności odcinka drogi nr I i II, Skarżąca podkreśliła, że do legalizacji inwestycji muszą istnieć podstawy do jej dokonania. W braku ustalonych warunków zabudowy lub w razie niemożności doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z obowiązującymi warunkami zabudowy legalizacja nie jest możliwa. W tym zakresie skarżąca powołała się na wybrane przez siebie orzecznictwo sądów administracyjnych przytaczając stanowiska w nich wyrażane. Wobec przewidzianego w MPZP z 1999 r. wydzielenia z części działek nr [y], [q], [x] obszaru pod budowę drogi publicznej o symbolu 4KD zachodziła konieczność zastosowania w sprawie także przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami o podziale nieruchomości i wydzielaniu gruntów pod budowę dróg publicznych (art. 97 ust. 2 i art. 98 ust. 1 u.g.n.). Skoro MPZP przewidywał budowę drogi publicznej to wykluczone było zrealizowanie w to miejsce inwestycji prywatnej. Podmiot prywatny nie może w ocenie skarżącej realizować inwestycji drogi publicznej. Zatem zapisy zawarte w decyzji o warunkach zabudowy nie dadzą się pogodzić z postanowieniami MPZP. Powołując się na przepis art. 35 ust. 1 u.z.p. stwierdziła, że uprzednio wydana decyzja o warunkach zabudowy z dniem wejścia w życie planu miejscowego, w zakresie w jakim pozostaje w z nim w sprzeczności, wygasa. Dlatego też organ bezpodstawnie przyjął skuteczność tej decyzji w postępowaniu napraw czym. W ocenie skarżącej analiza MPZP prowadzi do wniosku, że nie jest w ogóle możliwa legalizacja przedmiotowej drogi dojazdowej. Organ winien zatem orzec o rozbiórce całej drogi, a nie tylko jej części. Pozostałe bowiem odcinki I i II nie stanowią w ocenie skarżącej, obiektu budowlanego w rozumieniu prawa budowlanego i nie będą mogły go stanowić. Organ winien w pierwszej kolejności ocenić legalność całej inwestycji, a dopiero później rozważyć, czy częściowa rozbiórka może doprowadzić ją do stanu zgodnego z prawem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skarg, podtrzymując jednocześnie dotychczasowe stanowisko i argumentację przywołaną na jego uzasadnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 1997r. oraz art. 1 par.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153,poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest w aspekcie zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art.1 par.2 cytowanej ustawy). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) , zwanej dalej p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy , nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe oznacza , że w postępowaniu sądowo-administracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy oraz trafność wykładni tych przepisów . W oparciu o przepis art. 145 par.1 pkt 1 p.p.s.a. , Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją w całości lub w części , jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego , które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W razie nie uwzględnienia skargi , sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Dokonując kontroli legalności skarżonej decyzji w świetle wyżej wymienionych kryteriów Sąd stwierdza , że skargi na uwzględnienie nie zasługują. Wbrew zarzutom skarżących w kontekście materiału sprawy brak jest podstaw do stwierdzenia, iż w trakcie prowadzenia postępowania miało miejsce naruszenie przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności wskazanych przez skarżących przepisów art. 7, 77 par.1, 80 i 107 par.3 k.p. Całkowicie chybiony jest zarzut PTBS Sp. z o.o. w P. . iż organ odmówił waloru wiarygodności decyzjom o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 23 sierpnia 1999r. i z dnia 14 maja 1999r. i nie wyjaśnił przyczyn takiej oceny w/w dowodów. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem w sposób nie budzący wątpliwości, iż decyzje wzzt zostały przez organ uwzględnione przy konstruowaniu stanu faktycznego w rozpoznawanej sprawie, z tym jednakże zastrzeżeniem, iż organ z treści tych decyzji nie wyprowadził takich wniosków, jakie wyprowadza skarżący. Jest poza sporem , że decyzje wzzt zostały wydane w okresie obowiązywania MPZP Centrum M. P. z dnia 7 października 1993r. i do tego planu się odwołują. Odwołanie się w decyzjach wzzt do danego planu może oznaczać, iż obowiązywał on w dacie wydawania decyzji. O tym natomiast , jaki plan obowiązywał w dacie realizowania inwestycji nie decyduje treść decyzji wzzt a inne dowody, które organ w uzasadnieniu decyzji wymienił wskazując, iż w dniu [..] maja 1999r. Rada Miasta P. podjęła uchwałę nr [...], którą zatwierdziła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego zabudowy mieszkaniowej "D." w P. Plan ten został ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [..] sierpnia 1999r. nr [..], poz. [..] i obowiązywał od dnia 4 września 1999r. a więc w dacie realizowania inwestycji. W świetle zgromadzonych i prawidłowo ocenionych dowodów nie budzi wątpliwości, że na działce nr [x] PTBS Spółka z o.o. w P. w