II SA/Rz 1235/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ AWSA Maria Mikolik Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 2 sierpnia 2022 r. nr I-III.7721.15.04.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - skargę oddala – Decyzją z dnia 2 sierpnia 2022 r. nr I-III.7721.15.4.2022 Wojewoda Podkarpacki umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem H. J. od decyzji Starosty [...] z dnia 27 kwietnia 2022 r. nr 179/22 znak: AB-1.6740.24.2022 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), zwanej w dalszej części "K.p.a.". Wskazaną decyzją z dnia 27 kwietnia 2022 r. Starosta [...], działając na wniosek F. Sp. J. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia w postaci "Budowy odcinków sieci elektroenergetycznej, budowy stacji transformatorowej kontenerowej, rozbiórki odcinków sieci elektroenergetycznej na terenie obejmującym nieruchomości nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...] położone w [...]". Organ wskazał, że przedłożony projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowlany jest kompletny i posiada odpowiednie opinie i uzgodnienia, a nadto został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i przynależące do właściwej izby samorządu zawodowego. Zgodny jest z ustaleniami decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 7 maja 2021 r. nr GPM.6733.22.2021 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Inwestor dołączył zaś oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odwołanie od tej decyzji złożył Skarżący. Podniósł, że w prowadzonym równolegle postępowaniu, oznaczonym sygnaturą AB-1.6740.59.2021, ten sam inwestor stara się o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z przyłączami, miejscami postojowymi dla samochodów osobowych oraz placem zabaw, przy czym wskazane przedsięwzięcie budowlane jest zlokalizowane na działkach ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], a zatem na terenie w znacznym stopniu pokrywającym się z obszarem, na którym zaplanowano przebudowę sieci elektroenergetycznej. Jednocześnie w charakterystyce inwestycji objętej wskazaną decyzją przyłącza sieci energetycznej zostały w niedozwolony sposób pominięte. Prowadzi to do oczywistego wniosku, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji, której dotyczy obecna sprawa, mamy tak naprawdę do czynienia z kolejnym etapem tej samej inwestycji, polegającej na budowie na wskazanych działkach dużego osiedla domów wielorodzinnych wraz z towarzyszącą infrastrukturą. Skarżący podkreślił, że stronami niniejszego postępowania powinni być właściciele nieruchomości pozostających w obszarze oddziaływania całego projektowanego osiedla, w tym w szczególności On jako współwłaściciel działki [...]. Tymczasem, Starosta nadal nie wezwał inwestora do określenia zakresu całego przedsięwzięcia budowlanego. Nie zadbał też o należyte wyznaczenie obszaru oddziaływania tej inwestycji, akceptując jednocześnie podejmowane przez inwestora próby obejścia prawa, zmierzające do uzyskania pozwoleń dla pozornie niezależnych zamierzeń budowlanych. Działania takie stanowią ewidentne naruszenie art. 28 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. Zasadne jest również podejrzenie, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę ponownie nie został dołączony projekt zagospodarowania terenu dla całego przedsięwzięcia budowlanego. Skarżący zauważył, że objęta wnioskiem inwestora działka [...], czyli ulica [...], stanowi obszar wpisany do rejestru zabytków decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [....] nr [...] z dnia 11 sierpnia 1968 r., a zatem uzgodnienia wymagała zarówno decyzja o lokalizacji celu publicznego, jak i pozwolenie na prowadzenie prac budowlanych. Uzgodnienia takie były wykonywane w przypadku innego etapu tej samej inwestycji, który obejmował między innymi właśnie działki nr: [...] i [...]