II SA/Rz 1675/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Maciej Kobak WSA Paweł Zaborniak /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych - skargę oddala - Przedmiotem skargi I. P. (zwana dalej: Skarżącą) reprezentowanej przez radcę prawnego Ł. H. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (zwany dalej: WINB, Organem odwoławczym, Organem II instancji) z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości jako bezprzedmiotowe postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na wykonaniu zewnętrznego komina z przewodem dymowym przy istniejącym budynku gospodarczym zlokalizowanym na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. Na podstawie akt administracyjnych Sąd ustalił, że 23 marca 2021 r. przeprowadzona została kontrola, podczas której stwierdzono, że działka nr ewid. [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz przylegającym do niego od strony północnej budynkiem gospodarczym (w poziomie parteru jest możliwa komunikacja pomiędzy oboma budynkami). Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że oba obiekty budowlane zrealizowane zostały przed wybuchem II Wojny Światowej. Budynek mieszkalny posiada wymiary zewnętrzne 12,90 m x 6,97 m i jest to obiekt konstrukcji drewnianej, parterowy ze strychem, częściowo podpiwniczony, z dachem dwuspadowym o konstrukcji drewnianej krytym blachą trapezową. Budynek gospodarczy posiada wymiary zewnętrzne 11 m x 6,92 m i jest to obiekt murowany, dwukondygnacyjny ze strychem, niepodpiwniczony, z dachem dwuspadowym o konstrukcji drewnianej krytym blachą trapezową. Po stronie południowo-wschodniej w/w budynku gospodarczego oraz przy północno-wschodnim narożu przedmiotowego budynku mieszkalnego wykonany jest zewnętrzny komin dymowy o wymiarach zewnętrznych murowanej jego części (pomiar dokonany u podstawy komina) 0,66 m x 0,425 m i wysokości 3,10 m. Przedmiotowy komin bezpośrednio przylega do ściany południowej budynku gospodarczego, a jego zachodnia część zlokalizowana jest w odległości 0,45 m od wschodniej ściany budynku mieszkalnego. Część murowana komina znajduje się w linii ściany wschodniej budynku gospodarczego. Przedmiotowy komin powyżej części murowanej wykonany jest jako stalowy z trzech elementów o długości 1 m i średnicy 150 mm. Łącznie komin posiada wysokość 6,10 m i znajduje się o 1 m powyżej powierzchni dachu. Ze względu na fakt, że nachylenie dachu budynku gospodarczego wynosi 34º, odległość mierzona w kierunku poziomym od powierzchni dachu przekracza 1 m. Przedmiotowym kominem odprowadzany jest dym wytwarzany w kotle na paliwo stałe (węgiel), który usytuowany jest w pomieszczeniu kotłowni znajdującym się w budynku gospodarczym. Za pomocą w/w kotła ogrzewany jest budynek gospodarczy i budynek mieszkalny. Przedmiotowe pomieszczenie kotłowni znajduje się w południowej części w/w budynku gospodarczego i posiada wymiary zewnętrzne 4,46 m x 4,30 m oraz wysokość 2,04 m ÷ 2,09 m. Kocioł węglowy zlokalizowany jest w południowo-wschodnim narożu przedmiotowego pomieszczenia, a na jednej z jego ścian umiejscowiona jest tabliczka znamionowa, z której wynika, że kocioł posiada moc 17 kW. W części północno-wschodniej pomieszczenia kotłowni znajduje się wyodrębnione miejsca na składowanie opału. W trakcie kontroli właścicielka nieruchomości – K. D. - oświadczyła, że prace związane z wykonaniem przedmiotowego komina realizowane były w 2018 r., kiedy do istniejącej części murowanej nieużytkowanej dołożono rurę stalową w celu wydłużenia komina zgodnie z zaleceniem mistrza kominiarskiego. Po zakończeniu w/w prac mistrz kominiarski sporządził protokół nr [...]. K. D. wyjaśniła, że do w/w komina podłączony jest piec węglowy, którym ogrzewane są obiekty na jej nieruchomości. Na wykonanie prac związanych z realizacją w/w komina K. D. nie posiada żadnych dokumentów, tj. pozwolenia lub zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej. W celu ustalenia daty przeprowadzenia robót budowlanych polegających na wykonaniu komina, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu 2 lipca 2021 roku przeprowadził rozprawę administracyjną, na której nie stawił się właściciel działki nr ewid. [...] w [...] S. M. Obecna w trakcie rozprawy właścicielka działki o nr ewid [...] w [...], K. D., oświadczyła, że pomiędzy 2013 a 2015 r. jej brat, R. D. wykonał murowaną część obecnie istniejącego komina zewnętrznego przylegającego do budynku gospodarczego. Przez pewien okres, tj. około 