latach 1999-2000 wybudowała drogę nawierzchni betonowo-asfaltowej, o długości 127,10 m i szerokości 5 m , z wjazdem od ulicy D. i zatoczkami postojowymi. Droga ta przebiega na kierunku zachód - wschód, jest "ślepa" i stanowi dojazd do budynku wielorodzinnego mieszkalnego na działce nr [x]. Po stronie południowej drogi znajduje się skarpa i teren usytuowany wyżej, gdzie zlokalizowane są budynki mieszkalne, natomiast po stronie północnej drogi znajduje się skarpa za ogrodzeniem i działka nr [y]. Droga jest w dobrym stanie technicznym i nie zagraża bezpieczeństwu ruchu. Drogę wybudowano, z wyłączeniem muru oporowego, na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego i decyzji Starosty [..] nr [..] z dnia 21 września 1999 r. nr [...]. o pozwoleniu na budowę w/w budynku wraz z drogą dojazdową i murem oporowym oraz towarzyszącym uzbrojeniem terenu. Z niekwestionowanych ustaleń organu II instancji wynika, iż droga została wybudowana w latach 1999-2000 a więc w okresie obowiązywania ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia 21 września 1999r. o pozwoleniu na budowę, która to decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego w części dotyczącej drogi dopiero decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..].11.2008r. W tych okolicznościach organ odwoławczy trafnie przyjął, iż w sprawie znajdują zastosowanie przepisy art. 51 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust.7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. : DZ. U. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.)., które stanowią podstawę do prowadzenia postępowania dotyczącego realizacji inwestycji w przypadku innym niż w warunkach samowoli budowlanej określonej w art. 48 ust.1 p.b. Brak uszczegółowienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia poprzez nawiązanie do adekwatnego punktu art. 50 ust.1 p.b. nie stanowi, wbrew zarzutom PTBS Sp. z o.o. w P. naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w sytuacji, gdy z pisemnych motywów rozstrzygnięcia organu odwoławczego jednoznacznie wynika , iż w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę organ badał stan techniczny drogi (art. 50 ust. 1 pkt 2 p.b. ) oraz zgodność zrealizowanej inwestycji z przepisami prawa oraz ( art. 50 ust.1 pkt 4 p.b. ). Prowadząc to postępowanie organ ustalił, iż droga jest w dobrym stanie technicznym oraz zbadał zgodność zrealizowanej przez inwestora inwestycji z przepisami obowiązującymi w dacie realizacji inwestycji dochodząc do trafnych wniosków, iż wybudowana z masy betonowo - asfaltowej droga , mająca 5 m szerokość jezdni , spełnia wymogi w zakresie szerokości jezdni określone par. 14 ust.1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. DZ. U. z 1999r. nr 15 , poz.140 ) jak i wymagania , jakim powinny odpowiadać drogi w zakresie przeciwpożarowym określone w par.1 ust.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 stycznia 1999r. (DZ. U. z 1999 r., nr 7, poz. 64). Wbrew zarzutom skarżącej J. K. w/w przepisy techniczno-budowlane mają zastosowanie dla oceny prawidłowości wykonania drogi niezależnie , od statusu , jaki droga posiada. W dalszej kolejności organ poddał ocenie przedmiotową drogę w świetle przepisów o planowaniu przestrzennym, trafnie przyjmując, iż ze względu na okres zrealizowania inwestycji mają zastosowanie przepisy Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Zabudowy Mieszkaniowej "D." w P. zatwierdzonego uchwałą nr [..] Rady Miasta P. z dnia [..] maja 1999r., która została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [..] sierpnia 1999r. i obowiązywała od dnia 4 września 1999r. Zgodnie bowiem z art. 34 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DZ. U. 2003.80.717) wejście w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów zagospodarowania przestrzennego lub ich części odnoszących się do objętego nim terenu. Utrata mocy obowiązującej planu miejscowego nie powoduje jednak wygaśnięcia decyzji administracyjnych wydanych na podstawie tego planu (art. 34 ust.2 w/w ustawy). To zaś na gruncie rozpoznawanej sprawy oznacza, iż organ zasadnie dokonał analizy inwestycji w zakresie, w którym mieściła się w liniach rozgraniczających uwidocznionych w części graficznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w kontekście decyzji wzzt, która to decyzja dotychczas nie została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie, o którym mowa w art. 65 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z porównania inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej z załącznikiem graficznym i częścią tekstową planu "D." organ wyciągnął wniosek , iż wybudowana przez inwestora droga nie odpowiada na całym odcinku lokalizacji drogi 4KD jak również parametry zrealizowanej drogi odbiegają od parametrów drogi 4 KD wyznaczonej w MPZPZM "D.", przy czym szerokość jezdni drogi 4KD jest o 1,5 m węższa od szerokości jezdni drogi zrealizowanej. Dokonując analizy zgodności przedmiotowej drogi