II SA/Rz 1140/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzająca operat opisowo-kartograficzny modernizacji ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] listopada 2006r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwana dalej w skrócie k.p.a.) oraz art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2027) po rozpatrzeniu odwołania B. R. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2006r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] zatwierdzającą operat opisowo-kartograficzny modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta P. obręb nr [...]. W odwołaniu skarżąca B. R. wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i podjęcie przez organ odwoławczy decyzji uwzględniającej wszystkie żądania skierowane do Prezydenta Miasta [...] a mianowicie: 1/ przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji znak [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. Prezydenta Miasta [...] w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...] ; 2/ odwołanie od "niby decyzji administracyjnej" ostatecznej znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. Prezydenta Miasta [...], gdyż na terenie obrębu nr [...] położona jest działka skarżącej i uchylenia jej, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyjaśniła, że wniosek złożyła z tzw. ostrożności procesowej, bo nie ma pewności czy jest stroną decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. w sprawie modernizacji operatu opisowo-kartograficznego dla obr. nr [...] w P. Zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 k.p.a., bo zaskarżona decyzja nie zawiera kompletnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, a organ pominął zarzuty i dowody wskazujące na winę organu polegającą na wydaniu decyzji w sposób sprzeczny z prawem. Organ nie przeprowadził analizy faktów i nie wskazał, dlaczego przedłożonym dowodom odmówił wiarygodności. Bezpodstawne jest twierdzenie organu o doręczeniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2004r., bowiem za takie nie można uznać przesłanie jedynie fragmentu tej decyzji. Do dnia złożenia odwołania organ nie potwierdził, czy skarżąca jest stroną decyzji z [...] kwietnia 2004r., a na takie ustalenia nie pozwala przesłany fragment decyzji. W związku z tym twierdzenia organu o uchybieniu terminu wniosku o wznowienie postępowania wobec nieprzesłania całości decyzji są bezprawne. Podniosła, że skierowała też do Prezydenta Miasta [...] wniosek datowany na 3 marca 2006r. o przesłanie kompletnej decyzji z oznaczeniem stron postępowania decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r., ale otrzymała jedynie wyjaśnienie, że stronami postępowania są wszyscy właściciele nieruchomości położonych w obrębie nr [...] miasta P. Zaznaczyła, że żądanie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz złożenie odwołania znajduje oparcie w k.p.a., gdyż jako strona bez własnej winy nie brała udziału w całym postępowaniu, a jedynie w jego części, gdyż Prezydent Miasta [...] nie ustalił prawidłowo stron postępowania przez co nie zapewnił jej i innym osobom czynnego udziału w postępowaniu ze szczególnym prawem do złożenia odwołania. Dodatkowo decyzji organu pierwszej instancji zarzuciła naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1 k.p.a. – w szczególności brak zawiadomiona o zakończeniu postępowania, wezwana do zapoznania się z dowodami, a celowe pozbawienie strony udziału w postępowaniu jest rażącym naruszeniem prawa i stanowisko sądów administracyjnych w tym zakresie jest jednoznaczne, na dowód wskazała tezy orzeczeń oznaczonych następującymi sygnaturami : IV S.A. 1229/96; IV SAB 273/98; III S.A. 979/98; V S.A. 250/93; S.A./Wr 249/97. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] orzekł o zatwierdzeniu operatu opisowo kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta P. obręb nr [...] i decyzja stała się ostateczna. Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2005r. B. R. wystąpiła do Prezydenta Miasta [...] o doręczenie jej odpisu powyższej decyzji i kopia tej decyzji została doręczona 24 stycznia 2005r. przy piśmie Prezydenta Miasta [...] z dnia 18 stycznia 2005r. nr [...]. W myśl art. 148 § 1 i 3 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z treści pisma B. R. wynika, że już w tej dacie zainteresowana wiedziała o decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2005r., a wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego złożyła dopiero 17 maja 2006r. Z tych przyczyn stanowisko organu pierwszej instancji stwierdzające, że wniosek o wznowienie został wniesiony z uchybieniem terminu i wydanie w następstwie tego decyzji o odmowie wznowienia postępowania jest zasadne. Organ wyjaśnił też, że prowadzone jest odrębne postępowanie z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji o zatwierdzeniu operatu opisowo-kartograficznego. W skardze do Sądu skarżąca B. R. wniosła o uchylenie wymienionej na wstępie decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa materialnego i procedury k.p.a. stwierdzenie, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa lub rażącym naruszeniem prawa; rozpoznanie sprawy pod nieobecność skarżącego; nakazanie zaskarżonemu organowi ponownego przeprowadzenia postępowania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniosła, że działania organów naruszają prawo, bo odwołanie było należycie udokumentowane i uzasadnione, co nasuwa wniosek, że organy działały w celu zaszkodzenia stronie. Postępowanie nie było prowadzone wnikliwie, a decyzję wydano bez zapoznania się z materiałem dowodowym. Organ nie ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniu, nie zebrał wszystkich istotnych dowodów w sprawie i nie wskazał skąd wie, że decyzja z [...] kwietnia 2004r, dotyczy skarżącej. Zarzuciła, że decyzja zawiera wadę powodującą jej nieważność z innych przyczyn niż wymienione w art. 156 § 1 k.p.a., bo zawiera je z mocy przepisów szczególnych. Skarżąca nie wyjaśniła, z jakich przepisów szczególnych wywodzi nieważność zaskarżonej decyzji. Zaznaczyła, że decyzja organu drugiej instancji narusza art. 10 § 1 k.p.a. i również powołała sygnatury rozstrzygnięć wydanych przez sądy administracyjne i dodatkowo wymienił sygnaturę II SA./Rz 195/06. Za kuriozalne uznała prowadzenie odrębnego postępowania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2004r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji (postanowienia) lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji przewidziane w art. 156 k.p.a., lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest uzasadniona. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 k.p.a. W art. 16 § 1 k.p.a. zawarto zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Zasada ta oznacza, że prowadzenie postępowania w każdym z wymienionych trybów wymaga zachowania też warunków formalnych dla nich przewidzianych przepisami prawa. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek wniosku skarżącej z dnia 17 maja 2006r., który wpłynął do Prezydenta Miasta [...] 19 maja 2006r. (karta akt admin. I inst. nr 1-2). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że o przesłanie decyzji administracyjnej Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla utworzonego obrębu miasta P. skarżąca wystąpiła 11 stycznia 2005r. Prezydent Miasta [...] przesłał skarżącej żądaną decyzję przy piśmie z dnia 18 stycznia 2005r. nr [...], którego odbiór skarżąca osobiście potwierdziła na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma 24 stycznia 2005r. (karta akt admin. I inst. nr 10-12). Stosownie do art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) oraz art. 145a k.p.a. (Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie której wydano decyzję). Tryb i termin do wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania regulują przepisy zawarte w art. 148 k.p.a. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2 art. 148 k.pa.). Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny sprawy oraz przywołane przepisy prawne, Sąd uznał, że organy orzekające prawidłowo przyjęły, iż skarżąca o decyzji dowiedziała się najpóźniej 24 stycznia 2005r., gdyż w tej dacie zapoznała się nawet z treścią przesłanej decyzji. O decyzji tej skarżąca wiedziała również w dacie 11 stycznia 2005r., co wynika z treści uzasadnienia apelacji B. R. złożonej do Sądu Okręgowego w [...] (karta akt admin. I inst. nr 18). Wniosek o wznowienie postępowania ze wskazaniem na przyczynę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 skarżąca złożyła 17 maja 2006r., czyli po upływie prawie piętnastu miesięcy od powzięcia wiadomości o decyzji, którą zostało zakończone postępowanie objęte wnioskiem o wznowienie. Skarżąca uchybiła terminowi określonemu w art. 148 § 2 k.p.a. Z tych też względów organy prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 marca 2006r. sygn. akt II OSK 622/05 wyraził pogląd, że art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienie. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja (ONSA i wsa nr 5/2006/133 str. 103). Dodać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej ustawa z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2077 ze zm.) nie zawiera żadnych szczególnych regulacji dla wznowienia postępowania. Zastosowanie, więc w tym zakresie mają uregulowania zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego. Wobec wykazania negatywnej przesłanki formalnej dla wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania Sąd pominął oceną prawną pozostałe zarzuty skargi jak i przywołane tezy z orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zauważyć jednak wypada, iż w kontekście zaskarżonej decyzji nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Organy orzekające prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i prawidłowo zastosowały przepisy prawa, czemu dały wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, a w szczególności fakt, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.