. Nie ma zatem żadnego powodu, żeby odstępować od nich w obecnym postępowaniu. Wojewoda Podkarpacki, decyzją z dnia 2 sierpnia 2022 r., umorzył postępowanie odwoławcze. Organ zauważył, że ustawodawca w odniesieniu do postępowań w sprawach o pozwolenie na budowę zawęził pojęcie strony. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), określanej dalej "P.b.", stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Warunkiem uznania danego podmiotu za stronę postępowania i dopuszczenia go do udziału w nim jest wykazanie, że w dacie wystąpienia z wnioskiem, planowana inwestycja będzie wpływać na jego nieruchomość i godzić w konkretne uprawnienia do zabudowy nieruchomości. W każdym przypadku obszar oddziaływania obiektu musi być określony w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Samo subiektywne odczucie określonego podmiotu, że inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość, nie jest wystarczające do uznania, że nieruchomość ta jest usytuowana w obszarze oddziaływania danego przedsięwzięcia. Sam więc fakt, iż dany podmiot jest właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością inwestycyjną nie jest wystarczającą podstawą do uznania, że podmiotowi takiemu przysługuje status strony postępowania dotyczącego decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda zaznaczył, że Skarżący nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem kwestionowanej decyzji Starosty [...], natomiast wywodzi swój interes prawny z prawa własności dz. nr [...], położonej na południowy-zachód względem terenu przeznaczonego pod planowaną inwestycję. Zdaniem Organu odwoławczego, nie ulega wątpliwości, że przedmiotowe zamierzenie polegająca na budowie sieci elektroenergetycznej stanowi rodzaj inwestycji liniowej. Inwestycje o takim charakterze co do zasady zaś oddziaływują tylko i wyłącznie na tereny (działki), przez które przebiegają. Zatem każda taka inwestycja (budowa sieci elektroenergetycznej) realizowana na danej działce oddziaływuje tylko i wyłącznie na tę działkę. Tym samym, krąg stron ustalany w oparciu o przepisy odrębne zamyka się w kręgu osób będących właścicielami, użytkownikami wieczystymi czy zarządcami działek, przez które przebiega planowana inwestycja. W ocenie Organu, obszar oddziaływania projektowanej inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 P.b. w żadnym wypadku nie obejmuje więc swym zakresem działki nr [...]. Jej położenie względem projektowanego przedsięwzięcia, a zwłaszcza jego charakter wykluczają uznanie, iż sporna inwestycja niesie ze sobą jakiekolwiek ograniczenia w możliwości zabudowy działki należącej do Skarżącego, które to ograniczenia wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa. Nie sposób ponadto, zdaniem Wojewody, stwierdzić jakiekolwiek ograniczenia w zabudowie działki Skarżącego, które mogą wynikać z faktu rozbiórki odcinków linii kablowej SN, lub budowy stacji trafo o po w. 5,23 m2. Skoro omawiana stacja trafo mogłaby zostać wybudowana w trybie zgłoszenia w myśl art. 29 ust. 1 pkt 3 P.b., to sam ustawodawca uznał, że jej budowa jest możliwa bez udziału stron, co oznacza brak oddziaływania na otoczenie. O kształcie inwestycji decyduje inwestor, a organ administracji architektoniczno - budowlanej ani osoby trzecie, nie mają uprawnień do decydowania o lokalizacji inwestycji. Odnosząc się do uwag odwołania dotyczących konieczności opracowania projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego Wojewoda wyjaśnił, że mają one charakter merytoryczny i nie mogą być przedmiotem oceny na tym etapie postępowania. Następnie podniósł, że w sprawie pozwolenia na budowę budynku zlokalizowanego m.in. na działce nr [...] Skarżący posiada przymiot strony postępowania, gdyż tenże obiekt oddziałuje na Jego nieruchomość nr [...], natomiast brak jest podstaw do uznania, iż planowana w ramach niniejszego postępowania inwestycja, wprowadza ograniczenia w zabudowie działki Skarżącego i z tego powodu również powinien posiadać przymiot strony postępowania. Ponadto, obszar