z w/w planem jak również decyzją o warunkach zabudowy z dnia 14 maja 1999r. , która dotychczas z obrotu prawnego nie została wyeliminowana , organ podzielił drogę na trzy odcinki i każdy z nich poddał odrębnej analizie stwierdzając, iż na odcinku I (zjazd z ul. D.), wybudowanym poza terenem inwestycji wyznaczonym w wzzt , przebieg zrealizowanej drogi jest w zasadniczej części zbieżny z przebiegiem objętej planem drogi 4KD , a w pozostałym zakresie znajduje się na terenie nie posiadającym aktualnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na odcinku II droga spełnia wymogi decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu , która dotychczas nie została wyeliminowana z obiegu a ponadto znajduje się w przestrzeni wyznaczonej liniami rozgraniczającymi zarezerwowanymi dla drogi 4 KD w MPZP ZM "D." a na odcinku III wybudowana droga tylko częściowo od strony północnej mieści się w przestrzeni wyznaczonej w MPZP ZM "D." dla drogi 4KD , natomiast od strony południowej droga wraz z dwiema zatoczkami postojowymi na całym odcinku wykracza poza te linie. Ponadto odcinek III drogi nie był objęty decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W świetle tych ustaleń organ wyraził stanowisko, iż doprowadzenie odcinka III drogi do zgodności z przepisami wymaga rozebrania istniejącej drogi i wybudowania jej w innym miejscu na podstawie odrębnego pozwolenia budowlanego, w związku z czym brak jest podstaw do zastosowania art. 51 ust.1 pkt 2 p.b. a jednocześnie zachodzą podstawy do zastosowania art. 51 ust.1 pkt 1 p.b. i orzeczenia nakazu rozbiórki. W ocenie Sądu w świetle ustaleń faktycznych dokonanych przez organ odwoławczy , trafne jest stanowisko tego organu, iż zachodzą przesłanki doi zastosowania art. 51 ust.1 pkt 1 p.b. w zw. z art. 51 ust.7 p.b. wobec braku możliwości doprowadzenia drogi do stanu zgodnego z prawem ze względu na sprzeczność zrealizowanej inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie jej realizacji. Ponieważ w zakresie odcinka II wybudowana droga jest zgodna zarówno z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14 maja 1999r. jak również z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie realizacji inwestycji, a w zakresie odcinka I wybudowana droga jest w zasadniczej części zgodna z tym planem , a nadto na każdym z analizowanych odcinków została zrealizowana zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno- budowlanymi, w ocenie Sądu brak jest podstaw do zastosowania art. 51 ust.1 pkt 1 p.b. Odnosząc się do zarzutów skarżącej J. K. stwierdzić należy, iż o zgodności zrealizowanej inwestycji z planem przestrzennego zagospodarowania decyduje tożsamość przedmiotowa obiektu zrealizowanego z obiektem ujętym w planie a nie osoba inwestora. Dla oceny tej kwestii obojętnym jest, jaki podmiot daną inwestycję zrealizował. Skoro tożsamość taka w niniejszej sprawie występuje , trafnie organ odwoławczy uznał, iż zrealizowana droga jest zgodna z obowiązującym planem przestrzennego zagospodarowania, w związku z czym brak jest podstaw do orzeczenia nakazu jej rozbiórki. Zgodnie z ustawą z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych status drogi publicznej (krajowej, wojewódzkiej, powiatowej , gminnej) dana droga uzyskuje w drodze uchwały właściwego organu a nie na etapie planistycznym. Zrealizowanie przez podmiot prywatny inwestycji tożsamej z inwestycją objętą planem nie przesądza o braku możliwości zmiany statusu drogi w przyszłości jak również o braku możliwości jej modernizacji w celu dostosowania do wymogów planu w zakresie dotyczącym rozwiązań technicznych , przebiegu i wymiarów pasa drogowego. W ocenie Sądu chybionym jest również sformułowany przez skarżącą J. K. zarzut naruszenia art. 3 pkt 3a ustawy - Prawo budowlane. Przepis ten formułuje definicję legalną obiektu liniowego stanowiąc, że jest nim obiekt budowlany, którego charakterystycznymi parametrami są długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami. W ocenie Sądu w sytuacji częściowego nakazu rozbiórki przedmiotowa droga nie utraci charakteru obiektu liniowego, bowiem zachowany zostanie odcinek obejmujący ok. 1/3 część pierwotnej długości drogi jak również wjazd z ulicy D. Odnosząc się do zarzutu skarżącej J. K., iż organ zignorował brak wybudowania muru oporowego i przełożenia kabla energetycznego zgodnie z projektem budowlanym stwierdzić należy, iż zakres postępowania wyznaczony został decyzją GINB z dnia [..].11.2008r. Decyzja ta , jak już wyżej wskazano dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wyłącznie w części dotyczącej drogi dojazdowej. Jednocześnie GINB orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniowej w pozostałym zakresie w tym m.in. w zakresie dotyczącym pozwolenia na budowę muru oporowego, który jest obiektem budowlanym odrębnym od drogi ( art. 3 ust.3 p.b) i przyłącza energetycznego kablowego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. nr 153, poz. 1270) - należało orzec jak w sentencji.