II SA/Rz 1383/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. Zakład [...] w [...] na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia działań w celu zapewnienia prowadzenia przeładunku towarów na rampie kolejowej zgodnie z wymogami ochrony środowiska - postanawia - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). W dniu [...] października 2017 r. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska (dalej: WIOŚ) wydał zarządzenie pokontrolne nr [...] w przedmiocie podjęcia działań w celu zapewnienia prowadzenia przeładunku towarów na rampie kolejowej w R. zgodnie z wymogami ochrony środowiska. Powyższe zarządzenie zostało doręczone Dyrektorowi A S.A. w [...] Zakład [...] w [...] w dniu 30 października 207 r. (dowód doręczenia – k. 4 akt administracyjnych organu). W zarządzeniu pokontrolnym zawarto pouczenie o możliwości jego zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem WIOŚ, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożyły A S.A. w [...] Zakład [...] w[...] - reprezentowane przez pełnomocnika r. pr. S. S. w dniu 30 listopada 2017 r. (data złożenia pisma "osobiście" w siedzibie organu – k. 4 akt sądowych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2017 r., wydane na postawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2016 r., nr 1688). Zgodnie z tym przepisem, na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej. W myśl zaś art. 12 ust. 2 tej ustawy, kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, mają obowiązek poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń. W orzecznictwie przyjęto, że zarządzenie pokontrolne wydawane na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska może być zaskarżone do sądu administracyjnego jako inny akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."). Władczy charakter zarządzenia przejawia się tu w obowiązku informacyjnym jego adresata wynikającym z art. 12 ust. 2 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, którego zaniechanie lub nieprawidłowe wykonanie stanowi wykroczenie z art. 31a ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska (por. np. wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2009 r. sygn. akt II GSK 1009/08, ONSAiWSA 2010, Nr 5, poz. 86). Stosownie do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zauważenia przy tym wymaga, że z dniem 1 czerwca 2017 r. w związku z nowelizacją wprowadzoną ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) zmianie uległa treść art. 53 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z obowiązującym brzmieniem ww. przepisu - skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zaskarżone zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 30 października 2017 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 29 listopada 2017 r. (środa). Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została złożona "osobiście" w siedzibie organu w dniu 30 listopada 2017 r., a zatem po upływie ustawowego terminu przewidzianego na jej wniesienie. Jednocześnie Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie nie zastosował regulacji zawartej w art. 53 § 2 zd. 2 P.p.s.a. W zarządzeniu pokontrolnym zawarto prawidłowe i klarowne pouczenie o sposobie i terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego. Nadto strona skarżąca reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika. Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa