II SA/Rz 135/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. I. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. I. P. kwotę 219,60 zł. (dwieście dziewiętnaście złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 22 % podatku od towarów i usług, tj. 39,60 zł. II SA/Rz 135/10 U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 27 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 135/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...], na mocy zaś postanowienia z dnia 9 listopada 2010 r. przyznał jej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. W dniu 27 grudnia 2010 r. została złożona w Sądzie przez wyznaczonego dla skarżącej przez Okręgową Radę Adwokacką w R. pełnomocnika - adw. I. P. opinia wskazująca na brak podstaw do wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej. Jednocześnie zawartym w opinii wnioskiem zwróciła się ona o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy z urzędu, które ani w całości, ani w części nie zostały pokryte. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z aktami sprawy i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłatę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %. W dniu 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), która poprzez art. 19 pkt 5 do ustawy o podatku o towarów i usług dodała art. 146a pkt 1 stanowiący, że w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka ta wynosi 23 %. Na mocy art. 19 pkt 2 lit. b ustawy zmieniającej, do art. 41 ustawy o podatku od towarów i usług dodano równocześnie ust. 14 a, zgodnie z którym w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania. Skoro zatem datą wykonania przedmiotowej czynności czyli sporządzenia i przedłożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest 27 grudnia 2010 r. oznacza to, że opodatkowana jest ona nadal składką 22 %, co od kwoty 180 zł. daje 39,60 zł. Pełnomocnik skarżącej nie wykazała żadnych poniesionych przez siebie a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.