oddziaływania wyznacza się biorąc pod uwagę parametry obiektu zamieszczone w projekcie architektoniczno-budowlanym. Nawet w przypadku opracowania PZT dla całego zamierzenia budowlanego, w ramach I etapu inwestycji, niemożliwym jest ustalenie obszaru oddziaływania całego zamierzenia budowlanego, nie posiadając wiedzy np. dot. wysokości, konstrukcji, przesłaniania obiektów, które planowane są do wykonania w kolejnych etapach inwestycji (w ramach I etapu brak jest podstaw do przedłożenia PAB dotyczących wszystkich obiektów budowlanych, realizowanych w kolejnych etapach). Powyższe potwierdza tezę, że nawet w przypadku opracowania PZT dla całego zamierzenia budowlanego, obszar oddziaływania każdorazowo należy wyznaczać z uwzględnieniem projektowanego obiektu, dla którego opracowany jest PZT i PAB. H. J. złożył skargę na decyzję Wojewody, zarzucając jej naruszenie: - art. 28 w zw. z art. 3 pkt 20 P.b. poprzez niewłaściwą ocenę zakresu i skali planowanego przedsięwzięcia budowlanego, a w konsekwencji nieprawidłowe wyznaczenie obszaru oddziaływania inwestycji, co skutkowało wyznaczeniem zawężonego kręgu stron postępowania, ograniczonego jedynie do inwestora, jako właściciela działek ewidencyjnych, na których realizowany będzie fragment osiedla mieszkaniowego, objęty wydanym pozwoleniem na budowę; art. 33 ust. 1 w zw. z art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. poprzez zaniechanie wezwania dewelopera do jednoznacznego sprecyzowania zamiarów inwestycyjnych oraz przedłożenia do zatwierdzenia obowiązkowego projektu zagospodarowania terenu dla całego planowanego osiedla mieszkaniowego; art. 28 w zw. z art. 3 pkt 20 i art. 33 ust. 1 P.b. oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewskazanie powodów dla których Organ odmówił wiarygodności przytoczonym przez Skarżącego orzeczeniom sadów administracyjnych, wydanym w podobnych sprawach. W oparciu na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] i następnie nakazanie Organowi uznania Go za stronę w sprawie oraz powtórzenia z Jego udziałem wszystkich czynności procesowych, jak też o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zdaniem Skarżącego, inwestycja zaplanowana przy ul. [...], jednoznacznie świadczy o tym, że mamy tu do czynienia ze spójnym i jednolitym przedsięwzięciem budowlanym, które jednak przedstawiane jest przez inwestora jako szereg pozornie niezależnych zamierzeń. Tymczasem, na całą inwestycję składają się aktualnie oprócz inwestycji, której dotyczy niniejsza sprawa także następujące, częściowo nakładające się na siebie fragmenty: budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przyłączami wody i kanalizacji sanitarnej, budowa instalacji kanalizacji deszczowej, budowa 33 stanowisk postojowych dla samochodów osobowych i budowa placu zabaw na terenie obejmującym nieruchomości nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [....], [...], [...], [...]. Pozwolenie na budowę dla tego fragmentu osiedla zostało wydane przez Starostę [...] już dwukrotnie, 19 lipca 2021r. oraz 9 marca 2022 r., i w obu przypadkach zostało uchylone przez Wojewodę Podkarpackiego (sygnatury akt odpowiednio AB-1.6740.59.2021, I-III.7721.5.2.2021 i I-III.7721.15.3.2022). nadbudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku produkcyjno-biurowego z przeznaczeniem na budynek mieszkalny wielorodzinny oraz budowa budynku wielorodzinnego na działkach nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz części działek nr ewid.: [...], [...]. Warunki zabudowy dla tej części inwestycji zostały wydane przez Burmistrza Miasta [...] 