II SA/Rz 1435/14

z dnia 28 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J.K., P.C. i Z.M. na uchwałę Rady Gminy [..] z dnia [..] stycznia 2014 r. nr [..] w przedmiocie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości - p o s t a n a w i a - odrzucić skargi. W dniu 30 października 2014 r. wpłynęły do tut. Sądu skargi J.K. P.C. i Z.M. – zawarte w jednym pismie procesowym, na uchwałę Rady Gminy [..] z dnia [..] stycznia 2014 r. nr [..]w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości położonej w [..] - działki nr ewid. 2750/25 o pow. 0,9945 ha, w trybie bezprzetargowym na okres 10 lat na rzecz [..]. W odpowiedzi na skargi reprezentujący Radę Gminy [..] Wójt tejże gminy wniósł o ich odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżących trybu skargowego, o którym mowa w art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", określonego w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 594) dalej "u.s.g.". Nie skierowali bowiem do Rady Gminy [..] przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Mając na względzie powyższe wątpliwości zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. wezwano skarżących do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skarg kierowali do Rady Gminy [..] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. i przedłożenie stosownego dowodu w tym zakresie. W odpowiedzi z dnia 24 listopada 2014 r. skarżący poinformowali, że wnosząc skargę do sądu administracyjnego jednocześnie skierowali ją do Rady Gminy [..] oraz Wójta Gminy [..]; odpisy tych pism dołączyli do akt sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Mając zatem na względzie treść zaskarżonej uchwały podjętej na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a) u.s.g. oraz art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), sprawa kontroli takiego aktu formalnie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. uchwałę Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 1994 r. sygn. W.10/93, OTK 1994/II poz. 46). Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na wymieniony rodzaj aktu administracyjnego jest dopuszczalne, ale wymaga od skarżącego przed dokonaniem tej czynności procesowej wyczerpania wszystkich dostępnych środków zaskarżenia, jakie służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 Ppsa). Z art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że zaskarżenie uchwały Rady Gminy [..] z dnia [..] stycznia 2014 r. nr [..] wymagało od skarżących uprzedniego skierowania do tego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Z obowiązku tego jednak się nie wywiązali i dlatego wniesione przez nich skargi uznać należało za niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa i z tego powodu podlegające odrzuceniu. Wyjaśnienia wymaga, że za wywiązanie się z określonego w art. 101 ust. 1 u.s.g. obowiązku nie można było uznać skierowania do Wójta Gminy [..] i Rady Gminy [..] odpisu skargi skierowanej do sądu administracyjnego. Czynność wezwania do usunięcia naruszenia prawa musi bowiem poprzedzać czynność wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a nie zrównywać się z nią. Wymóg ten jednoznacznie wynika z użytych w art. 52 § 1 Ppsa i art. 101 ust. 1 u.s.f. wyrażeń "po wyczerpaniu środków zaskarżenia" oraz "po bezskutecznym wezwaniu". Z nadesłanych pism (odpisów skargi) wynika ponadto, że ich adresatem był niewątpliwie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, a podmiotom wymienionym w rozdzielniku na str. 3 skargi pismo to (skargę) doręczono jedynie do wiadomości. Nie stanowiło ono wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które skierowane byłoby do konkretnego i właściwego organu, lecz skargę, o której mowa w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak jest bowiem podstaw, aby dane pismo, tylko z tego powodu, że zostało doręczone pewnemu podmiotowi do wiadomości, można było oceniać odmiennie aniżeli wynika to z jego treści, w tym w zakresie odnoszącym się do adresata oraz przedmiotu (określonego rodzaju pisma). Z podanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.