II SA/Rz 148/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi P. K. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego -skargę oddala- Sygn. II SA/Rz 148/13 Uzasadnienie W dniu [...] października 2012 r. Rada Miasta [...], działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 i art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. – zwana dalej u.s.g.) oraz art. 20 ust. 1 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r. poz. 647 - zwana dalej u.p.z.p.), podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany Nr [...] Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] przy ul. L. W uzasadnieniu do tej uchwały wskazano, że w dniu [...] października 2010 r. Rada Miasta [...] podjęła uchwałę Nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia zmiany Nr [...] i Nr [...] miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wskazano, że zmiana Nr [...] MPZP Nr [...] przy ul. L. w R. dotyczy całego obszaru objętego MPZP Nr [...]. Plan obejmuje obszar o pow. ok. 63,39 ha i jest szczególnie istotny dla struktury funkcjonalno-przestrzennej i wizerunku miasta, ze względu na położenie w pobliżu jednej z głównych arterii komunikacyjnych, przy granicy z gminą [...]. Podano, że przyczyną przystąpienia do zmiany był wniosek o skorygowanie ustaleń planu w zakresie m.in. wskaźników intensywności zabudowy, wysokości budynków, wielkości działek złożony przez inwestora (uwaga Sądu – Firma M. i A. Sp. zo.o.), właściciela przeważającej części terenów. Jako uzasadnienie wnioskodawca podał zmianę warunków inwestowania i finansowania przedsięwzięcia. Wskazano, że przeznaczenie wszystkich terenów objętych zmianą planu zostaje utrzymane (jak w MPZP Nr [...]). Natomiast zmianą Nr [...] m.in. obniżono minimalne wskaźniki intensywności zabudowy, przy zachowaniu wskaźników maksymalnych oraz zmniejszono dopuszczalną minimalną wysokość budynków. Wprowadzono korektę wielkości działki budowlanej dla terenu przeznaczonego pod usługi, z dopuszczeniem obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000m², zieleń urządzoną, parkingi, infrastrukturę techniczną oraz zabudowę mieszkaniową. Zwiększono (z trzech do czterech) dopuszczalną ilość wolnostojących nośników reklamowych dla terenu przeznaczonego pod usługi, z dopuszczeniem obiektów handlowych o pow. sprzedaży powyżej 2000m², zieleń urządzoną, parkingi, infrastrukturę techniczną. Złagodzono wymagania dotyczące materiałów elewacyjnych i nawierzchniowych. Aktualizacji uległy granice obszarów szczególnego zagrożenia powodzią. Na terenie stanowiska archeologicznego nr [...] ustanowiono strefę ochrony konserwatorskiej. Wskazano również, że ustalenia projektu planu są zgodne z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] (uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] lipca 2000 r.). Przyjęte w projekcie zmiany planu ustalenia uwzględniają występujące uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego oraz powiązania funkcjonalno-przestrzenne z terenami sąsiednimi. Podano, że projekt zmiany planu wraz z niezbędnymi dokumentami planistycznymi, w tym prognozą oddziaływania na środowisko i prognozą skutków finansowych został opracowany zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. Nr 164, poz.1587). Podano również, że zmiana planu nie rodzi dodatkowych zobowiązań Gminy w zakresie uzbrojenia terenu. Nie zachodzi potrzeba zmiany "Rozstrzygnięcia o sposobie realizacji zapisanych w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] przy ul. L. w R., inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych", stanowiącego załącznik nr 2 do uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2008 r. Wskazano, że wymagany ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tok formalno-prawny został zachowany. Procedura opracowania planu prowadzona była zgodnie z przepisami u.p.z.p. i ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Końcowo przedstawiając szczegółowo sposób przeprowadzenia procedury i strategicznej oceny oddziaływania na środowisko oraz wskazując na udział społeczeństwa w procedurze sporządzania planu podano, że pismem z dnia 17 września P. K. i Z. G. (reprezentowana przez syna R. G.) wnieśli uwagi dotyczące umieszczenia drogi służebnej, znajdującej się na działkach nr ewid. 894 i 895 obr. [...] na rysunku planu i w tekście planu oraz włączenia komunikacyjnego do działek nr ewid. 894 i 895 obr. [...] z drogi publicznej – ul. L. Podano, że zarządzeniem Prezydenta