1 kwietnia 2022 r., potwierdzone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, a następnie uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Rzeszowie z dnia 8 marca 2022 roku, który skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia (sygn. spraw GPM.6730.16.2021, SKO.415/178/2021 oraz II SA/Rz 1567/21). Ponadto, zaraz po wydaniu niekorzystnego dla siebie wyroku, inwestor skierował do Burmistrza wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla podobnej inwestycji, obejmującej budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz nadbudowę, rozbudowę i zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku biurowo-produkcyjnego z przeznaczeniem na budynek mieszkalny wielorodzinny na działkach nr ewid.: [...],[...], [...], [...], [...] oraz części działki nr ewid.: [....], co jak nietrudno zauważyć, stanowi przede wszystkim próbę wyłączenia z postępowania sprzeciwiających się inwestycji właścicieli okolicznych nieruchomości (sygn. sprawy GPM.6730.55.2022). Na całe przedsięwzięcie budowlane składa się więc co najmniej budowa dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz nadbudowa i rozbudowa trzeciego, a także budowa, rozbudowa bądź przebudowa niezbędnej infrastruktury wodnej, kanalizacyjnej i energetycznej, a całość zamierzenia zlokalizowana zostanie na działkach ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [....] oraz części działek: [...], [...] i [...]. Zasadne staje się zatem wezwanie inwestora do sprecyzowania zamierzeń budowlanych i dostarczenia projektu zagospodarowania terenu dla całego osiedla, co zresztą wyraźnie nakazuje art. 33 ust. 1 P.b., nie dając w tym aspekcie urzędom żadnej swobody decyzyjnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację uzasadnienia skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd poddał w niniejszym postępowaniu kontroli decyzję administracyjną. Taki przedmiot zaskarżenia wskazuje art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Analizując kwestionowany akt, jak też poprzedzające je postępowanie Sąd miał na uwadze zgodność z przepisami prawa, które to kryterium wynika z brzmienia art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492). Ze względu na to, że nie stwierdził naruszeń prawa, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a., złożoną skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. Nie doszło bowiem do zaistnienia przyczyn wskazanych w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), jak też do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego czy innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Objętą skargą decyzją z dnia 2 sierpnia 2022 r. Wojewoda Podkarpacki umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem złożonym przez Skarżącego od decyzji Starosty [...], która zatwierdzała projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielała pozwolenia na budowę dla zamierzenia w postaci "Budowy odcinków sieci elektroenergetycznej, budowy stacji transformatorowej kontenerowej, rozbiórki odcinków sieci elektroenergetycznej na terenie obejmującym nieruchomości nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...] położone w [...]". Organ II instancji uznał, że Skarżący nie posiada legitymacji do złożenia przedmiotowego środka zaskarżenia jako właściciel działki znajdującej się w pewnym sąsiedztwie wobec działek, przez które ma przebiegać zamierzona inwestycja. Jak stanowi art. 28 ust. 2 P.b. – będący przepisem szczególnym względem regulacji zawartej w art. 28 K.p.a. - stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar taki należy rozumieć – jak wymaga tego art. 3 pkt 20 P.b. - teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Określenie tego rodzaju obszaru stanowi jeden z podstawowych obowiązków projektanta (art. 20 ust. 1 pkt 1c P.b.), bowiem zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. e P.b., projekt zagospodarowania działki lub terenu (stanowiący element projektu budowlanego) powinien zawierać informację o obszarze oddziaływania obiektu. Tym samym, jest on wyznaczany zarówno przez projektanta zamierzenia budowlanego, jak i przez organ administracji architektoniczno-budowlanej prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, który musi ustalić krąg stron postępowania przy uwzględnieniu brzmienia art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 P.b. Przedmiotowy obszar może być ograniczony do działki, na której powstaje inwestycja, ale też obejmować tak działkę sąsiednią, jak i dalej położone nieruchomości, tj. takie, które nie graniczą bezpośrednio z działką inwestycyjną. Znajdowanie się nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu – zależy od mających zastosowanie w sprawie przepisów odrębnych, o których mowa w art. 3 pkt 20 P.b, którymi są przepisy techniczno-budowlane, z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, czy też ochrony przeciwpożarowej i inne. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, kwestia obszaru oddziaływania obiektu nie jest zależna od tego, czy oddziaływanie zamierzonej inwestycji przekracza ustalone w tym względzie normy. Obszaru tego nie można zatem utożsamiać wyłącznie z zachowaniem przez inwestora wymogów określonych stosownymi przepisami prawa, ponieważ obiekt budowlany może wprowadzać określone ograniczenie w zabudowie terenu, co nie oznacza, że jego realizacja jest niezgodna z tymi przepisami. Innymi słowy, art. 3 pkt 20 P.b. nie uzależnia posiadania przymiotu strony od naruszenia przez projektowaną inwestycję jakichkolwiek regulacji. Stronami w sprawie pozwolenia na budowę powinny być więc nie tylko osoby, których interes prawny zostaje naruszony określonym rozwiązaniem projektowym, ale też takie, na których nieruchomości obiekt projektowany (biorąc pod uwagę jego indywidualne cechy i sposób zagospodarowania terenu otaczającego działkę inwestora) może potencjalnie oddziaływać [por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA): z 22.09.2022 r. II OSK 2425/19, z 13.10.2022 r. II OSK 2262/19]. W postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę organ administracji publicznej powinien więc brać pod uwagę ograniczenia w zabudowie sąsiednich nieruchomości, które może wprowadzić realizacja określonego zamierzenia inwestycyjnego. Właściciel działki znajdującej się w otoczeniu zamierzonego obiektu budowlanego staje się stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego obiektu jeśli jakikolwiek przepis prawa wiąże, chociażby potencjalnie, sposób zagospodarowania jego działki z faktem powstania obiektu na działce inwestora. Zdaniem Sądu, słusznie Wojewoda Podkarpacki wskazał, że działka należąca do Skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, której sprawa dotyczy. Ujęte we wniosku inwestora zamierzenie budowlane obejmuje budowę odcinków sieci elektroenergetycznej, budowę stacji transformatorowej kontenerowej oraz rozbiórkę odcinków sieci elektroenergetycznej na terenie obejmującym szczegółowo wskazane nieruchomości. Jak wynika z mapy do celów projektowych, znajdującej się w dołączonym przez inwestora do wniosku Projekcie zagospodarowania terenu, nieruchomość Skarżącego oznaczona numerem [...] nie sąsiaduje bezpośrednio z którąś z działek objętych wnioskiem Inwestora, a położona jest w nieco dalszej odległości. Przy czym, odległość ta jest mniejsza jeśli chodzi o planowaną rozbiórkę odcinków sieci, a zdecydowanie większa względem budowy nowych odcinków sieci czy budowy stacji transformatorowej. Skarżący kwestionując nieprzyznanie Mu statusu strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę nie wskazał na jakiekolwiek przepisy odrębne, które w myśl art. 3 pkt 20 P.b. mogłyby wprowadzać jakieś ograniczenia w zabudowie jego działki, a które świadczyłyby o występowaniu po jego stronie interesu prawnego upoważniającego Go do udziału w tym postępowaniu. Unormowań takich nie doszukał się także Wojewoda, jak i Sąd. Jak przy tym słusznie zauważył Organ odwoławczy, inwestycja polegająca na budowie sieci elektroenergetycznej stanowi rodzaj inwestycji liniowej. Inwestycje o takim charakterze co do zasady zaś oddziaływują tylko i wyłącznie na tereny (działki), przez które przebiegają. Tym samym, interes właścicieli konkretnych nieruchomości, co do kwestionowania decyzji przesądzających