II SA/Rz 1424/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński /spr./ Sędziowie WSA Maciej Kobak AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 lutego 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej J. K. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zarządza zwrot od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz skarżącej J. K. kwoty 100 zł /słownie: sto złotych/. Przedmiotem skargi J. K. (skarżąca) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (organ odwoławczy) z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza [...] (organ I instancji) z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz określeniu istotnych warunków korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia. Stan faktyczny i prawny sprawy ze skargi na powyższe postanowienie przedstawia się następująco. Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] organ I instancji stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz określił istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie dróg gminnych publicznych nr [...] i nr [...] miejscowości [...] w gminie [...] wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej. W dniu 29 stycznia 2021 r. organ I instancji działając na podstawie art. 74 ust. 3 oraz art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (ustawa środowiskowa) w drodze publicznego obwieszczenia zawiadomił strony postępowania oraz podał do publicznej wiadomości o wydaniu ww. decyzji. Obwieszczenia o wydaniu decyzji zostały wywieszone w dniu 29 stycznia 2021 r. na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta i Gminy w [...], w Biuletynie Informacji Publicznej organu, a także na tablicach ogłoszeń w miejscowości [...] w pobliżu miejsca realizacji planowanego przedsięwzięcia. Pismem z dnia 11 czerwca 2021 r. skarżąca, A. A., J. Ś., K. P., A. A., F. C., J. M., K. I., Z. G. zwrócili się do organu I instancji o przesłanie odpisu decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r. Odpis decyzji został doręczony skarżącej, A. A., J. Ś., K. P., F. C., J. M., K. I., Z. G. w dniu 21 czerwca 2021 r., natomiast A. A. w dniu 22 czerwca 2021 r. W dniu 24 czerwca 2021 r. do Urzędu Miasta i Gminy w [...] wpłynęło odwołanie skarżącej od ww. decyzji, zawierające również podpisy A. A., J. Ś., K. P., M. A., F. C., J. M., K. I., Z. G. oraz J. K. W dniu 5 lipca 2021 r. do Urzędu Miasta i Gminy w [...] wpłynęły odwołania A. A., J. Ś., K. P., M. A., F. C., J. M., K. I., Z. G. oraz J. K. od ww. decyzji. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] organ odwoławczy działając na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołań. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że strony wniosły odwołania z uchybieniem terminu wskazanego w pouczeniu wydanej decyzji. Organ uznał bowiem, że w badanej sprawie doręczenie uważa się za dokonane w dniu 29 stycznia 2021 r. i od tej daty biegnie termin do złożenia odwołania od decyzji, który upłynął dnia 12 lutego 2021 r. (upływ ustawowego terminu 14 dni), przy czym termin ten przesunął się na dzień 26 lutego 2021 r. ze względu na publikację obwieszczenia na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy w [...], tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta i Gminy w [...], na tablicy ogłoszeń w miejscowości [...]. Organ odwoławczy stwierdził również, że ogłoszona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie. Organ odwoławczy uznał za niezasadne argumenty odwołujących się, że w wyżej wskazanym okresie ze względu na panującą pandemię koronawirusa ogólny dostęp petentów do urzędów, w tym do Urzędu Miasta i Gminy w [...] był w znacznym stopniu ograniczony. Strony miały możliwość zapoznania się z treścią decyzji, bowiem sporządzenie kopii decyzji o którą strony wystąpiły w dniu 11 czerwca 2021 r. przysługiwało również po zakończeniu postępowania. W przepisach k.p.a. nie określono granic czasowych, po których uprawnienie to wygasa, dlatego też organ I instancji przesłał żądaną kopię decyzji. Udostępnienie kopii decyzji nie może być przesłanką stwierdzoną przez stronę skarżącą, że dopiero wówczas została jej doręczona decyzja. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzone było poprzez zawiadamianie stron w formie obwieszczeń. W takim przypadku zawiadomienie stron o wydaniu decyzji uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Organ, który wydał decyzję może wówczas uznać, że decyzja została doręczona. Natomiast zarzut, że decyzja powinna zostać stronom postępowania doręczona w sposób indywidualny jest w ocenie organu odwoławczego bezpodstawny. Organ odwoławczy wyjaśnił, że ciąży na nim obowiązek wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania w każdym przypadku, gdy takie uchybienie miało miejsce. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania musi być jednoznaczne i mieć pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Warunkiem wydania takiego postanowienia jest w pierwszej kolejności bezsporne ustalenie daty, w której organ skutecznie doręczył stronie decyzję wydaną w toku postępowania pierwszej instancji, bowiem bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy doręczenie było prawidłowe. Wniesienie odwołania po terminie jest bezskuteczne, zatem organ odwoławczy w fazie wstępnej, przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności wniesionego środka zaskarżenia, musi sprawdzić, czy został on wniesiony w wymaganym przez prawo terminie. Organ w formie postanowienia orzeka o niedopuszczalności odwołania albo o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, co wynika z treści art. 134 k.p.a. Organ odwoławczy wskazał, że w orzecznictwie podnosi się, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie przewidzianego w art. 134 k.p.a. postanowienia o uchybieniu terminowi. W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1) naruszenie art. 7 w zw. z art. 10 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie zapewnienia stronom postępowania możliwości czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w konsekwencji czego skarżąca wraz z innymi mieszkańcami została pozbawiona możności obrony swoich praw z uwagi na nieprawidłowość działań podejmowanych przez organ I instancji, w konsekwencji czego nie mogła ona brać udziału w istotnej części postępowania; 2) naruszenie art. 8 w zw. z art. 9 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie w niniejszym postępowaniu stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu skarżącej, a także poprzez nieprzeprowadzenie przez organy administracji publicznej postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli - skarżąca zgodnie z prawem i wiedzą jaką posiadała była przekonana o swoim prawie do wniesienia odwołania oraz zachowaniu terminu zważając na datę zapoznania się z treścią przedmiotowej decyzji, 3) naruszenie art. 112 k.p.a. poprzez umieszczenie błędnego pouczenia w przedmiotowej decyzji co do prawa odwołania w przypadku publicznego obwieszczenia decyzji oraz udostępnienia pisma w Biuletynie Informacji Publicznej, a co za tym idzie wprowadzenie w błąd skarżącej oraz pozostałych mieszkańców co do prawa do zachowania terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji. Wobec powyższego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie uchylenie również decyzji organu I instancji w całości oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła naruszenie prawdy obiektywnej wynikającej z art. 7 k.p.a. Zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie organy prowadzące postępowanie nie wywiązały się z ciążącego na nich obowiązku, całkowicie pomijając fakt, że skarżąca nie miała faktycznej możliwości zapoznania się z treścią decyzji z powodu pandemii koronawirusa. Decyzja, która została wydana w dniu [...] stycznia 2021 r. została opublikowana w drodze obwieszczenia w okresie lutego 2021 r. W okresie tym ze względu na pandemię ogólny dostęp petentów do urzędów, w tym do Urzędu Gminy w [...] był w znacznym stopniu ograniczony. Co więcej, należy wziąć pod uwagę wiek uprawnionych mieszkańców, gdyż w większości są to osoby w średnim wieku, a co za tym idzie z obawy o swoje zdrowie oraz możliwość zarażenia się wirusem nie miały możliwości regularnego zapoznawania się z treścią tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta i Gminy. Powyższe uniemożliwiło stronom postępowania na zapoznanie się z treścią przedmiotowej decyzji w wyznaczonym do tego terminie przez organ I instancji tak, aby miały prawo do zapoznania się ze swoimi prawami oraz obowiązkami. Idąc dalej, zważając na wiek stron postępowania na zaznaczenie zasługuje fakt, że nie posiadają one bezpośredniego dostępu do urządzeń elektronicznych z dostępem do internetu, aby móc zapoznać się z treścią przedmiotowej decyzji zamieszczonej w Biuletynie Informacji Publicznej. Zdaniem skarżącej, organy prowadzące postępowanie całkowicie zaniechały dopełnienia obowiązku zawiadomienia skarżącej oraz innych mieszkańców, będącymi stronami postępowania o sposobie udostępnienia przedmiotowej decyzji wydanej przez organ I instancji, a co za tym idzie, o prawie do wniesienia odwołania oraz o terminie do jego wniesienia. W niniejszym zakresie organ jednoznacznie naruszył przepisy postępowania administracyjnego, które nakładają na organy obowiązek prawidłowego pouczenia w decyzji co do prawa do odwołania. Tak więc zgodnie z treścią art. 112 k.p.a. wadliwe pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Treść pouczenia zawartego w decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r. bezpośrednio wskazuje, że: "od decyzji służy prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji za pośrednictwem Organu." Organ jednoznacznie wskazał, że decyzja pomimo publicznego udostępnienia w formie obwieszczenia zamieszczonego w siedzibie Urzędzie Miasta i Gminy w [...] zostanie bezpośrednio doręczona stronom postępowania. Mając powyższe na uwadze skarżąca wskazała, że pouczenie zostało błędnie sformułowane w związku z czym strony postępowania zostały wprowadzone w błąd w konsekwencji czego zostały pozbawione możliwości wniesienia odwołania w wyznaczonym do tego terminie. W ocenie skarżącej w niniejszym postępowaniu organy administracji publicznej nie przeprowadziły postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli, gdyż skarżąca zgodnie z prawem i wiedzą jaką posiadała była przekonana o swoim prawie do wniesienia odwołania oraz zachowaniu terminu zważając na datę zapoznania się z treścią decyzji. Przepis art. 9 k.p.a. zawiera zasadę dotyczącą informowania stron. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej są zobowiązane do prawidłowego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Skarżąca zaznaczyła, że w momencie kiedy powzięła wiadomość o istnieniu przedmiotowej decyzji podjęła wszelkie niezbędne czynności, aby dochodzić swoich praw, wobec czego wnioskiem z dnia 11 czerwca 2021 r. zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przekazania decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r., która została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 czerwca 2021 r.  Mając na uwadze wszelkie przytoczone wyżej okoliczności, a także aktualne orzecznictwo sądowe skarżąca wskazała, że organ I instancji nie dopełnił swoich podstawowych obowiązków poprzez naruszenie obowiązujących przepisów prawa w kwestii skutecznego poinformowania stron, w tym skarżącej o stanie sprawy oraz odpowiedniego pouczenia stron postępowania co do przysługującego im prawa do wniesienia odwołania, a także umożliwienie zapoznania się z treścią decyzji, jednocześnie pozbawiając ich możliwości wniesienia odwołania w przewidzianym do tego terminie w celu skutecznego dochodzenia swoich praw. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga została uwzględniona niezależnie od oceny zasadności zarzutów w niej podniesionych oraz wskazanej podstawy prawnej (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia terminu do wniesienia odwołania przez strony postępowania: J. K., A. A., A. A., K. P., F. C., K. I., Z. G., J. Ś., J. M. i "innych, podpisanych pod odwołaniem, których dane osobowe są nieczytelne", zostało wydane z poważnym naruszeniem przepisów prawa procesowego. Po pierwsze, skarżony organ bez przeprowadzenia w odpowiednim zakresie postępowania wyjaśniającego w przedmiocie danych osób, które podpisały odwołanie z dnia 21 czerwca 2021 r. podpisane przez J. K. i innych mieszkańców Miasta I Gminy [...] (w tym będących stronami postępowania), arbitralnie uznał, że dane te są "nieczytelne", a zatem brak jest możliwości ich ustalenia. Pomijając już wskazaną wyżej konieczność podjęcia przez organ odwoławczy czynności wyjaśniających w tym przedmiocie, Sąd stwierdza, że wszystkie dane osób, które podpisały wraz z J. K. odwołanie z dnia 21 czerwca 2021 r., są czytelne i pełne. Ostatnia strona odwołania (k. 52 akt organu I instancji) zawiera pełne dane osobowe i adresowe (obok J. K.): A. A., J. Ś., K. P., M. A., F. C., J. M., K. I., Z. G. i J. K. Wydając zaskarżone postanowienie organ odwoławczy pominął zatem następujące osoby: M. A. i J. K., niezależnie od tego, że część osób podpisanych na odwołaniu wniesionym przez J. K. złożyła następnie odrębne pisma oznaczone jako "odwołania" (k. 7-41 akt organu II instancji). Po drugie, skarżony organ w ramach postępowania wstępnego w sprawie kontroli warunków formalnych złożonych odwołań nie rozstrzygnął o dopuszczalności i terminowości odrębnych odwołań z dnia 5 lipca 2021 r. złożonych przez J. K. (pominiętego w komparycji zaskarżonego postanowienia), A. A., A. A., J. Ś., K. P., F. C., J. M., Z. G., K. I. (k. 60-95 akt organu II instancji). Nie jest dopuszczalny tego rodzaju brak reakcji procesowej na odrębne czynności procesowe stron postępowania. Po trzecie – co jest najistotniejsze w sprawie oceny zachowania terminów do wniesienia odwołań – skarżony organ odwoławczy całkowicie pominął, że organ pierwszej instancji wydając decyzję z dnia [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko naruszył w sposób istotny przepisy regulujące zasady pouczania stron postępowania o dopuszczalności, terminie i sposobie wnoszenia odwołania w sytuacji, gdy orzeczenie organu pierwszej instancji jest przekazywane do wiadomości stron w trybie publicznego ogłoszenia. Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (ustawy z dnia 3 października 2008 r.), jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten, jak wynika z akt administracyjnych, miał zastosowanie w przedmiotowej sprawie, co oznacza, że publiczne ogłoszenie o wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji powinno było spełniać nie tylko wymagania wynikające z art. 49 k.p.a., lecz także w pełni realizować treść art. 107 § 1 pkt 7 w zw. z art. 49 § 2 k.p.a. Decyzja z dnia [...] stycznia 2021 r. została zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. w zw. z art. 49 § 1 k.p.a. (niezależnie od treści art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r.) nie została publicznie ogłoszona w zakresie jej treści, lecz w formie publicznego ogłoszenia zawiadomiono strony o jej wydaniu w dniu [...] stycznia 2021 r. oraz pouczając strony