II SA/Rz 1150/06

Dnia 18 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie : NSA Małgorzata Wolska WSA Joanna Zdrzałka /spr./ po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I.P. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...) sygn. akt (...) w sprawie ze skargi K.D., I.P., K.W., Z.P., R.D., A.J., H.Sz., L.Sz., W.S., A. B., W.S., S.K., J.K., Samorządu Mieszkańców Rada Osiedla na decyzję Wojewody z dnia (...), nr (...) w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości - postanawia - odmówić wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyżej powołanego wyroku. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 1150/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2006 roku, nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości: odrzucił skargę Samorządu Mieszkańców Rady Osiedla (pkt I sentencji), oddalił skargi L. S., W. S., W. S., S. K., J. K., A. B. (pkt II sentencji), stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w pkt. III podpunkt 2 (pkt III sentencji), uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt III podpunkt 1 oraz 3-9 i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w pkt II dotyczącym umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego (pkt IV sentencji), w pozostałym zakresie oddalił skargi K. D., I. P., K. W., R. D., A. J., H. S., Z. P. (pkt V sentencji), stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku w części dotyczącej pkt III i IV niniejszego wyroku (pkt VI sentencji), zasądził od Wojewody na rzecz skarżących K. D., I. P., K. W., R. D., A. J., H. S., Z. P., solidarnie kwotę 200,- zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt VII sentencji) W dniu 11 marca 2008r. w tut. Sądzie I. P. złożyła osobiście wniosek dotyczący 2 spraw, o sygn. II SA/Rz 1150/06 i II SA/Rz 1151/06, nazwany wnioskiem "o uzupełnienie wyroków oraz wyjaśnienie wątpliwości co do ich treści, a dotyczących rafinerii gazowej Z. w R." W treści wniosku zwróciła się o wyjaśnienie jakie przepisy, z uwagi na upływ 13 lat od daty wydania decyzji, ma aktualnie stosować przedsiębiorca górniczy, dlaczego inwestycja ma być realizowana bez uwzględnienia ustawy o zamówieniach publicznych, ustawy o partnerstwie publiczno – prywatnym, ustawy o działalności gospodarczej oraz przepisów o konkurencji, czy wyrok sądu zezwala na pobieranie kopalin z granic przestrzennych nieruchomości i prowadzenie działalności górniczej przedsiębiorcy, czy wartość kopalin wpływa na wartość nieruchomości, przez jaki okres czasu przedsiębiorca może korzystać z obiektów budowlanych i terenu nieruchomości, czy inwestycja może być realizowana bez polisy ubezpieczeniowej. Ponadto zwróciła się z pytaniem - kto i przez jaki okres ma płacić podatki od nieruchomości oraz czy zagospodarowanie odwiertu Z-15k i stacjonarne urządzenia technologiczne – rurociągi stanowią zorganizowaną całość zakład górniczy – kopalnia Z. w R.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpatrując wniosek I. P. doszedł do przekonania, iż dotyczy on wyjaśnienia wątpliwości co do treści zapadłego w niniejszej sprawie wyroku, nie jest zaś w istocie wnioskiem o uzupełnienie wyroku. Wniosek taki, po myśli art. 157 § 1 P.p.s.a. można bowiem złożyć, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Skarżąca domaga się natomiast wyjaśnienia szczegółowo podniesionych kwestii. Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do sposobu jego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia – (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 368). Żądanie I. P. zmierza de facto do podania motywów zapadłego orzeczenia i to w określonym przez wnioskodawczynię kierunku. Zgodnie z wolą ustawodawcy wyjaśnienie motywów wyroku następuje w jego uzasadnieniu, nie zaś w postanowieniu rozstrzygającym wątpliwości co do jego treści. W niniejszej sprawie, jako że w części uwzględniono skargę, uzasadnienie zostało sporządzone z urzędu i po podpisaniu przez skład orzekający przesłane będzie wszystkim stronom postępowania. Z uwagi na to, iż wykładnia wyroku nie może zastępować jego uzasadnienia, Sąd uznał wniosek skarżącej za nieuzasadniony. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.