II SA/Rz 1107/11

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 3.04.2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K., o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16.02.2012 r., o sygn. akt II SA/Rz 1107/11, w sprawie ze skargi C. K. na decyzję, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z dnia [...].09.2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów, - postanawia - 1) odmówić przywrócenia terminu, 2) zwrócić skarżącej opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (zwany dalej WSA) wyrokiem z dnia 16.02.2012 r. o sygn. akt II SA/Rz 1107/11 oddalił skargę C. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].09.2011 r., nr [...], wydaną w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów. Na rozprawie, na której wydano wyrok Przewodniczący posiedzenia pouczył skarżącą C. K. o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a także o związanej z jego upływem utracie prawa do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 18.03.2012 r. C. K. nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA z dnia 16.02.2012 r., o sygn. akt II SA/Rz 1101/11. W uzasadnieniu tego pisma podkreślono, że strona będąc na rozprawie nie zrozumiała odczytanego wyroku. Na rozprawę przyjechała z zięciem, który nie został na salę rozpraw wpuszczony. Wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, strona uiściła na rachunek bankowy Sądu opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast według art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. C. K. nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej w postaci złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnia wyroku WSA nastąpiło bez jej winy. Strona na rozprawie otrzymała pełne informacje, aby w sposób przewidziany przez przepisy P.p.s.a. złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd nie wprowadził skarżącej w błąd, jak również nie przedstawił procedury składania wniosku w sposób bardziej zawiły niż wynikałoby to z obowiązujących regulacji. Niedbalstwa strony w wykonaniu obowiązków procesowych nie może tłumaczyć twierdzenie o niezrozumieniu wyroku sądu czy nieobecność na posiedzeniu zięcia. Jeżeli strona miała rzeczywiście wątpliwości, co do treści rozstrzygnięcia WSA czy też trybu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, to mogła skierowania pytanie do Przewodniczącego posiedzenia a po zakończeniu rozprawy zasięgnąć wiedzy w wydziale informacji sądowej WSA. Przeszkodę w postaci niezrozumienia pouczenia o trybie wnoszenia skargi kasacyjnej, można bardzo szybko usunąć, a to zdecydowanie wyklucza uprawdopodobnienie braku winy w niedochowaniu terminu procesowego. Okres siedmiu dni liczony od daty wydania wyroku jest także czasem wystarczającym, aby uzyskać wyczerpującą informację o prostej czynności procesowej w postaci złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku o oddaleniu skargi. Z wyżej przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, iż opłatę kancelaryjną pobiera się tylko za wykonanie określonych czynności wskazanych w ustawie, to jeżeli nie dokonano tych czynności, uiszczona opłata kancelaryjna jest opłatą nienależną i podlega zwrotowi na koszt strony. Mając to na uwadze, Sąd na postawie art. 225 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.