II SA/Rz 1266/11

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, z dnia 9 listopada 2006 r., o sygn. akt II SA/Rz 419/06. w sprawie wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] zmiany własności działek, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący J. S. do sprawy o sygn. II SA/Rz 1266/11 złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów oraz o ustanowienie adwokata. Wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany odmownie na mocy postanowienia referendarza sądowego WSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1266/11. O tym rozstrzygnięciu zaważył fakt, że skarżący nie odpowiedział na wezwanie referendarza sądowego do nadesłania wyciągów z rachunków bankowych osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym za miesiąc grudzień i 2011 r. i styczeń 2012 r., a także zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe. Skarżący J. S. od opisanego wyżej postanowienia wniósł w ustawowym terminie sprzeciw. W jego treści wniósł o uchylenie w całości postanowienia referendarza sądowego. Strona prosi o zrozumienie jej trudnej sytuacji. Stwierdzono, co następuje: Wniesienie sprzeciwu od nieprawomocnego postanowienia referendarza sądowego spowodowało utratę mocy prawnej tego orzeczenia. Oznacza to, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy będzie rozpoznawany ponownie. Strona ubiegająca się o ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych powinna wykazać przesłanki uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec tego żądania, sytuacja majątkowa i rodzinna strony powinna odpowiadać przesłankom określonym w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; ze zm., dalej jako p.p.s.a). W świetle tego przepisu, strona obowiązana jest wykazać, że nie posiada jakichkolwiek możliwości współuczestniczenia w kosztach postępowania sądowego, na które składają się koszty sądowe oraz wynagrodzenie fachowego pełnomocnika. Strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy została wezwana przez referendarza sądowego do nadesłania określonych dokumentów i oświadczeń. Referendarz sądowy w treści wezwania oznaczył skutki niewykonania jego treści w określonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że z tego obowiązku wnioskujący wywiązał się tylko częściowo, skoro nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym za miesiąc grudzień i 2011 r. i styczeń 2012 r., a także zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe. Tego rodzaju dokumenty źródłowe wymieniają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245). Także w treści sprzeciwu J. S. nie wyjaśnił przyczyn swego zaniechania, a więc nieprzedstawienia dokumentów potwierdzających jego stan majątkowy. Wobec tego nie można przyjąć, że zostały wykazane przez strony rygorystyczne przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jakie nakreśla art. 245 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ten sposób oceny wniosku strony, która nie nadesłała żądnych przez sąd dokumentów źródłowych potwierdza stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. II GZ 153/11, iż niedostarczenie żądanych przez Sąd danych, a także przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Tym samym, w takiej sytuacji Sąd uprawniony jest do sformułowania oceny, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony. Z tych powodów należało odmówić przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1, art. 255, art. 260 p.p.s.a.