II SA/Rz 1337/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Ewa Partyka Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2015 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego -skargę oddala- Przedmiotem skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w [.] jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] sierpnia 2014 r. nr [.] w przedmiocie zawieszenia postępowania, które wydano w następującym stanie sprawy: Podaniem z dnia 1 lipca 2014 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa w [.] zwróciła się do Burmistrza Miasta [.] o zmianę ostatecznej decyzji tego organu z dnia [.] września 2013 r. nr [.] w sprawie określenia Spółdzielni wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Postanowieniem z dnia [.] lipca 2014 r. nr [.], Burmistrz Miasta [.] zawiesił postępowanie w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia wstępnego. Jak podano w uzasadnieniu Spółdzielnia zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję z dnia [.] września 2013 r. utrzymaną w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.], a następnie wniosła skutecznie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zakończenie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego przed zakończeniem postępowania sądowego, którego przedmiotem kontroli jest decyzja wydana w postępowaniu zwyczajnym byłoby niewłaściwe. Dlatego zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania określone w art. 201 § 1 pkt 2 oraz § 2 i § 3, art. 216 i art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) zwana dalej w skrócie o.p. W zażaleniu Spółdzielnia zarzuciła, że w sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne i brak było podstaw do zawieszenia postępowania. Opisanym na wstępie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.] utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Uzasadniając ww. postanowienie organ odwoławczy sprecyzował, że decyzja Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] września 2013 r. została utrzymana przez Kolegium decyzją z dnia [.] października 2013 r. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2014 r. II SA/Rz 1260/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Spółdzielni na decyzję z dnia [.] października 2013 r., a od orzeczenia tego wniesiona została przez Spółdzielnię skarga kasacyjna, która dotychczas nie została rozpoznana. W związku z tym, że obecne postępowanie dotyczy wniosku Spółdzielni o zmianę decyzji z dnia [.] września 2013 r. opisane postępowanie sądowe będzie miało wpływ na wynik tego nadzwyczajnego postępowania. Uznać zatem należało, że w sprawie pojawiło się zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej uzasadniające zawieszenie tego postępowania. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się Spółdzielnia Mieszkaniowa w [.], wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz orzeczenia o kosztach postępowania. W ocenie Spółdzielni organy dopuściły się naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 o.p. poprzez jego błędną wykładnię, ponieważ postępowanie sądowe dotyczące kontroli decyzji Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] września 2013 r. nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu powołanego przepisu Ordynacji podatkowej. Po doręczeniu Spółdzielni decyzji z dnia [.] września 2013 r. nastąpiły zmiany okoliczności mających wpływ na jej treść w zakresie zarówno liczby mieszkańców jak i wysokości stawek opłaty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [.] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2014, poz. 1647). Zakres kontroli wyznacza art. 134 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia. Poddawszy zaskarżone postanowienie ocenie legalności w zakresie wyznaczonym przez ww. przepisy Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy przyjęty przez organy do orzekania, Sąd poczytuje za własne ustalenia Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi, czy istotnie prawidłowo organy prawidłowo przyjęły, że istnieje podstawa do zawieszenia postępowania prowadzonego z wniosku skarżącej Spółdzielni z dnia [.] lipca 2014 r. żądającej na podstawie art. 254 o.p. zmiany decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta [.] Nr [.] z dnia [.] września 2013 r. określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami. Stosownie do art. 254 o.p. decyzja ostateczna, ustalająca lub określająca wysokość zobowiązania podatkowego na dany okres może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązującego w dniu wydania decyzji (§ 1). Zmiana decyzji ostatecznej może dotyczyć tylko okresu, za który ustalono lub określono wysokość zobowiązania podatkowego (§ 2). W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że przepis art. 254 o.p. ma charakter wyjątkowy, a jednocześnie nie ma charakteru samodzielnego, gdyż jego stosowanie zależy od istnienia innych