postępowania z treścią decyzji oraz "pozostałą zgromadzoną w toku przedmiotowego postępowania dokumentacją, strony mogą się zapoznać w siedzibie Urzędu Miasta i Gminy w [...], ul. [...], w pokoju nr [...], w godzinach pracy Urzędu" (k. 37 akt organu I instancji). Niestety, co nie zostało zauważone przez organ odwoławczy, użyta formuła ogłoszenia była wadliwa przez co doszło do oczywiście błędnego pouczenia stron postępowania co do skutków zaniechania zapoznania się przez strony z wydaną decyzją oraz terminu wystąpienia skutku uznania zawiadomienia za dokonane (art. 49 § 2 k.p.a.). W konsekwencji strony postępowania zostały również pozbawione prawa do pouczenia ich o prawie wniesienia odwołania oraz o terminie i sposobie jego wniesienia (art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a.). Decyzja z dnia [...] stycznia 2021 r. zawierała jedynie ogólną formułę o prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni "od daty doręczenia decyzji" za pośrednictwem organu odwoławczego. Jeżeli zatem strony nie zostały prawidłowo pouczone w publicznym ogłoszeniu o maksymalnym terminie do zapoznania się z treścią decyzji organu pierwszej instancji oraz skutkach jego upływu (i przyjęciu tzw. fikcji dokonania zawiadomienia), to trudno zarzucać tym stronom, że po zapoznaniu się z decyzją organu pierwszej instancji w dniu 21 czerwca 2021 r. wniosły zgodnie z treścią pouczenia w tej decyzji odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu tej decyzji po wielu miesiącach od dnia zdjęcia ogłoszenia o wydaniu decyzji z tablicy ogłoszeń w urzędzie gminy (22 lutego 2021 r.). Można zatem stwierdzić, że konsekwencją wadliwego pouczenia organu pierwszej instancji o terminie zapoznania się z treścią wydanej decyzji oraz skutkach upływu tego terminu jest wadliwość pouczenia zawartego w samej decyzji. Sąd w ramach ogólnych wskazań co do działań skarżonego organu i organu pierwszej instancji wskazuje, że prawidłowa formuła pouczenia zawartego w dokonywanym na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. publicznym ogłoszeniu (obwieszczeniu) o wydaniu decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia powinna obligatoryjnie, zgodnie z treścią art. 49 § 2 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r., zawierać pouczenie, że strona może zapoznać się z treścią decyzji w terminie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia, a po upływie tego terminu zawiadomienie o jej wydaniu i treści uznaje się za dokonane. Dodatkowo organ pierwszej instancji powinien już w treści publicznego ogłoszenia o wydaniu decyzji pouczyć strony, że odwołanie od decyzji przysługuje w terminie 14 dnia od dnia uznania zawiadomienia o jej wydaniu za dokonane. Tylko taka interpretacja przepisów art. 49 § 2 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. oraz art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a. spełnia konstytucyjny standard prawa dostępu do skutecznego środka zaskarżenia orzeczenia pierwszej instancji. Mając na względzie powyższe argumenty, należy stwierdzić, że wobec wadliwej realizacji określonego w art. 49 § 2 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 7 i w zw. z art. 9 k.p.a. warunku pouczenia stron o prawie do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji ogłoszonej w trybie art. 49 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. w zakresie terminu zapoznania się z treścią decyzji oraz skutkach upływu tego terminu (rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia odwołania), zachodzą podstawy do zastosowania art. 112 w zw. z art. 9 k.p.a. oraz uznania, że tak rozumiane błędne pouczenie stron o warunkach wykonania prawa do wniesienia odwołania od decyzji, o której wydaniu zawiadomiono strony na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. w zw. z art. 49 §1 k.p.a., nie może szkodzić stronom. Jeżeli zatem strony zgodnie z treścią pouczenia wynikającego decyzji z dnia z dnia [...] stycznia 2021 r. po doręczeniu na ich żądanie jej odpisu wniosły w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego odpisu odwołanie od tej decyzji, to należy przyjąć, że termin do wniesienia odwołania został zachowany. Oczywiście wniosek ten jest konsekwencją błędnego (niepełnego) pouczenia zawartego w publicznym ogłoszeniu o wydaniu tej decyzji, w którym nie wskazano terminu do zapoznania się z treścią decyzji oraz nie pouczono o skutkach upływu tego terminu, a w samej decyzji pouczono strony, że przysługuje im odwołanie "w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji". W tym stanie rzeczy, zgodnie z wiążącą oceną prawną Sądu (art. 153 p.p.s.a.), skarżony organ odwoławczy będzie zobowiązany do ponownej oceny kwestii zachowania terminu do wniesienia odwołania przez wszystkie odwołujące się strony. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. o uchyleniu zaskarżonego postanowienia (punkt pierwszy sentencji wyroku). O kosztach postępowania orzeczono natomiast na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 225 p.p.s.a. (punkty drugi i trzeci sentencji wyroku).