II SA/Rz 120/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2016 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do wpłacenia zaliczki na wykonanie zastępcze -skargę oddala- Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października Nr [...] o wykonaniu zastępczym obowiązku określonego w tytule wykonawczym na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego – J.G. i wezwaniu zobowiązanego do wpłacenia zaliczki na koszty wykonania zastępczego w wysokości 11. 685 zł (brutto ) oraz opłaty w wysokości 6,80zł za wystawienie postanowienia zgodnie z art. 64a § 1 pkt.2 lit. a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014r. poz. 1619 ze zm.; dalej: "u.p.e.a.") w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "K.p.a.") W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzją z dnia [...] lutego 2014r. Nr [...] na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.; dalej: "Prawo budowlane"), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał J. G. rozbiórkę nieużytkowanych obiektów budowlanych znajdujących się na działce nr ewid. 2470 obr. [....] przy ul. L. 14 nienadających się do użytkowania to jest: pozostałości zniszczonego pożarem budynku mieszkalnego o konstrukcji drewnianej parterowego budynku gospodarczo - inwentarsko - garażowego o konstrukcji murowanej z pustaków żużlowych o wymiarach 3,0 m x 9,0 m i wysokości 2,25 m przykrytym stropodachem z płyty żelbetowej, wraz z uporządkowaniem terenu po dokonanej rozbiórce. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] zreformował decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie wyznaczonego terminu rozbiórki, w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 października 2014r. Sygn. akt. II SA/Rz 762/14 oddalił skargę na ostatnio wymienioną decyzję. Zobowiązany dobrowolnie nie wykonał nałożonego na niego obowiązku. W dniu 13 lutego 2015 r. organ skierował do niego upomnienie, które zobowiązany odebrał w dniu 6 marca 2015 r. Po upływie terminu wskazanego w upomnieniu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął czynności w kierunku zastępczego wykonania obowiązku informując o tym zobowiązanego pismem z dnia 10 kwietnia 2015r. Dokonał wyboru firmy do wykonania zastępczego robót rozbiórkowych, wystawił tytuł wykonawczy TW-2 stosowany w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, oraz na podstawie art. 127, art. 128 § 1 pkt.1 i § 2 u.p.e.a. wydał postanowienie z dnia [...] maja 2015r., znak: [...], o wykonaniu zastępczym za zobowiązanego na jego koszt i niebezpieczeństwo wzywając go do wpłacenia zaliczki w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia w celu pokrycia kosztów wykonania zastępczego za zobowiązanego w wysokości 11.685zł plus opłata za wystawienie postanowienia w wysokości 6,80 zł. Uchylając powyższe postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r. znak: [...] wskazał na nieprawidłowości w wystawionym tytule wykonawczym. Rozpatrując ponownie sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego , po usunięciu wskazanych przez organ II instancji braków w tytule wykonawczym wydał tej samej treści co poprzednio, postanowienie. Zobowiązany wniósł zażalenie. Wśród argumentów nawiązujących do przedmiotu sprawy podniósł, że zastosowano wybiórczo przepisy, w oderwaniu od faktów, z pogwałceniem ustawy zasadniczej. Zwrócił się z prośbą aby kwota 11. 685zł posłużyła naprawie celowo podpalonego dachu, albo zabezpieczeniu ruiny. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, opisanym na wstępie postanowieniem utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że wybrany przez organ I instancji środek egzekucyjny doprowadzi do realizacji obowiązku i będzie jednocześnie najmniej uciążliwy dla zobowiązanego. Na organie egzekucyjnym spoczywa obowiązek doprowadzenia do wyegzekwowania realizacji ostatecznej decyzji administracyjnej. Ponieważ zobowiązany pomimo upomnienia nie rozebrał pozostałości zniszczonego pożarem budynku mieszkalnego konstrukcji drewnianej, oraz parterowego budynku gospodarczo - inwentarsko - garażowego organ był nie tylko uprawniony ale i zobowiązany do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego a w jego ramach do zastosowania wszystkich niezbędnych środków, mających na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] lutego 2014r. znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zreformowanej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. znak: [...] w zakresie wyznaczonego terminu rozbiórki. Organ odwoławczy wskazał również, że organ I instancji dopełnił wszystkich wymogów związanych