II SA/Rz 1151/06

Dnia 06 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 06 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia I. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 marca 2008r., sygn. akt II SA/Rz 1151/06 odmawiające wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 1151/06 w sprawie ze skargi K. D., I. P., K. W., Z. P., R. D., A.. J. na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2006 roku, nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej - postanawia - odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 1151/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. D., I. P., K. W., Z. P., R. D., A. J. na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2006 roku, nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. W dniu 11 marca 2008r. w tut. Sądzie I. P. złożyła osobiście wniosek dotyczący 2 spraw, o sygn. II SA/Rz 1150/06 i II SA/Rz 1151/06, nazwany wnioskiem "o uzupełnienie wyroków oraz wyjaśnienie wątpliwości co do ich treści, a dotyczących rafinerii gazowej Z. w R.". Postanowieniem z dnia 18.03.2008r. , sygn. akt II SA/Rz 1151/06 po rozpoznaniu ww. wniosku, tut. Sąd odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyżej powołanego wyroku. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym na nie środku zaskarżenia, zostało doręczone stronom postępowania, w tym I. P. – reprezentowanej przez Z. P. (stosownie do zalegającego w aktach sprawy pełnomocnictwa). Odpis postanowienia został odebrany przez G. P. – syna I. i Z. P. w dniu 11 kwietnia 2008r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k.208, tom II akt sądowych). W dniu 22 kwietnia 2008r. I. P., złożyła osobiście, do tut. Sądu zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Odpis postanowienia z dnia 18 marca 2008r., sygn. akt II SA/Rz 1151/06 o odmowie wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 1151/06 wraz z pismem przewodnim z dnia 7 kwietnia 2008r., w którym I. P. została pouczona m.in. o przysługującym jej środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 kwietnia 2008r., (przesyłkę odebrał syn pełnomocnika skarżącej – G. P.). W dniu 22 kwietnia 2008r. I. P. osobiście złożyła zażalenie na powołane wyżej postanowienie. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem "zażalenie wnosi się do sądu, w którym wydano zaskarżone postanowienie lub zarządzenie (art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2) w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia. Termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny" (por. komentarz J.P.Tarno do art. 194 - system informacji prawniczej LexPolonica). Skoro postanowienie zostało odebrane w dniu 11 kwietnia 2008r., czego dowodem jest zalegające w aktach sądowych zwrotne potwierdzenie odbioru, to termin do wniesienia przysługującego środka zaskarżenia tj. zażalenia upływał z końcem dnia 18 kwietnia 2008r. Oznacza to, iż wniesione w dniu 22 kwietnia 2008r., zażalenie zostało wniesione po terminie i jako takie, stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., który stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, podlegać będzie odrzuceniu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a uznał zażalenie sporządzone przez I. P. za wniesione po terminie i orzekł jak w sentencji postanowienia.