II SA/Rz 16/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ WSA Krystyna Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 września 2013 r. sprawy ze skargi H. P. i K. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących H. P. i K. P. solidarnie kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz na rzecz skarżącej H. P. kwotę 257 zł /słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. II SA/Rz 16/13 U Z A S A D N I E N I E Podaniem z 8 listopada 2011 r. H. P. zwróciła się do Starosty Powiatu [...] o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dotyczącą robót budowlanych polegających na zabudowie schodów wraz z wykonaniem zadaszenia, w budynku mieszkalnym na działce nr ewid. 1939 obr. [...] przy ul. P. w J. Decyzją z [...] grudnia 2011 r. Starosta Powiatu [...] uwzględniając powyższe żądanie zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił inwestorce pozwolenia na budowę. Na skutek odwołania K. i Z. K. decyzją z [...] lutego 2012 r. Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, z uwagi na to, że z decyzji o warunkach zabudowy wynikał inny zakres inwestycji, niż ten który został objęty projektem budowlanym, a ponadto nie opracowano projektu zagospodarowania terenu. Również projekt budowlany nie spełniał wymogów prawnych. Mając na względzie powyższe, postanowieniem z [...] marca 2012 r. Starosta Powiatu [...] wezwał inwestorkę do uzupełnienia projektu budowlanego. W odpowiedzi H. P. zmieniła zakres wnioskowanej inwestycji określając ją jako rozbudowę budynku mieszkalnego o ganek, obudowę schodów wraz z zadaszeniem dwuspadowym na działce nr ewid. 1939 od strony północnej w odległości 1,5 m od granicy działki nr ewid. 1938. Decyzją z [...] kwietnia 2012 r. Starosta zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił inwestorce pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego. Wskutek kolejnego odwołania K. i Z. K., decyzją z [...] czerwca 2012 r. Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że pomiędzy treścią wniosku inwestorki, projektem budowlanym i decyzją o warunkach zabudowy istniały rozbieżności. Ponadto planowaną rozbudowę zlokalizowano w zbyt małej odległości od granicy z działką 1938, która miała wynieść od 1,56 m do 2,15 m, co stanowiło naruszenie § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) dalej: "rozporządzenie MI z 2002 r.". Zatem wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z naruszeniem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) dalej: " u.p.b.". Postanowieniem z [...] lipca 2012 r. Starosta Powiatu [...] wezwał inwestorkę do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym. Następnie decyzją z [...] września 2012 r. nr [...] znak [...] zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił H. P. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego obejmującego wnioskowaną inwestycję. Od tej decyzji odwołania złożyli K. i Z. K. decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł co do istoty sprawy. Odmówił H. P. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę planowanej inwestycji. Podstawą prawną rozstrzygnięcia były przepisy art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) dalej: "k.p.a.", oraz art. 35 ust. 3, art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 1 i 3 u.p.b. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zaskarżona decyzja zawierała liczne nieprawidłowości. Ponadto podkreślił, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ, stosownie do art. 35 ust. 1 u.p.b. obowiązany jest zbadać zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi określonymi w rozporządzeniu MI z 2002 r., kompletność projektu budowlanego oraz jego wykonanie przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W § 12 powołanego rozporządzenia określono wymogi co do lokalizacji inwestycji, których planowany obiekt nie spełnia. Minimalna odległość obiektu budowlanego od granicy działki powinna wynosić 3 m, podczas gdy według zamierzeń inwestorki rozbudowa budynku mieszkalnego ma wystąpić w obszarze 3 m od granicy działki nr 1938. Dlatego planowany obiekt nie spełnia warunków technicznych. Wobec tego niemożliwe było udzielenie pozwolenia na budowę, ponieważ nie zostały spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 pkt 2 u.p.b. Z tego też względu zaskarżoną decyzję należało w całości uchylić i odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Z powyższą decyzją nie zgodziła się H. P., K. P. i S. J. Osoby te wniosły skargę, w której domagają się uchylenia decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. W ocenie skarżących Wojewoda [...] wydał zaskarżoną decyzją z uchybieniem dyspozycji art. 138 k.p.a., ponieważ już kilkakrotnie uchylał decyzje Starosty Powiatu [...] z naruszeniem art. 136 k.p.a. Ponadto naruszył art. 7, 8 i 77 k.p.a. nie wyjaśniając w sposób należyty stanu faktycznego sprawy i nie uwzględniając potrzeb mieszkaniowych skarżącej H. P. W ocenie skarżących organ odwoławczy naruszył także dyspozycję art. 35 u.p.b., ponieważ planowana inwestycja jest zgodna z postanowieniami decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. o warunkach zabudowy wydanej przez Burmistrza Miasta [...]