II SA/Rz 1148/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia -skargę oddala- II SA/Rz 1148/11 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi R. S. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. nr [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wyżej wymienionego, na zawiadomienie Starosty [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...] lipca 2011r., znak: [...] w sprawie skierowania R. S. na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. W podstawie prawnej organ wskazał art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - określanej dalej jako k.p.a. Z akt sprawy oraz uzasadnienia postanowienia wynika, że zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2011r., znak: [...] Starosta [...] poinformował R. S. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie skierowania wyżej wymienionego na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. Wskazał, że w dniu [...] lipca 2011r. do organu wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] lipca 2011r. o sprawdzenie kwalifikacji R. S. do kierowania pojazdami. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. R. S. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego "zażalenie na wszczęcie postępowania". Wskazał, że organ I instancji nie wskazał postawy prawnej wszczęcia postępowania z urzędu. Jako podstawę wszczęcia postępowania wskazano wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. i jednocześnie stwierdzono, że w dniu [...] lipca 2011r. postępowanie administracyjne wszczęto z urzędu. Takie działanie organu budzi wątpliwości co do zasadności i poprawności wszczęcia postępowania. R. S. wskazał na brak potrzeby kierowania jego osoby na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2011r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia R. S. Powołując się na treść art. 134 i 144 k.p.a. wskazało, że zażalenie jest niedopuszczalne. Na wydane w sprawie zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (zarówno zażalenie jak i odwołanie). Zawiadomienie to ma charakter czynności materialno-technicznej. Powołując się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 1.04.2005r., sygn. akt VI SA/Wa 1167/04 i WSA w Gliwicach z dnia 29.09.2008r., sygn. akt II SA/GL 209/08 oraz wyrok WSA w Warszawie z 17.05.2010r., sygn. akt V SA/Wa 78/10 Kolegium podniosło, że ustalenie przez organ, że wniesiono zażalenie na postanowienie w stosunku do którego przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ obowiązek stwierdzenia w formie postanowienia jego niedopuszczalności, nie zezwalając na przystąpienie do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia. Odnośnie zaś zarzutu niecelowości kierowania na egzamin sprawdzający, organ wskazał, że kwestia ta może być przedmiotem odwołania od decyzji kończącej postępowanie w tej sprawie. Skargę na to postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie R. S., domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 134 k.p.a w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje zażalenie na podjęcie w dniu [...] sierpnia 2011r. przez Starostę [...] postępowania w sprawie cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami w związku z nie poddaniem się badaniu psychologicznemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wskazał, że organ I instancji w dniu [...] lipca 2011r. wszczął postępowanie w sprawie skierowania go na egzamin sprawdzający o czym zawiadomił go postanowieniem. Jednocześnie przesłane zostało mu postanowienie z dnia [...] lipca 2011r. o zawieszeniu postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami z uwagi na skierowanie skarżącego na badania psychologiczne nr [...] z dnia [...] lipca 2011r. przez Komendanta Miejskiego Policji w R. W dalszej części skarżący zarzucił, że decyzja w sprawie skierowania na badania psychologiczne została doręczona z naruszeniem przepisów k.p.a. O decyzji tej dowiedział się odbierając korespondencję od Starosty [...] dotyczącej informacji o wszczęciu postępowania. Powyższe świadczy o tym, że decyzja nie została skierowana do osoby będącej stroną postępowania i jako taka nie weszła do obrotu prawnego – zatem jest nieważna (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.). Nadto na decyzję tą złożył odwołanie, a następnie skargę do WSA w Rzeszowie. Sprawa ta nie została rozpatrzona. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że decyzja zostanie uchylona. Brak badania lekarskiego nie pozwala na kontynuowanie postępowania wszczętego przez Starostę, co powoduje, że jest ono bezprzedmiotowe. Nadto za niesłuszne i krzywdzące uznał stwierdzenie niedopuszczalności jego zażalenia. Starosta [...] wszczynając postępowanie winien podać podstawę prawną uzasadniającą jego wszczęcie, czego nie uczynił. Raz jeszcze podkreślił, że Starosta wszczął postępowanie z urzędu, jednocześnie podając, że postępowanie to zainicjował wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania stanowi rozstrzygnięcie rangi decyzji lub postanowienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn, podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga nie jest uzasadniona. W myśl przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznający skargę na akt administracyjny (tu postanowienie) dokonuje jego oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia aktu (wydania postanowienia), jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 powyższej ustawy sądy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanymi zarzutami i wnioskami skargi, jak również powołaną w niej podstawę prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w omówionym zakresie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa skutkującego koniecznością usunięcia tegoż postanowienia z obrotu prawnego (art. 145 §1 cyt. ustawy), w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 tej ustawy, skarga podlegała oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez R. S. na zawiadomienie Starosty [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...] lipca 2011r., znak: [...] w sprawie skierowania R. S. na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. W ocenie Sądu kontrolowane postanowienie nie uchybia prawu i tym samym zasługuje na akceptację. Stosownie do treści art. 134 k.p.a., powołanego w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania, przy czym postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie natomiast z art. 144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11, do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Z powyższego wynika zatem, że w przypadku wystąpienia określonej przesłanki, rozpatrując zażalenie organ odwoławczy może stwierdzić jego niedopuszczalność. Jeżeli organ odwoławczy stwierdzi niedopuszczalność zażalenia, to wydaje w tej kwestii ostateczne postanowienie, które kończy postępowanie w sprawie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zażalenia skarżącego było zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, o jakim mowa w art. 61 § 4 k.p.a. Przepis ten stanowi, że o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, poza ściśle przewidzianymi wyjątkami, nie przewidują wydania odrębnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wszczęcia postępowania. Również ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), regulująca kwestię cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, kwestię skierowania na badanie psychologiczne, skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami, nie przewiduje szczególnej formy wszczęcia postępowania w tym zakresie. Powyższe oznacza, że zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania z urzędu, przewidziane przez przepis art. 61 § 4 k.p.a., ma formę pisemną, nie jest jednak, wbrew twierdzeniom skarżącego, postanowieniem czy też decyzją, o których mowa w kodeksie postępowania administracyjnego /w rozumieniu jego przepisów/. W świetle powyższego, sklasyfikowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zażalenia wniesionego przez R. S., jako niedopuszczalnego, z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jest bez wątpienia trafne. Skarżący bowiem zaskarżył pisemne zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu, przewidziane przez przepis art. 61 § 4 k.p.a., na które nie służy zażalenie; zawiadomienie takie ma charakter czynności materialno – technicznej. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że motywy przytoczone w uzasadnieniu skargi w istocie w znacznej mierze dotyczą sprawy skierowania R. S. na badania psychologiczne, kwestii nie doręczenia tej decyzji. Powyższa argumentacja, jako wykraczająca poza ramy niniejszego postępowania, pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Z tych względów oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.