z przeprowadzeniem egzekucji: doręczył zobowiązanemu zgodnie z art. 128 § 1 pkt 1 u.p.e.a. odpis tytułu wykonawczego, postanowienie z rozstrzygnięciem, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez K. P. za zobowiązanego (art 128 § 1 pkt 2) na koszt i niebezpieczeństwo Skarżącego, w postanowieniu wskazał kwotę kosztów wykonania zastępczego, następnie wezwał J.G. do wpłacenia zaliczki na koszty wykonania zastępczego w wysokości 11 685 zł w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia, pouczając, że w przypadku nie wpłacenia kwoty w tym terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych ( art. 128 § 2). W skardze do Sądu Skarżący obszernie opisał niepowodzenia związane z obroną pracy doktorskiej, następnie z pozbawieniem go członkostwa w Spółdzielni, które zbiegło się w czasie z podpaleniem domu, którego dotyczy rozbiórka za co nikt nie wskazał jego choćby najmniejszej winy, na niesprawiedliwą ocenę podniesionych przez niego w odwołaniu zarzutów, jako niezwiązanych ze sprawą. Podniósł, że dom przy ul. L. 14 stanowi "pomnik wartości", wynagrodzenia za uczciwą pracę, dlatego domaga się zabezpieczenia jego ruiny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli jest postanowienie ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku o charakterze niepieniężnym i wezwania do wpłacenia zaliczki na koszty wykonania zastępczego. Podstawą wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest uchylanie się przez zobowiązanego od nałożonych na niego obowiązków ( art. 6 u.p.e.a.). Po upływie terminu do jego wykonania wierzyciel kieruje do zobowiązanego upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Postępowanie wszczynane jest na podstawie tytułu wykonawczego, którego konieczne elementy zostały wymienione w art. 27 u.p.e.a., a który doręcza się zobowiązanemu. Obowiązek o charakterze niepieniężnym może zostać wyegzekwowany poprzez wykonanie zastępcze art. 127 u.p.e.a. po doręczeniu zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego oraz postanowienia, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo. W postanowieniu tym organ określa przybliżony koszt wykonania zastępczego, może również wezwać zobowiązanego do wpłaty zaliczki oraz wskazać wykonawcę. ( art. 128 § 2 u.p.e.a., art. 130 u.p.e.a.) W niniejszej sprawie wszystkie warunki zostały spełnione. Decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] nałożono na Skarżącego obowiązek rozbiórki. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 762/14 oddalający skargę na wyżej wymienioną decyzję. W sprawie bezsporne jest, że wyznaczony w decyzji o nakazie rozbiórki termin upłynął bezskutecznie w dnu 30 grudnia 2014 r., i do dnia wydania decyzji o wykonaniu zastępczym nie został wykonany. W dniu 6 marca 2015 r. Skarżącemu przesłano upomnienie, 12 października 2015 r. tytuł wykonawczy odpowiadający wymogom określonym w art. 27 u.p.e.a. W trybie wyboru oferty organ dokonał wyboru wykonawcy, który podał najniższą cenę wykonania zastępczego. W tej wysokości organ określił zaliczkę na poczet wykonania zastępczego i określił wysokość opłaty za dokonane czynności egzekucyjne na podstawie art. 64 a § 1 pkt 2 lit. a u.p.e.a. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wszystkie czynności zostały podjęte przez organ w granicach i na podstawie prawa, w związku z czym brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Na ocenę legalności nie mają wpływu podnoszone przez Skarżącego okoliczności dotyczące sentymentalnej wartości obiektu, którego rozbiórkę orzeczono. Przedmiotem postępowania jest wyłącznie kwestia prawidłowości orzeczenia o wykonaniu zastępczym przesądzonego już wcześniej nakazu rozbiórki wyrokiem z dnia 21 października 2014 r., II SA/Rz 762/14. W ocenie Sądu nie budzi również wątpliwości dokonany wybór środka egzekucyjnego. Biorąc pod uwagę kilkuletnie uchylanie się zobowiązanego od wykonania decyzji- termin wykonania rozbiórki ustalono na dzień 30 grudnia 2014 r, zasadne było - w świetle art. 7 u.p.e.a., nakazującego organowi przy wyborze środków egzekucyjnych kierować się nie tylko jak najmniejszą dolegliwością dla zobowiązanego, lecz również efektywnością danego środka egzekucyjnego - wydanie postanowienia o zastosowaniu wykonania zastępczego, jako środka prowadzącego bezpośrednio do osiągnięcia celu egzekucji, którym jest wykonanie obowiązku, z obciążeniem zobowiązanego kosztami wykonania zastępczego. Z tych przyczyn stwierdzić należy, że organy zasadnie uznały zaistnienie przesłanek do orzeczenia o wykonaniu zastępczym. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.