Miasta [...] z dnia 5 października 2012 r. Nr [...] nie uwzględniono powyższych uwag. Od powyższej uchwały wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 14 listopada 2012 r. (16 listopada 2012 r. - data wpływu do organu) złożył P. K. Zawnioskował o usunięcie naruszeń prawa powstałych w wyniku uchwalenia uchwały z dnia [...] października 2012 r. i nieuwzględnienia w załączniku nr 2 do przedmiotowej uchwały uwag wniesionych do projektu zmiany a wyrażonych w piśmie z dnia 17 września 2012 r. Wskazał, że domaga się by w zmienionym zmianą nr [...] mpzp nr [...] przy ul. L. były uwidocznione istniejącego jego i jego rodziny prawa rzeczowe na szlaku drogowym polegające na przejeździe przez działkę nr 894 obr. [...] (na rysunku i w tekście planu) oraz by uwzględniono włączenie komunikacyjne o charakterze publicznego ciągu pieszo-jezdnego do działek nr 894 i nr 895 obr. [...] z drogi publicznej – ul. L. W związku z nieotrzymaniem odpowiedzi organu na to wezwanie P. K. w dniu 14 stycznia 2013 r., za pośrednictwem Rady Miasta [...] skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie uchwałę z dnia [...] października 2012 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie jej nieważności w części odnoszącej się do nieuwzględnienia w załączniku nr 2 do tej uchwały uwag wniesionych do projektu zmiany nr [...] do mpzp przy ul. L., a wyrażonych w piśmie z dnia 17 września 2012 r. Jednocześnie P. K. zawnioskował o zobowiązanie Rady Miasta [...] do usunięcia naruszeń przepisów prawa w ten sposób, by w zaskarżonej uchwale został uwidoczniony i opisany obszar szlaku drogowego "istniejący faktycznie w stosunku do skarżącego i jego rodziny i innych zainteresowanych osób, a wynikający co najmniej częściowo z prawa rzeczowego". Zdaniem skarżącego na rysunku i w tekście planu szlak drogowy winien być zaznaczony. Nadto zawnioskował by organ w mpzp uwzględnił włączenia komunikacyjne o charakterze publicznego ciągu pieszo-jezdnego do działek 894 i 895 obr. [...] z drogi publicznej ul. L. P. K. zawnioskował również o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podał, że uchwalona przez Radę Miasta [...] zmiana planu narusza "interesy prawne, prawnorzeczowe, administracyjne" jego i jego rodziny. W MPZP działki nr 894 i 895 obr. [...] znajdują się w terenie (obszarze) oznaczonym symbolem U/UC/ZP/MW tj. w terenie przeznaczonym pod usługi, w tym obiekty handlowe o pow. sprzedaży powyżej 2000m², zieleń urządzoną i parkingi z infrastrukturą techniczną, z dopuszczeniem wielorodzinnej zabudowy mieszkaniowej. Skarżący wskazał, że na podstawie przechowywanych m.in. w Urzędzie Miasta [...] Wydział Geodezji dokumentów można ustalić, że przez działki nr 894 i 895 obr. [...], przebiega służebność przejazdu, przechodu i przegonu ustanowiona pkt IV prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego [...] z dnia 2 sierpnia 1962 r., sygn. [...]. Ta służebność przebiega szlakiem drogowym istniejącym od wielu lat i służy jako dojazd pomiędzy działkami m.in. nr 894 895 a drogą publiczną (działka nr 431 obr. [...]). Zdaniem skarżącego ww. wskazany szlak drogowy winien być uwidoczniony i opisany w uchwalanej zmianie mpzp (tak w części tekstowej jak i graficznej). Jako podstawę prawną skargi P. K. wskazał art. 1 ust. 2 pkt 3, 5, 6, 7, art. 15 ust. 2 pkt 1, 2, 5, 9 u.p.z.p. Skarżący wskazał również na nieuwzględnienie kolejnej uwagi, mianowicie, że w planie nie określono połączenia komunikacyjnego działek nr 894 i 895 obr. [...] z drogą publiczną ul. L. Takie połączenie było określone w poprzednio obowiązującej na tym terenie MPZP Nr [...] przy ul. L. (uchwała Rady Miasta [...] z dni [...] lipca 2004 r. Nr [...]). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi podał, że zarzut naruszenia art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p jest niezasadny, gdyż zgodnie z art. 1 ust. 2 tej ustawy prawo własności jest jednym z wielu czynników (okoliczności), które winny być brane pod uwagę w zagospodarowaniu przestrzenny, w tym przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Przepisy tej ustawy nie upoważniają do przyjęcia prymatu prawa własności w zagospodarowaniu przestrzennym. Właściciel nieruchomości musi liczyć się z tym, że jego prawo do swobodnego dysponowania nieruchomością może być ograniczone poprzez ustalenia mpzp. Świadczy o tym art. 6 ust. 1 u.p.z.p. stanowiący, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności. Organ zwrócił uwagę, że skarżący dotychczas nie kwestionował przeznaczenia jego działki nr 894 obr. [...] w obowiązującym poprzednio MPZP Nr [...], nie kwestionował także obecnego przeznaczenia swej nieruchomości ustalonego MPZP Nr [...] przy ul. L. w R. (uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2008 r.) tj. pod usługi, z dopuszczeniem obiektów handlowych o pow. sprzedaży 2000m², zieleń urządzoną w szczególności z placami i ciągami pieszymi, z dopuszczeniem otwartych zbiorników wodnych, drogi wewnętrzne, place manewrowe, i miejsca postojowe, infrastrukturę techniczną, w szczególności stacje transformatowe SN/nn oraz, w razie potrzeby, stacje gazowe redukcyjno-pomiarowe oraz pod wielorodzinną zabudowę mieszkaniową (teren oznaczony na rysunku planu symbolem U/UC/ZP/MW). Organ podał, że również w toku procedury związanej ze sporządzeniem projektu zmiany planu skarżący nie wnosił o zmianę ustalonego w tym planie przeznaczenia działki, domagał się jedynie by był zaznaczony istniejący szlak drogowy, który obecnie stanowi dojazd do działek nr 894 i 895 obr. [...] od drogi wewnętrznej (działka nr 431 obr. [...]) znajdującej się na granicy R. z T. oraz by w planie uwzględniono połączenie komunikacyjne działek nr 894 i 895 z drogą publiczną (ul. L. w R.) poprzez publiczny ciąg pieszo-jezdny. Organ zaznaczył, że w uchwale będącej przedmiotem zaskarżenia nie dokonano zmiany przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku MPZP Nr [...] symbolem U/UC/ZP/MW. Wprowadzono jedynie określone zmiany dotyczące zasad zagospodarowania tego terenu. Zdaniem organu brak jest podstaw merytorycznych do zmiany zasad obsługi komunikacyjnej ww. terenu. Wskazana przez skarżącego służebność przejazdu, przechodu i przegonu, która dotyczy działki nr 894 i 895, ma charakter służebności wiejskiej, związana jest z dotychczasowym rolniczym sposobem wykorzystania tych działek. W poprzednio i obecnie obowiązującym planie teren tych działek przeznaczono na cele nierolnicze. Dlatego też dotychczasowy sposób istniejącej obsługi komunikacyjnej gruntów musiał być zastąpiony nowym sposobem obsługi komunikacyjnej, adekwatnym do planowanego ich zagospodarowania. Z powyższych względów organ nie mógł uwzględnić wniosku i uwag zgłoszonych przez skarżącego. Zaznaczono, że dwa sposoby obsługi komunikacyjnej tj. dotychczasowy i planowany, nie mogły zostać równocześnie ujęte w mpzp. Ustalenia mpzp odnoszą się przede wszystkim do przyszłego (planowanego), a nie istniejącego sposobu zagospodarowania terenów. Nie oznacza to, że skarżący nie może korzystać ze swej nieruchomości w dotychczasowy sposób, do czasu realizacji ustaleń MPZP Nr [...] (co wynika z § 20 uchwały z dnia [...] października 2008 r., Nr [...]). Odnośnie zaś pozostałych zarzutów skargi Prezydent Miasta [...] podał, że skarżący nie sprecyzował na czym miałoby polegać naruszenie wskazanych przez niego przepisów u.p.z.p. Organ wyjaśnił, że przed podjęciem prac nad projektem zmiany planu przygotowano podstawowe opracowanie ekofizjograficzne, z którego wynika, że na obszarze objętym zmianą planu nie występują żadne elementy przyrody żywej i nieożywionej, które podlegałyby ochronie prawnej lub proponowane byłyby do objęcia ochroną. Opracowano również prognozę oddziaływania na środowisko ustaleń zawartych w projekcie zmiany planu. Ustalenia te nie będą miały wpływu na cele ochrony środowiska, nie będą stanowić zagrożenia dla stanu środowiska przyrodniczego. Poprzez wprowadzenie zakazu lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco wpływać na środowisko przyrodnicze i zdrowie ludzi, ustalenie dopuszczalnych poziomów hałasu, wyznaczenie nieprzekraczalnych linii dla zabudowy mieszkaniowej, będą zapewnione odpowiednie warunki życia dla przyszłych mieszkańców. Zaznaczono ponadto, że w toku procedury sporządzania zmiany planu wzięto pod uwagę pozostałe czynniki, które wynikają z przepisów u.p.z.p. (wskazanych przez skarżącego). Reasumując organ podał, że ujęcie w zaskarżonej uchwale wskazanych przez skarżącego ustaleń prowadziłoby do dysfunkcjonalności ustaleń mpzp z punktu widzenia obowiązku kształtowania ładu przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje, postanowienia i akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W granicach tak określonych kompetencji wykonywana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej, zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 i 6 w/w ustawy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest uchwała nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2012 r. w sprawie uchwalenia zmiany Nr [...] Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] przy ul. L. wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm./ oraz art. 20 ust. 1 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. z 2012 r., poz. 647/. Wywiedziona na tę uchwałę skarga znajduje oparcie w treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm./. Stosownie do treści tego przepisu, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwalą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawach z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przesłanki wymienione przytoczonym wyżej przepisem zostały przez skarżącego spełnione, gdyż zaskarżona uchwała jest niewątpliwie aktem z zakresu administracji publicznej, skarżący wcześniej bezskutecznie wystosował wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a nadto zachował termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dokonując następnie kontroli legalności skarżonej uchwały, w związku z żądaniem stwierdzenia jej nieważności, przede wszystkim wskazać należy przepis art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z którego wynika, że przesłankami powodującymi nieważność uchwały gminy w całości lub w części jest naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie. Tak sformułowany przepis oznacza, że stanowi lex specialis wobec art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a więc pozostałe naruszenia prawa niewymienione tym przepisem, należy traktować jako nieistotne tzn. niebędące przyczyną nieważności uchwały. W rozpoznawanej sprawie, uregulowanie zawarte w art. 28 ust. 1 ustawy u.p.z.p. jest o tyle istotne, że w świetle skarżonej uchwały, której przedmiotem jest zmiana planu miejscowego, w oparciu o treść art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim uchwalany jest plan miejscowy. Z zestawienia zatem przywołanych wyżej przepisów, wbrew żądaniu skarżącego domagającego się uwidocznienia i opisania, w części tekstowej i graficznej uchwały Nr [...], obszaru szlaku drogowego do działki nr 894 obr. [...] stanowiącej jego własność, nie wynika aby ta okoliczność mogła stanowić przesłankę, o której mowa w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Jak bowiem wyżej wskazano, w oparciu o ten właśnie przepis, nieważność uchwały w całości lub w części powodować może jedynie naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu sporządzania, czy też naruszenie właściwości organów. Dokonując następnie kontroli skarżonej uchwały w aspekcie przesłanek określonych art. 28 ust. 1 u.p.z.p przywołać należy treść art. 20 w/w ustawy, z którego wynika, że plan miejscowy, a w rozpoznawanej sprawie zmiana planu miejscowego, uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz o sposobie realizacji, zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. W ocenie Sądu, skarżona uchwała, zgodnie z zawartym w niej zapisem, jest zgodna z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] uchwalonego uchwałą Nr [...] z dnia [...] lipca 2000 r., czego skarżący nie kwestionuje. Została również podjęta zgodnie z zapisami art. 17 pkt 11, pkt 12 i pkt 14 oraz art. 18 ust. 1 u.p.z.p. Stosownie bowiem do treści w/w art. 18 ust. 1 ustawy, uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu, o którym mowa w art. 17 pkt 10. Z kolei w świetle przepisu art. 17 pkt 11 u.p.z.p. osoby fizyczne, prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu w wyznaczonym terminie. Stosownie do treści art. 17 pkt 12 u.p.z.p. rozpatrzenie uwag następuje w terminie 21 dni od dnia upływu terminu do ich składania. Następnie, uwagi uwzględnione wprowadzone zostają do projektu planu z ponowieniem uzgodnień /art. 17 pkt 13/, albo projekt zostaje przedstawiony radzie gminy wraz z listą nieuwzględnionych uwag /art. 17 pkt 14/. W tym ostatnim przypadku, w myśl § 12 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /Dz. U. Nr 164, poz. 1587/, wydanego w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 16 ust. 2 u.p.z.p., sporządzony zostaje wykaz uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu miejscowego, którego wzór określony został w załączniku nr 9 do rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że między innymi skarżący złożył pismem z dnia 17 września 2012 r. uwagi do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] przy ul. L. w R., domagając się wykazania faktycznie istniejącego szlaku drogowego do działek nr 894 i 895 oraz zaplanowanie włączenia komunikacyjnego o charakterze publicznym z drogi publicznej - ul. L. w R. Uprawnienie to skarżący wywodził z postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia 2 sierpnia 1962 r. sygn. akt [...] ustanawiającej służebność przejazdu przez jego działkę oraz wyrysu mapy wg stanu na dzień 12 lutego 1987 r., a także zaświadczenia Urzędu Miasta [...] z dnia 8 sierpnia 2002 r. Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia 5 października 2012 r. wydanym na podstawie art. 17 pkt 12 u.p.z.p. odmówiono uwzględnienia uwag skarżącego sporządzając w Załączniku uzasadnienie takiego stanowiska oraz sporządzając wykaz uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu zmiany Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. W tym stanie sprawy, w ocenie Sądu w sposób prawidłowy został przeprowadzony tryb rozpatrzenia uwag do projektu planu, a więc przy zgodności projektu zmian planu z ustaleniami studium, wypełnione zostały przesłanki określone art. 20 ust 1 u.p.z.p., gdyż pozostałe elementy objęte tym przepisem nie stanowiły przedmiotu zmian Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2008 r. w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] przy ul. L. w R. Zachowany zatem został ustawowo zagwarantowany tryb procedury planistycznej nawet, jeżeli merytoryczna treść ustaleń zmiany planu nie spełnia oczekiwań skarżącego. Oznacza to, że skoro nie został naruszony w sposób istotny tryb sporządzania planu oraz nie została naruszona właściwość organów w tym zakresie - nie zaistniały przesłanki wymienione przytoczonym wyżej przepisem art 28 ust 1 u.p.z.p. mogące skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały. Z tych powodów nie znajdują akceptacji Sądu podnoszone przez skarżącego zarzuty naruszenia art 1 ust 2 pkt 3 , pkt 5, pkt 6 i pkt 7 u.p.z.p. obligujące organ do uwzględnienia w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymagań ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych, wymagań ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także potrzeb osób niepełnosprawnych, walorów ekonomicznych przestrzeni oraz prawa własności. Istoty naruszenia tych przepisów skarżący nie wskazał zaś jedynie marginesowo podnieść należy, że zaskarżona uchwała nie stanowi w żaden sposób ingerencji w istotę prawa własności skarżącego. Ze względu na charakter prawa własności uzasadnione jest w tym zakresie odwołanie się do rozumienia naruszenia istoty prawa własności i w ślad za orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego podnieść należy, że może mieć to miejsce w sytuacji, gdy niemożliwe stanie się wykonywanie wszystkich uprawnień składających się na możliwość korzystania z rzeczy albo wszystkich uprawnień składających się na możliwość rozporządzania rzeczą albo wszystkich uprawnień składających się na możliwość korzystania z rzeczy i rozporządzania nią /tak wyrok TK z dnia 25 maja 1999 r., SK 9/98 OTK z 1999 r. Nr 4, poz. 78, wyrok TK z dnia 12 stycznia 1999 r. P 2/98 OTK z 1999 r. Nr 1, poz. 2/. W ocenie Sądu nie zasługuje też na uwzględnienie zarzut skarżącego w przedmiocie naruszenia skarżoną uchwałą przepisu art. 15 ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 5 i pkt 9 u.p.z.p. albowiem te kwestie były przedmiotem uchwały zmienianej, a nie dotyczą dokonanych zmian dokonanych skarżoną uchwałą. Sam zaś skarżący nie wskazał na czym miałoby polegać naruszenie w/w przepisów. Nie może znaleźć też uzasadnienia zarzut skarżącego, że poprzedni miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nr [...] przyjęty uchwałą Rady Miasta Rzeszowa z dnia [...] lipca 2004 r. przewidywał zjazd i wyjazd z działki 894 i 895 do ul. L., gdyż jak sam skarżący naprowadza plan ten został uchylony Uchwałą Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2008 r., której skarżący nie kwestionował, zaś kwestia faktycznej a spornej drogi dojazdowej może być przedmiotem innych postępowań, w tym również jak podał skarżący na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 8 maja 2013 r., w toczącym się aktualnie przed sądem powszechnym postępowaniu o ustanowienie służebności dojazdu. W tym stanie sprawy, skoro podstawę stwierdzenia nieważności uchwały mogą stanowić przesłanki określone art. 28 ust 1 u.p.z.p., a te z przyczyn wyżej wywiedzionych nie wystąpiły, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ skargę jako niezasadną oddalił.