II SA/Rz 1553/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku AW o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi AW na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] sierpnia 2016 r. [.] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji decyzję, którą umorzono postępowanie odwoławcze w sprawie z odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy [.] z dnia [.] maja 2016 r. nr [.] ustalającej na wniosek JP warunki zabudowy dla inwestycji mającej polegać na budowie 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr ewid. 357/1 i 254/3 w [.], skarżący AW zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się do ww. wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. W myśl jednak art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej określana skrótem "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej może dotyczyć takich aktów, które podlegają wykonaniu, dobrowolnemu lub przymusowemu, i wymagają wykonania, które w ten sposób zazwyczaj prowadzą do zmiany pewnej sytuacji faktycznej i prawnej. Wniosek powinien być ponadto należycie umotywowany, jakkolwiek Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy (zob. postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13). Rozpoznanie wniosku odbywa się bez oceny zasadności skargi. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania odwoławczego, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3, art. 28 i art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23). Decyzja ta nie posiada atrybutu wykonalności, a skarżący nie uprawdopodobnił, jakie negatywne konsekwencje mogą z niej dla niego wyniknąć przez poddaniem tego aktu kontroli sądowoadministracyjnej. Wniosek nie zawierał bowiem jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie, a Sąd rozpoznaje go bez badania zasadności skargi. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, odmówiono uwzględnienia wniosku.