przepisów prawa podatkowego, przede wszystkim materialnego, w których określone są okoliczności faktyczne, mające wpływ na obliczenie wysokości zobowiązania podatkowego. Dopiero zmiana faktów prawotwórczych wpływających na zmianę wysokości zobowiązania podatkowego daje podstawę by na podstawie art. 254 o.p. dokonać zmiany decyzji wymiarowej (patrz J. Brolik Komentarz do art. 254 ustawy - Ordynacja Podatkowa wyd. V, system informacji prawnej LEX; wyrok NSA z 7.10.2010 r. sygn. akt II FSK 971/09 LEX nr 745992). Jednolite jest też stanowisko sądów administracyjnych, że ostateczność i prawomocność decyzji podatkowej określającej wysokość samego zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy oznacza, że jest ona wiążąca dla wszystkich organów administracji publicznej, tak długo jak długo nie zostanie ona z obrotu prawnego wyeliminowana w sposób prawem przewidziany (por. wyrok NSA z 10.10.2012 r . sygn. akt I SA/GL 294/12). Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest, że skarżąca w tej sprawie Spółdzielnia Mieszkaniowa w [.] wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] października 2013 r. Nr [.], którą utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [.] z dnia [.] września 2013 r. Nr [.] określającą wysokość dla skarżącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 10 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 1260/13 skargę Spółdzielni Mieszkaniowej w [.] oddalił, ale od wyroku tego skarżąca złożyła skargę kasacyjną, która do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie nie została rozpoznana. Zatem decyzja, którą określono wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie jest decyzją prawomocną. W podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia organy obydwu instancji powołały art. 201 § 1 pkt 1 o.p. zgodnie, z którym organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Skład orzekający podziela poglądy zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a odnoszące się do pojęcia "zagadnienia wstępnego", jako przesłanki do zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdzono, że wcześniejsze uruchomienie kontroli sądowej wobec ostatecznej decyzji podatkowej prawidłowym i dopuszczalnym jest wszczęcie postępowania nadzwyczajnego zgodnie z wnioskiem strony. Kolegium zauważyło, że w tej konkretnej sprawie w istniejącym stanie faktycznym, pomiędzy postępowaniem sądowoadministracyjnym ze skargi na decyzję ostateczną SKO w [.], a zainicjowanym przez skarżącą Spółdzielnię postępowaniem podatkowym w celu zmiany tej decyzji istnieje zależność eliminująca możliwość ich dwutorowego prowadzenia. Oba te postępowania dotyczące tej samej decyzji ostatecznej, odnoszą się do tożsamej sprawy, gdyż jej granice wyznaczają te same normy prawa materialnego, dlatego zasadnym jest zastosowanie instytucji zawieszenia postępowania prowadzonego w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej na podstawie art. 254 o.p. po jego wszczęciu. Sąd uznaje też, że w zaskarżonej decyzji została wyjaśniona przesłanka zawieszenia, a argumentacja zasługuje na aprobatę. W literaturze przedmiotu niesporny jest pogląd, że zmiana decyzji ostatecznej jest możliwa przy spełnieniu przesłanek określonych w przepisach, gdy decyzja, której dotyczy wniosek o zmianę jest decyzją prawidłową i niekwestionowaną przez strony. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie istnieje, gdyż skarżąca Spółdzielnie kwestionuje w postępowaniu sądowoadministracyjnym wysokość ustalonej na jej rzecz opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, czyli ten element rozstrzygnięcia, który jest sporny. Słusznie wskazuje SKO, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, że merytoryczne rozpoznanie wniosku w takim przypadku byłoby przedwczesne. Ta przedwczesność merytorycznego orzekania przez organ w sprawie o zmianę decyzji ostatecznej wynika z zakresu kontroli przez sąd wyznaczone granicami art. 134 p.p.s.a. oraz granicami orzekania określonymi w art. 145 p.p.s.a. (powołane na wstępie uzasadnienia prawnego), gdyż finalnie może zaistnieć sytuacja, że sąd administracyjny wyeliminuje z obrotu prawnego decyzje wydane w zwykłym trybie w postępowaniu podatkowym i przestanie istnieć decyzja, o zmianę, której wnioskowała skarżąca Spółdzielnia. Tezy wyroków przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji aprobuje skład orzekający. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w zakresie opisanym w skardze. Sad podkreśla, że organ prawidłowo wszczął postępowanie o zmianę decyzji w trybie art. 254 o.p., ale też wykazał i wyjaśnił przyczyny, które stanowiły podstawę do zawieszenia postępowania podatkowego. Wbrew twierdzeniom skarżącej SKO nie dokonało wadliwej wykładni art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Mając na względzie powyższe Sad na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.