II SA/Rz 1661/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Paweł Zaborniak Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. sprawy ze skargi J. P. i K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 105 § 1 i art. 138 § 1 pkt 3 oraz art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – zwanej dalej "K.p.a."), po rozpoznaniu odwołania J. P. od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] znak: [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, umorzyło postępowanie odwoławcze. Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, po rozpoznaniu wniosku M. P., Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] znak: [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego polegającą na dobudowie tarasu na działce nr ewid. 249 położonej w miejscowości Ł., gm. [...]. Organ podał, że wniosek złożony przez inwestora zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 52 ust. 2 u.p.z.p., przeprowadzona została analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Planowane zamierzenie spełnia warunki w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych oraz intensywności wykorzystania terenu, zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1. Łącznie spełnione zostały warunki o jakich mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Projekt decyzji uzyskał stosowne uzgodnienia i sporządzony został przez uprawnioną osobę. Stronom zaś zapewniono czynny udział w każdym stadium postępowania. Dodatkowo wyjaśniono, że w toku prowadzonego postępowania K. K. (strona postępowania) oraz J. P. (podający się za pełnomocnika K. K.) wnieśli szereg pisemnych zastrzeżeń odnośnie planowanej inwestycji. Wszystkie zastrzeżenia i zarzuty wyżej wymienionych osób poddał analizie i uznając je za nieuzasadnione udzielił stosownych wyjaśnień. Odwołanie od tej decyzji złożyli K. K. i J. P. W jego uzasadnieniu zarzucili "niewłaściwe, nieprawne i niezasadne" wydanie decyzji. Odwołujący podnieśli szereg zarzutów, w tym dotyczący nieprawidłowego podpisania decyzji (w ich ocenie winna ona zostać podpisana przez samego Burmistrza), niewłaściwego sposobu prowadzenia postępowania. Podnieśli zastrzeżenia co do samego rodzaju zabudowy, podali, że działka nr 249 jest częścią działki 248, płacą za nią podatki. Niezachowane zostały wymagane odległości od drogi nr [...], zaś sama dobudowa będzie zlokalizowana na osuwisku, a inwestycja wpływa niekorzystnie na stan środowiska. Podkreślili swój sprzeciw wobec planowanego przedsięwzięcia, gdyż inwestor nie posiada prawa do terenu, nie włada nim i rażąco narusza prawo własności K. K. Po rozpoznaniu odwołania J. P. (odwołanie K. K. zostało rozpoznane odrębnym rozstrzygnięciem), powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze. Powołując się na art. 127 § 1 K.p.a. oraz art. 28 K.p.a. Kolegium wyjaśniło, że stroną postępowania jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W sytuacji gdy wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, a to uzasadnia umorzenie postępowania odwoławczego, o czym stanowi art. 105 § 1 K.p.a. Kolegium wyjaśniło, że w postępowaniu o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jego stronami są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości objętej inwestycją, jak również właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości bezpośrednio przylegających do terenu objętego inwestycją. Z akt sprawy, w tym wypisów z ewidencji gruntów, bezspornie wynika, że J. P. nie jest właścicielem (współwłaścicielem) czy też użytkownikiem wieczystym terenu objętego planowaną inwestycją ani też żadnej z działek graniczących z tym terenem. Nie brał udziału w postępowaniu, nie została mu doręczona decyzja Burmistrza z [...].09.2014 r., nie przysługuje mu zatem przymiot strony w rozumieniu art. 28 K.p.a.. W tej sytuacji nie jest on stroną postępowania i nie posiada legitymacji do złożenia odwołania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła K. K. oraz J. P. W jej treści podniesiono zarzuty wobec decyzji Burmistrza o ustaleniu warunków zabudowy oraz decyzji organu odwoławczego, która utrzymywała ją w mocy. Odnośnie zaś decyzji SKO o umorzeniu postępowania odwoławczego to wbrew twierdzeniom organów J. P. jest stroną postępowania, a świadczy o tym pismo z dnia [...] maja 2014 r. skierowane do Burmistrza [...], które nie zostało dołączone do akt sprawy. J. P. posiada notarialne upoważnienie K. K., a zaskarżona decyzja narusza jego interes prawny. Sam fakt zamieszkiwania i wspólnego decydowania powoduje, że jest on "osobą prawną do występowania w imieniu K. K." i SKO nie miało podstaw do "odrzucenia odwołania J. P.". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i powołało się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 27 kwietnia 2015 r. uczestniczka postępowania M. P. zawnioskowała o oddalenie skargi przychylając się do stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę. Dodatkowo wyjaśniła, że wszelkie roszczenia skarżących są wynikiem choroby psychicznej J. P., który od wielu lat nęka sąsiadów i wszczyna nieuzasadnione postępowania sądowe i administracyjne. Dołączyła kserokopię pism z dnia [...] grudnia 2014 r. Prokuratury Rejonowej w [...], sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Stosownie do przepisów art. 1 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei art. 134 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", który stanowi: "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną". Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 P.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję w powyższym zakresie, tj. co do jej zgodności z prawem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 28 K.p.a. stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Treścią interesu prawnego na gruncie prawa administracyjnego – decydującego w statusie strony postępowania w rozumieniu cyt. wyżej art. 28 K.p.a. – jest co do zasady możliwość uzyskania przez określony podmiot merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy co do istoty. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 stycznia 2008 r., II OSK 1921/06, jeżeli norma prawna nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, to nie można mówić o interesie prawnym strony, a co za tym idzie – statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej. W świetle powyższego oraz przepisów Rozdziału 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), na podstawie której prowadzone było postępowanie wszczęte wnioskiem M. P. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, polegającą na dobudowie tarasu, na działce nr 249 w miejscowości Ł., gm. [...], uprawnienie strony w tym postępowaniu przysługuje inwestorowi oraz właścicielom (użytkownikom wieczystym) nieruchomości sąsiednich z terenem inwestycji. Tylko bowiem te podmioty w przedmiotowym postępowaniu posiadają interes prawny, a tym samym legitymację procesową. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że J. P. nie jest właścicielem (współwłaścicielem), ani też użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiedniej względem działki nr 249 (własności inwestora). Fakt wspólnego zamieszkiwania z K. K., właścicielką działki nr 238/1, wbrew twierdzeniom skargi, nie rodzi jednak interesu prawnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji planowanej na działce nr 249 nie ma wpływu na sytuację prawną skarżącego. Nie ma bowiem normy prawa materialnego, która w opisanym zakresie stanowiłaby podstawę do przyznania skarżącemu uprawnień strony. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a., następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że prawidłowo SKO umorzyło postępowanie odwoławcze na podstawie wspomnianego wyżej art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a., bowiem skarżący nie będąc stroną postępowania w rozumieniu art. 28 K.p.a. nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji, tj. z dnia [...] września 2014 r. Dlatego zgodnie z art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.