o przebiegu inwestycji liniowych może dotyczyć wyłącznie tych ich odcinków, których przebieg skutkuje bezpośrednią ingerencją w ich prawa podmiotowe - prawo własności (tak np. wyrok NSA z 6.03.2012 r. II OSK 897/11). Tego rodzaju sytuacja nie zachodzi więc w sprawie niniejszej, gdzie – jak wyżej wskazano – działka Skarżącego nie graniczy nawet bezpośrednio z terenem inwestycji. Właściwa jest więc konstatacja Organu, iż położenie działki nr [....] w połączeniu z charakterem zamierzonego przedsięwzięcia (inwestycja liniowa) przesądzają o niemożności przyjęcia, że działka ta znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Odnosząc się natomiast do zarzutów Skarżącego sprowadzających się do potrzeby wezwania Inwestora do przedłożenia projektu zagospodarowania terenu w odniesieniu do całego zamierzenia budowlanego, a nie tylko tego dotychczas wskazanego we wniosku należy wskazać, że nie są one uzasadnione, co również słusznie zauważył Wojewoda. Regułą jaką przewiduje art. 33 ust. 1 P.b. jest to, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Równocześnie jednak przepis ten daje inwestorowi możliwość tzw. etapowania inwestycji. W przypadku więc, gdy zamierzenie budowlane obejmuje więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b., dla całego zamierzenia budowlanego. W świetle więc powołanego przepisu, to inwestor składając wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę w odniesieniu do konkretnego zamierzenia określa w tym wniosku jakich obiektów budowlanych on dotyczy, a organ administracji architektoniczno-budowlanej jest związany treścią wniosku inwestora, bo to on inicjuje to postępowanie. Organ nie ma tutaj możliwości działania z urzędu, a bazuje na treści żądania określonego przez wnioskodawcę. To więc inwestor decyduje, jakiego zamierzenia budowlanego dotyczy jego wniosek tj. czy będzie to jeden czy więcej obiektów. W tej drugiej sytuacji spoczywa na nim obowiązek przedłożenia wraz z wnioskiem projektu zagospodarowania terenu lub działki dla całego zamierzenia. To więc rolą inwestora jest zdecydowanie się na określone zamierzenie i wyrażenie tej decyzji w złożonym wniosku poprzez podanie faktycznych rozmiarów inwestycji. Natomiast, zadaniem organów jest sprawdzenie czy jest ono zgodne ze stosownymi przepisami prawa. Etapowanie inwestycji budowlanej jest zatem możliwe tylko i wyłącznie na wyraźny wniosek inwestora, a zatem to on decyduje, że będzie realizował określone zamierzenie budowlane w częściach oraz w jakich częściach. To zaś przesądza o niezasadności zarzutów skargi dotyczących ewentualnego wezwania przez Starostę [...] do uzupełnienia braków. Decydujący dla zakresu pozwolenia na budowę był bowiem wniosek inwestora. Trzeba też podkreślić, że do prawidłowego wyznaczenia obszaru oddziaływania obiektu potrzebna jest wiedza w zakresie szczegółowych parametrów technicznych planowanych obiektów, bowiem tylko takie konkretne informacje umożliwiają zidentyfikowanie występowania ewentualnych ograniczeń w zabudowie. Takie zaś szczegółowe dane znajdują się - jak stanowi art. 34 ust. 3 pkt 2 lit. c P.b. -w projekcie architektoniczno-budowlanym, będącym obok projektu zagospodarowania działki lub terenu częścią projektu budowlanego. Tymczasem, wskazany art. 33 ust. 1 P.b. wymaga by w razie etapowania inwestycji wnioskodawca przedłożył dla całego zamierzenia budowlanego tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu, a nie pozostałych części projektu budowlanego. Należy jeszcze podnieść, na co też zwrócił uwagę Wojewoda, że w innym postępowaniu tj. dotyczącym pozwolenia na budowę dla zamierzenia realizowanego na działce nr [...] Skarżącemu przyznany został status strony. Mając więc powyższe na uwadze Sąd uznał, że decyzja Wojewody Podkarpackiego o umorzeniu postępowania odwoławczego zainicjowanego odwołaniem Skarżącego jest zgodna z prawem. Dlatego też złożona skarga została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.