II SA/Rz 1495/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania uzasadniając to tym, że "nie można wykluczyć odmiennych rozstrzygnięć przed Sądami od orzeczeń organów celnych". Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, wniosek powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek Sąd winien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy (zob. postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13). Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. Wniosek skarżącego nie zawierał jakiegokolwiek nawet próby uzasadnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Okoliczności, do których odnosi się dyspozycja tego przepisu, nie sposób również wywieść z akt sprawy. Samo zaś wniesienie skargi, jak zaznaczono powyżej, nie ma wpływu na wykonalność decyzji. Wobec zatem braku uprawdopodobnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nie sposób bowiem na podstawie posiadanego materiału dowodowego wywieść, jakie mogą dla skarżącego wyniknąć negatywne konsekwencje wykonania decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.