. Do wniosku dołączono niezbędne dokumenty, a braki uzupełniano na wezwanie Starosty. W konsekwencji doszło do naruszenia § 12 ust. 2 rozporządzenia MI z 2002 r., ponieważ istnieje prawna możliwość zlokalizowania budynku w odległości 1,5 m od granicy działki, jeżeli wynika to z decyzji o warunkach zabudowy, co mam miejsce w ich sprawie. Zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja taka wiąże organ wydający pozwolenie na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., z powodu nie uzupełnienia braków formalnych, Sąd odrzucił skargę S. J. W piśmie z dnia 4 maja 2013 r. stanowisko w sprawie wrazili K. i Z. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy, w którym zapadła skarżona decyzja nie budzi wątpliwości. W ocenie Sądu został ustalony z rygorami określonymi w przepisach prawa dlatego może stanowić podstawę faktyczną wyrokowania. Ustalenia co do faktów nie są sporne. Strony zgodnie przyjmują, zarówno organ jak i skarżące, że pozwolenie na budowę miałoby dotyczyć rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr 1939, a rozbudowa ta musiałaby zostać wykonana w odległości mniejszej niż 3 metry od granicy działki K. i Z. K. Poza sporem jest także to, że w postępowaniu o pozwolenie na budowę organy budowlane dysponowały decyzją ustalającą warunki zabudowy dla planowanej działki oraz kompletem dokumentów, które są wymagane w postępowaniu o pozwolenie na budowę. W kontekście tych faktów niezrozumiały jest zarzut naruszenia przez Wojewodę [...] zasad określających postępowanie wyjaśniające, w szczególności art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Wprawdzie skarga nie wskazuje zakresem naruszenia tych przepisów, ale stwierdza, że organ dopuścił się uchybienia tym przepisom poprzez nie podjęcie wszystkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezbędnego do poprawnego jej rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu ten zarzut nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Treść wskazanych przepisów musi być odnoszona do rodzaju sprawy, która jest przedmiotem postępowania administracyjnego. To właśnie charakter sprawy wyznacza zakres możliwych naruszeń wskazanych przepisów w prowadzonym postępowaniu. W przypadku postępowań o udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego ustalenie stanu faktycznego sprawy nie jest zabiegiem skomplikowanym, gdyż organy muszą jednocześnie określić rodzaj przyszłej inwestycji objętej pozwoleniem oraz wykazać, że wnioskujący o jego udzielenie złożył wszystkie dokumenty określone w ustawie oraz, że odpowiadają one warunkom formalnym. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organy ten wymóg spełniły, zatem trudno jest im postawić zarzut naruszenia prawa procesowego. Dla oceny legalności zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia funkcja rozbudowywanego domu, zwłaszcza to, że jest to dom dwurodzinny i musi mieć dwa oddzielne wejścia. Z takim stanowiskiem należy się zgodzić, przy czym trzeba dodać, że te wejścia muszą być wykonane zgodnie z przepisami prawa. Zdaniem Sądu trafny jest zarzut skargi wskazujący na naruszenie art. 35 ust. 3 u.p.b. w związku z § 12 ust. 2 rozporządzenia MI z 2002 r. Art. 35 ust. 1 pkt 1 u.p.b. stanowi, że organ budowlany przed wydaniem pozwolenia na budowę sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do treści art. 34 ust. 3 u.p.b. projekt budowlany zawiera m.in. projekt zagospodarowania działki lub terenu. Zatem projekt zagospodarowania działki jako element projektu budowlanego musi pozostawać w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo z ustaleniami decyzji ustalającej warunki zabudowy. W rozpoznawanej sprawie funkcjonuje ostateczna decyzja z dnia [...] lipca 2011 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji objętej pozwoleniem na budowę, która dopuszcza realizację tej inwestycji w zbliżeniu 1,5 m do granicy działki P. K. Istnienie tej decyzji ustala warunki zabudowy, którymi jest związany organ budowlany, gdyż ustalenia takiej decyzji są dla organu wiążące. Z tego powodu nietrafne jest stanowisko Wojewody [...], w którym organ stwierdza, że podstawą odmowy jest naruszenie § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z 2002 r. Przepisy rozporządzenia dotyczące sytuowania obiektów na działce dopuszczają odstępstwa od określonych w nim warunków, jeżeli wynikają one z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W rozpoznawanej sprawie takie odstępstwo określa decyzja ustalająca warunki zabudowy, zatem takie odstępstwo ustalono w sposób dopuszczalny, co oznacza, że odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę narusza przepisy prawa materialnego. W ocenie Sądu nietrafny jest zarzut naruszenia art. 138 k.p.a. Skarżący nie wskazują zakresu naruszenia tego przepisu. Wskazują tylko, że w sprawie objętej skargą Wojewoda [...] wcześniej uchylał decyzje Starosty Powiatu [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Takie działania organu odwoławczego nie były przedmiotem oceny w sprawie rozpoznanej przez Sąd, bo nie były one przedmiotem skargi, a w sprawie rozpoznawanej skarga odnosi się do konkretnego rozstrzygnięcia. W ponownym postępowaniu organ uwzględni sposób wykładni przepisów prawa przyjęty przez Sąd i rozpozna odwołanie. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.