II SA/Rz 1466/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku PP o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PP na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] sierpnia 2015 r. nr [.] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu [.] z dnia [.] lipca 2015 r. nr [.] o skierowaniu PP na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A i B z powodu przekroczenia dopuszczalnej maksymalnej liczby punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego (tj. 24), skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Podał, że skierowanie go na niepotrzebne - w jego ocenie - badania naraża go na dodatkowe koszty, np. z tytułu dojazdów i dni wolnych od pracy, a samo badanie niewątpliwie pozostawi ślad w jego psychice. W odpowiedzi na skargę Kolegium nie odniosło się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja ochrony tymczasowej znajduje zastosowanie do aktów lub czynności cechujących się atrybutem wykonalności, czyli nadawania się do realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z danego aktu w sposób dobrowolny lub przymusowy. Wniosek o wstrzymanie winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. Decyzja będąca przedmiotem skargi jest aktem administracyjnym spełniającym przesłanki do wstrzymania jego wykonania, choć jej realizacja nie jest obarczona przymusem egzekucji, gdyż zastosowanie się do jej rozstrzygnięcia pozostaje jedynie w gestii strony. Dopiero następczym skutkiem nieprzedstawienia orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem może być wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (zob. art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b, art. 103 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 155, dalej zwanej: "Ukp"), choć jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Rz 1465/15 decyzja taka została już wobec skarżącego wydana, tyle że z powodu przekroczenia dopuszczalnej liczby punktów na naruszenia przepisów ruchu drogowego); w przypadku zaś stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem wydana może być decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami (zob. art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ukp). Niemniej, analiza wniosku przez pryzmat dyspozycji art. 61 § 3 Ppsa nie pozwoliła na jego uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia zdarzeń w nim określonych. Poddanie się bowiem badaniu psychologicznemu na skutek skierowania wydanego na podstawie przepisów ustawy o kierujących pojazdami stanowić będzie tylko zwykłą konsekwencję wykonania decyzji i samoistnienie nie łączy się z żądanymi innymi dolegliwościami, a w każdym bądź razie nie zostały one przez wnioskodawcę w żaden sposób uprawdopodobnione. Uwzględniając nawet ewentualne koszty badania i dojazdu na nie trudno rozpatrywać je pod kątem zdarzeń z art. 61 § 3 Ppsa, ponieważ nie jest znana sytuacja majątkowa skarżącego. Brak również podstaw do przyjęcia założenia, że poddanie się badaniu psychologicznemu wywrze ślad na psychikę wnioskodawcy, skoro każda osoba ubiegająca się o uprawnienia do kierowania pojazdami musi cechować się odpowiednim stanem zdrowia psychicznego (zob. art. 3 ust. 1 Ukp) i musi liczyć się, jak to jednoznacznie wynika z przepisów Ukp (zob. art. 82 i art. 99), a poprzednio z ustawy – Prawo o ruchu drogowym (art. 87 i art. 124), z koniecznością poddania się takiej ocenie w pewnych sytuacjach. W takiej sytuacji, wobec braku uprawdopodobnienia możliwości wystąpienia przed zakończeniem postępowania sądowego okoliczności określonych w dyspozycji art. 61 § 3 Ppsa, na podstawie powołanego przepisu postanowiono o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.