II SA/Rz 1371/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na uchwałę Rady Gminy Wiśniowa z dnia 27 kwietnia 2000 r. nr XVII/126/00 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - postanawia - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J.Z. kwotę 600 zł (słownie: sześćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. J.Z. pismem z 25 września 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – 30 września 2025 r.) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy Wiśniowa z dnia 27 kwietnia 2000 r. nr XVII/126/00 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 13 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego – reprezentowanego przez pełnomocnika o wyjaśnienie czy przed wniesieniem skargi do Sądu zwrócił się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, zaś w przypadku odpowiedzi twierdzącej, również o nadesłanie odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa wraz z potwierdzeniem jego nadania w urzędzie pocztowym i oświadczeniem czy organ udzielił na nie odpowiedzi. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego wskazał, że przed wniesieniem skargi, skarżący nie wniósł do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie takie skierował 16 grudnia 2025 r., na potwierdzenie czego przedłożył kserokopię powyższego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Zaskarżona uchwała została podjęta 27 kwietnia 2000 r. a zatem kwestię terminu wniesienia skargi i wyczerpania trybu właściwego dla jej wniesienia należy oceniać przez pryzmat regulacji obowiązujących przed 1 czerwca 2017 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. Przedmiotowa skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm. - dalej: "u.s.g."), który daje uprawnienie do zaskarżenia uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej do sądu administracyjnego każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały nią naruszone. Przepis ten został zmieniony ww. ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r., która weszła w życie 31 maja 2017 r. Zawiera ona istotny dla rozpoznania niniejszej sprawy przepis intertemporalny – art. 17 ust. 2, z którego a contrario wynika, że do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nowelizującej – tj. 31 maja 2017 r. (w rozpoznawanej sprawie jest to uchwała z 2000 r.) stosuje się art. 52 P.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu dotychczasowym (sprzed nowelizacji). Warunkiem wniesienia skargi w tamtym brzmieniu było uprzednie bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia oraz zachowanie terminu do wniesienia tego rodzaju skargi, który wynosił albo trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (interesu prawnego/uprawnienia), albo – jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 wyjaśnił, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r. w trybie art. 101 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, dostępna w bazie CBOSA). Wobec powyższego skoro warunkiem skutecznego złożenia skargi jest jej wniesienie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu, a przepisy nie przewidują możliwości konwalidacji takiej skargi, to jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (zob. T. Woś, M. Romańska [w:] H. Knysiak-Sudyka, T. Woś, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 58.). W przedmiotowej sprawie takie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przed złożeniem skargi do Sądu, nie zostało wniesione, co jednoznacznie wynika z zawartego w odpowiedzi na wezwanie Sądu oświadczenia pełnomocnika skarżącego. Takie wezwanie zostało złożone do organu dopiero 16 grudnia 2025 r. a więc po wniesieniu skargi (w okolicznościach sprawy skarga została złożona 30 września 205 r.). Powyższe nie stanowi jednakże spełnienia przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I postanowienia. O zwrocie uiszczonego (dwukrotnie) wpisu od skargi orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.