II SA/Rz 1493/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie wymierzenia wyżej wymienionemu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automacie [...] nr [...] w lokalu [...] w K., przy ul. [...], tj. poza kasynem gry. Poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji skarżący zawnioskował o wstrzymanie wykonania kwestionowanego rozstrzygnięcia z uwagi na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody oraz trudnych lub niemożliwych do odwrócenia skutków. Brak wstrzymania wykonania decyzji skutkować będzie "realnym zagrożeniem dla jego dalszego bytu gospodarczego". Podał, że uiszczenie nałożonej zaskarżoną decyzją kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł przekracza jego możliwości finansowe, gdyż roczny dochód, jaki osiągnął w 2014 r. wyniósł 12 936,68 zł. Osiągnięty dochód pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych, wobec czego wykonanie decyzji pochłonie niemal całość osiągniętych przez skarżącego i jego żonę rocznych dochodów. Ponadto wobec jego osoby prowadzone jest 14 innych postępowań w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, co w świetle tożsamego stanu faktycznego pozwala przyjąć, że zostaną one zakończone poprzez wydanie decyzji o nałożeniu na niego kolejnych kar pieniężnych, również w wysokości 12 000 zł. W piśmie z dnia 16 listopada 2015 r. wnioskodawca ponowił wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. Dodatkowo "dla uprawdopodobnienia argumentacji i twierdzeń" zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dołączył oświadczenie o aktualnej sytuacji majątkowej, kserokopię zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia wysokości zaległości (ZUS), kserokopię decyzji ZUS stwierdzającą zadłużenie z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy (na kwotę 3 175,24 zł – stan na dzień [...].11.2015 r.) oraz kserokopię wezwania do zapłaty A S.A. (na kwotę 917,67 zł.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej jako "P.p.s.a."), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie NSA z 22.02.2008r., sygn. II OZ 131/08, publ. baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). To obowiązkiem strony wnoszącej o udzielenie ochrony tymczasowej jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4.10.2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując oceny, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że aby Sąd mógł dokonać oceny zasadności wniosku koniecznym jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jakim jest w niniejszej sprawie S. S. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego aktualnej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. W okolicznościach sprawy skarżący do wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przedłożył wprawdzie deklaracje podatkowe PIT-36 i PIT/B za 2014 r., jednakże odzwierciedlają one jedynie wysokość dochodu jaki osiągnął w 2014 r. Nie wynika z nich informacja o majątku czy też aktywach pieniężnych będących w posiadaniu wnioskodawcy. W szczególności czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności. Chcąc wzmocnić argumenty przemawiające za pozytywnym rozpoznaniem wniosku skarżący przy piśmie z dnia 16 listopada 2015 r. nadesłał dodatkowe informacje, w tym oświadczenie, że nie posiada żadnego majątku ruchomego czy też nieruchomości, że jest właścicielem samochodu marki Renault Clio (rok produkcji 2000), że nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada zatrudnienia, jest na utrzymaniu rodziców. Posiada natomiast zadłużenie w ZUS z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy na kwotę ok 10 000 zł oraz zadłużenie wobec A S.A. na kwotę 917,67 zł.). Nie posiada żadnych środków na jedynym rachunku bankowym. Ta sytuacja zmusza go do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Dokonując oceny ww. informacji w świetle przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej Sąd stwierdza, że na podstawie wniosku strony, załączonych do niego dokumentów a także akt sprawy nie sposób ustalić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim Sąd uznał, że oświadczenie o braku środków na rachunku bankowym, jest gołosłowne, gdyż nie poparte żadnymi dowodami (wnioskodawca nie przedłożył wyciągu z rachunku bankowego). Z dołączonej przez wnioskodawcę kserokopii decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...].11.2015 r. wynika, że stan zadłużenia wobec ZUS wynosi 3 175,24 zł (nie jak oświadczył 10 000 zł). Nadto nie jest wiadome, jakie dochody generowała pozostała działalność prowadzona w [...] w K. w zakresie usług gastronomicznych, jak wynika z wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Powyżej wskazane okoliczności uniemożliwiają Sądowi zweryfikowanie czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony, to wnioskodawca powinien poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, w szczególności w zakresie sytuacji finansowej oraz majątkowej (np. odpisami deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (zob. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188). W rozpatrywanej sprawie skarżący nie uczynił zadość powyższym wymogom. Końcowo wyjaśnić należy, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.