II SA/Rz 1388/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. (data wpływu do Sądu – 6 październik 2015 r.) R. T. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie wymierzenia wyżej wymienionemu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automacie o nazwie Hot Spot nr [...], poza kasynem gry. Poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji skarżący zawnioskował o wstrzymanie wykonania kwestionowanego rozstrzygnięcia. Uzasadniając swe stanowisko wskazał, że za jego uwzględnieniem przemawia "wadliwość zaskarżonej decyzji", której stopień ocenia jako "wysoki". Wykonanie decyzji może wyrządzić mu znaczną i nieodwracalną szkodę. Poprzez zatrzymanie przez organy celne licznych należących do niego automatów jego kondycja finansowa została mocno naruszona powodując stratę, co może doprowadzić do zakończenia prowadzonej działalności. Ponosi duże straty m. in. z tego powodu, że nie osiąga zamierzonych zysków. Dlatego winien uzyskać ochronę tymczasową co najmniej do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. P 32/12. W przypadku bowiem wyeliminowania zaskarżonej decyzji uprzednio wyegzekwowana lub uiszczona kara podlegać będzie zwrotowi wraz z odsetkami i ewentualnymi odszkodowaniami za pozbawienie go możliwości osiągania zysku z zatrzymanego automatu, co znacznie obciąży budżet Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej jako "P.p.s.a."), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie NSA z 22.02.2008r., sygn. II OZ 131/08, publ. baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). To obowiązkiem strony wnoszącej o udzielenie ochrony tymczasowej jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4.10.2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18.05.2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując oceny, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że aby Sąd mógł dokonać oceny zasadności wniosku koniecznym jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jakim jest w niniejszej sprawie R. T. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego aktualnej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Nie jest też wiadome, jakie dotychczas osiągał dochody i do jakiego stopnia one zmalały wskutek zatrzymania automatu. Takich pełnych danych wnioskodawca nie przedłożył. Przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej nie stanowi także postępowanie w sprawie zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym (P 32/12), zwłaszcza że pytanie prawne nie zostało zadane przez tut. Sąd a nadto w dniu 21 października 2015 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok. Wyjaśnić także należy, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.