II SA/Rz 165/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata M. O. z Kancelarii Adwokackiej [...] wynagrodzenie w kwocie 292 zł 80/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 22 % podatku VAT kwotę 52 zł 80/100 / słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy/ . II SA/Rz 165/10 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] Prezydent Miasta działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4, ust. 4 i 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003r. nr 58, poz. 515 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz. 15) skierował S. Ś. zam. w P. ul. [...] posiadającego uprawnienie do kierowania pojazdami w zakresie kat. A, B, C, D, E prawa jazdy w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji i przedłożenia orzeczenia lekarskiego o potwierdzeniu istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Badanie lekarskie należy przeprowadzić u lekarza uprawnionego do badań kierowców, a badanie jest wykonywane na koszt osoby badanej. W uzasadnieniu organ podał, że w wyniku wniosku zgłoszonego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. stwierdzono zaistnienie przesłanki z art. 122 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym do skierowania na badania lekarskie. Organ pouczył, że niepoddanie się badaniu w wyznaczonym terminie zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b) Prawa o ruchu drogowym będzie skutkować cofnięciem uprawnień. W odwołaniu z dnia [...] października 2009r. S. Ś. od wymienionej na wstępie decyzji ([...].12.2004r.), doręczonej w dniu [...] października 2009r. wniósł o jej uchylenie. Nieterminowe doręczenie decyzji nastąpiło z winy Prezydenta Miasta, który skierował decyzję na adres [...] skąd został wymeldowany. Organowi znany był nowy adres skarżącego, gdyż kierował tam korespondencję w innych sprawach. Decyzję o skierowaniu na badania lekarskie wydano na podstawie podejrzenia choroby psychicznej. W dacie doręczenie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie podstawa ta już nie istniała. Po prawie sześcioletnim pobycie w szpitalu psychiatrycznym otrzymał kartę informacyjną, z której wynika, że nie stwierdzono istnienia choroby psychicznej. Stwierdzona schizofrenia zaburzeniowa, jest dolegliwością, która nie wymaga leczenia. Wniósł o sprostowanie w aktach adresu pobytu stałego oraz dołączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia [...] stycznia 2009r. Decyzją z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. SKO wyjaśniło, że na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia decyzji organu pierwszej instancji wysłanym na adres P. ul. [...] jest adnotacja: "Ś. nie mieszka pod tym adresem tylko w szpitalu w J.". Skuteczne doręczenie tej decyzji nastąpiło [...] października 2009r. w postępowaniu dotyczącym wymiany prawa jazdy. Odwołaniem z dnia [...] października 2009r. Skarżący poddał decyzje Prezydenta Miasta kontroli instancyjnej. Kolegium wskazując na treść art. 122 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym podało, że badanie lekarskie przeprowadza się w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem w przypadkach nasuwających zastrzeżenia, co do stanu zdrowia. Wobec skarżącego stwierdzono okoliczności uzasadniające przypuszczenie, iż jego stan zdrowia budzi zastrzeżenia. Biegli psychiatrzy w 2004r. w toku prowadzonego postępowania karnego rozpoznali u skarżącego chorobę psychiczną. Z karty informacyjnej leczenia szpitalnego nr [...] wynika, że pacjenta zwolniono ze szpitala zgodnie z postanowieniem SR w P. Wydział II Karny z dnia [...] stycznia 2009r. oraz nakazu zwolnienia z zaleceniem kontynuowania leczenia w warunkach ambulatoryjnych. W skardze do Sądu skarżący S. Ś. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2004r. Skarżący podał, że po prawie sześcioletnim pobycie w szpitalu nie rozpoznano u niego choroby psychicznej i nie ma sensu zalecenia kontynuowania leczenia w warunkach ambulatoryjnych. Zaskarżoną decyzję oparto na mylnych opiniach biegłego. Rozpoznanie po niemal sześcioletnim pobycie w szpitalu psychiatrycznym nie może podważyć jednorazowe badanie psychiatryczne trwające kilka sekund, jak również badanie lekarza uprawnionego do badania kierowców. Skarżący wniósł o powołanie biegłego psychiatry w celu oceny wypisu rozpoznania w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego. W odpowiedzi na skargę SKO w niosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że SKO prawidłowo przyjęło, że odwołanie jest wniesione w terminie. Zgodnie z art. 110 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Prawidłowe doręczenie decyzji powoduje, że decyzja wchodzi do obrotu prawnego, a z dniem doręczenia powstają dla strony określone skutki procesowe między innymi możliwość wniesienia odwołania od decyzji (por. wyrok NSA z 19.05.2006r. sygn. akt I OSK 1176/05 Lex nr 236587); wyrok NSa z 22.06.2007r. sygn. akt II OSK 239/07 Lex nr 345938; wyrok NSA z 9.04.2008r. sygn. akt II GSK 22/08 Lex nr 468741). Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 2997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 ze zm. zwana dalej w skrócie p.r.d., który przewiduje możliwość wezwania kierującego, posiadającego uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych, do poddania się specjalistycznym badaniom lekarskim w celu stwierdzenia istnienia lub barku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, w przypadku powzięcia przez organ umotywowanych zastrzeżeń, co do stanu jego zdrowia. Wezwanie kierującego pojazdem do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy nasuną się zastrzeżenia, co do stanu jego zdrowia. Nie wystarczą same wątpliwości, że kierujący może być w takim stanie i tym samym nie gwarantuje bezpieczeństwa prowadzenia pojazdu. Stanowi o tym § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz. 15 ze zm. zwane dalej w Rozp. z 7.01.2004r.), zgodnie z którym starosta może skierować na badanie lekarskie jedynie taką osobę, co do której powziął wiarygodna informację o zastrzeżeniach o jej stanie zdrowia, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Przepis ten nakłada na organy prowadzące postępowanie do dokładnego wyjaśnienia, czy uzyskana informacja o zastrzeżeniach, co do stanu zdrowia jest wystarczająco umotywowana. Z § 4 ust. 2 pkt 6 cytowanego rozporządzenia wynika natomiast, że w badaniu lekarskim uprawniony lekarz stwierdza u osoby badanej istnienie lub brak zaburzeń psychicznych. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że S. Ś. legitymuje się uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi stwierdzone prawem jazdy kat. ABCDE nr [...] z dnia [...] lutego 1990r. Chorobę psychiczną u skarżącego stwierdzono w 2004r., niekwestionowany też jest fakt prawie sześcioletniego pobytu skarżącego w specjalistycznym szpitalu psychiatrycznym. Z karty informacyjnej leczenia szpitalnego jednoznacznie wynika, że pacjent został wypisany do domu z zaleceniem kontynuowania leczenia warunkach ambulatoryjnych. Opisane elementy stanu faktycznego wyczerpują dyspozycję przepisu art. 122 ust. 1 pkt 4 p.r.d. w związku z § 2 ust. 5 Rozp. z 7.01.2004r.) i dowodzą, że wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. został oparty na uzasadnionych wątpliwościach co do stanu zdrowia skarżącego mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Zważyć również należy, że ustalenie istnienia, bądź nie istnienia zaburzeń psychicznych zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 6 cyt. rozporządzenia jest obligatoryjnym elementem badania lekarskiego. Skoro choroba psychiczna została ustalona po dacie wydania prawa jazdy, zatem uprawniony lekarz musi ustalić i ocenić jej wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów. W istniejącym stanie faktycznym nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia skarżącego, że w czasie pobytu w szpitalu został wyleczony, gdyż przeczy temu karta informacyjna ze szpitala i zalecenia w niej zawarte co do potrzeby kontynuowania leczenia. Badanie lekarskie może zakończyć się pozytywnym wynikiem dla skarżącego i nie musi doprowadzić do utraty uprawnień do kierowania pojazdami. Sąd stwierdza też, że organ prawidłowo ustalił termin do wykonania badania lekarskiego, przy czym przy obliczaniu początku terminu należy kierować się treścią art. 269 k.p.a. Mając na względzie przedstawiony stan sprawy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. O wynagrodzeniu dla pełnomocnika przyznanego w ramach pomocy prawnej Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.