II SA/Rz 1372/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku PP o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PP na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [.] sierpnia 2016 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji decyzję skarżący zgłosił, skierowany do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Decyzją tą utrzymano bowiem w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] kwietnia 2016 r. nr [.], którą wymierzono mu karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. Za zasadnością wniosku ma przemawiać argumentacja skargi, jak też to, że sądy administracyjne uwzględniają podobne żądania i nie ma przepisu szczególnego, który wyłączałby możliwość udzielenia ochrony tymczasowej. Postanowieniem z dnia [.] września 2016 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił skarżącemu uwzględnienia zgłoszonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwaną: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. Wniosek dotyczy decyzji podlegającej wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa. Niemniej, nie zawiera on jakiejkolwiek skonkretyzowanej argumentacji, a dostępny w aktach sprawy materiał dowodowy nie daje podstawy do przyjęcia założenia możliwości zaistnienia po stronie skarżącego zdarzeń określonych w ww. przepisie. Nie przedstawiono bowiem żadnych informacji i dowodów ukazujących sytuację materialną skarżącego. Na podstawie akt sprawy, w tym danych dostępnych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej na stronie internetowej "https://prod.ceidg.gov.pl/CEIDG/" można wywieść jedynie, że prowadzi on działalność gospodarczą pod firmą [.] PP w [.] przy ul. [.] (jak też w innych punktach na terenie województwa [...] i [...]) w zakresie sprzedaży detalicznej w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów (w tym alkoholowych) i wyrobów tytoniowych. Nie można jednak już ustalić, jakie posiada aktywa finansowe oraz majątek ruchomy i nieruchomy oraz jakie osiąga bieżące dochody. Brak zatem podstaw do przyjęcia, podobnie jak w innych sprawach tego skarżącego zawisłych przed tut. Sądem, że wykonanie objętej wnioskiem decyzji przed poddaniem jej kontroli sądowoadministracyjnej może spowodować po stronie skarżącego zdarzenia określone w art. 61 § 3 Ppsa. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.