3 lat, część murowana była nieużytkowana, w 2018 r. komin został wydłużony. Następnie komin wykorzystywany jest jako przewód. Obecny w trakcie kontroli pełnomocnik właścicielki działki nr ewid. [...] – I. P. - oświadczył, że roboty budowlane związane z wykonaniem w/w komina prowadzone były dwuetapowo. Część murowana powstała w połowie 2015 r., zaś rura stalowa została dołożona w połowie 2018 r. Pełnomocnik stwierdził, że komin w lutym 2018 r. był już użytkowany, tj. przed montażem elementów stalowych wystających poza część murowaną. Świadek obecny na rozprawie stwierdził, że komin jest dla niej uciążliwy, ponieważ wydobywający się z niego dym przedostaje się na jej działkę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej zwany: Organem I instancji, PINB), decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 735; ze zm.; zwana dalej w skrócie: "k.p.a.") umorzył w całości, jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych polegających na wykonaniu zewnętrznego komina z przewodem dymowym przy istniejącym budynku gospodarczym zlokalizowanym na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. W uzasadnieniu decyzji, Organ I instancji wskazał, że zewnętrzny komin jako zewnętrzna część instalacji centralnego ogrzewania wykonana przy użytkowanych obiektach budowlanych (budynkach gospodarczym i mieszkalnym) nie został wykonany w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska i nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, na co wskazuje analiza dokonana przez PINB oraz protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych sporządzony przez mistrza kominiarskiego. Od powyższej decyzji I. P. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła odwołanie, zarzucając dokonanie błędnych nie popartych jakimikolwiek dowodami ustaleń, polegających na przyjęciu, że zewnętrzny komin usytuowany na działce nr ewid. [...], położonej w [...] nie został wykonany w sposób mogący powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska i nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Zdaniem Skarżącej usytuowanie komina w bardzo bliskiej odległości od sąsiednich zabudowań powoduje, że stanowi on istotne zagrożenie nie tylko dla mienia, ale także dla zdrowia właścicieli sąsiednich nieruchomości. Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], po rozpatrzeniu odwołania I. P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na wstępie WINB w [...] wyjaśnił, że po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, że stanowisko PINB w [...] wyrażone w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe. Organ odwoławczy wyjaśnił, że PINB słusznie ustalił, że będący przedmiotem postępowania komin stanowi urządzenie budowlane w myśl art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 z późń. zm; zwana dalej w skrócie: "u.P.b.") związane z istniejącymi na działce nr ewid. [...] w [...] budynkami i stanowi element instalacji centralnego ogrzewania. Zdaniem Organu II instancji, PINB prawidłowo zakwalifikował stan faktyczny pod normę wynikającą z przepisu art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. d u.P.b., w myśl którego wykonane roboty budowlane przez właścicielkę działki nr ewid. [...] w [...] należało zaklasyfikować jako instalowanie na zewnątrz użytkowanego budynku elementu instalacji centralnego ogrzewania, na które nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę i dokonanie zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej. Wobec powyższego w sposób prawidłowy PINB w [...] przed wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie przeanalizował czy wykonane roboty budowlane wypełniają przesłanki z art. 50 ust. 1 pkt 4 i 2 u.P.b. W dalszej kolejności Organ odwoławczy przytoczył treść art. 50 u.P.b., § 140 ust. 1, § 145, § 142 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 z późn. zm.; dalej zwane w skrócie: Rozporządzeniem), a następnie wskazał, że PINB w [...] w toku przeprowadzonego postepowania wykazał, że zastosowanie rury stalowej o średnicy 150 mm wyprowadzonej ponad powierzchnię dachu budynku gospodarczego na wysokość 1 m i znajdującej się w odległości większej niż 1 m w kierunku poziomym od powierzchni dachu budynku obiektu budowlanego spełnia wymogi stawiane przez przepisy Rozporządzenia oraz przez normę PN-89/B-10425. WINB w [...] końcowo wyjaśnił, że wobec przytoczonych uwarunkowań faktycznych i prawnych brak jest przesłanek do dalszego prowadzenia postępowania przez organy nadzoru budowlanego i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. To z kolei sprowadza się do tego, że przedmiotowe postępowanie administracyjne z przyczyn prawnych i faktycznych stało się bezprzedmiotowe w całości. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, że wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne lub niemożliwe jest dalsze prowadzenie postępowania i brak jest podstaw do wydania jakichkolwiek nakazów przewidzianych w przepisach Prawa budowlanego. Zdaniem Organu odwoławczego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, I. P. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez dokonanie dowolnych niepopartych jakimikolwiek dowodami ustaleń, polegających na przyjęciu, że zewnętrzny komin usytuowany na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...] nie został wykonany w sposób mogący powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska i nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Powyższe ustalenia zostały dokonane w sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania oraz zeznaniami świadków. Usytuowanie tak niskiego komina w bardzo bliskiej odległości od sąsiednich zabudowań powoduje, że stanowi on istotne zagrożenie nie tylko dla mienia, ale także dla zdrowia właścicieli sąsiednich nieruchomości; b) art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., polegające na braku wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dowodów, na podstawie których ustalono, że komin nie został wykonany w sposób mogący powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska i nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. 2. Przepisów prawa materialnego, tj.: a) § 140 ust. 1, § 142 i § 145 Rozporządzenia, polegające na przyjęciu, że istniejący na działce nr ewid. [...] komin spełnia wymagania stawiane tego typu urządzeniom; b) art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 u.P.b., polegające na błędnej wykładni powołanych przepisów, a następnie ich nieprawidłowym zastosowaniem w niniejszej sprawie, podczas gdy do oceny prawnej w stanie faktycznym niniejszej sprawy powinien zostać zastosowany art. 48 u.P.b.; c) art. 3 pkt 6, art. 3 pkt. 7a oraz art. 3 pkt. 9 u.P.b., poprzez nieprawidłową kwalifikację robót budowlanych związanych z powstaniem komina z przewodem dymowym przy istniejącym budynku gospodarczym zlokalizowanym na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. Wobec tak sformułowanych zarzutów Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik wskazał, że w zaskarżonej decyzji WINB całkowicie bezpodstawnie stwierdził, że zewnętrzny komin usytuowany na działce nr ewid. [...] nie został wykonany w sposób mogący powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska i nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Wszyscy obecni w trakcie oględzin świadkowie, którzy złożyli zeznania wskazywali, że komin powoduje bardzo duże zadymienie na ich posesjach, przez co nie mogą otwierać okien w swoich mieszkaniach ani wychodzić na zewnątrz. Każdy ze świadków wskazał również, że dym ze spornego komina ze względu na fakt, że komin jest zbyt niski nie jest odwiewany tylko kumuluje się na działkach sąsiednich. Zdaniem pełnomocnika komin powoduje zagrożenie także dla mienia, gdyż jest usytuowany w bardzo bliskiej odległości od sąsiednich zabudowań. Obok komina znajduje się m.in. stary drewniany dom Skarżącej. Opadający dym wraz sadzą uszkodził lakier w pojeździe używanym przez W. P. W ocenie Skarżącej, Organ przyjął kwestionowane ustalenia w sposób dowolny, nie opierając ich na zgromadzonym w sprawie materialne dowodowym. Odnosząc się do drugiego zarzutu, pełnomocnik wskazał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia stwierdzenia, że "komin spełnia również wymagania stawiane tego typu urządzeniom określone w przepisach § 140 ust. 1, § 142, § 145 Rozporządzenia. Tym samym jest to kolejne twierdzenie organu, które zostało przyjęte w sposób dowolny i narusza przepisy postępowania administracyjnego w tym art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. Sporny komin nie ma odpowiedniej wysokości co powoduje, że spaliny nie są w sposób prawidłowy odprowadzane. Ponadto § 142 ust. 2 Rozporządzenia odwołuje się do Polskich Norm dla kominów murowanych, w których dla kominów murowanych zostały określone odrębne warunki w przypadku kominów usytuowanych obok elementu budynku stanowiącego przeszkodę (zasłonę) dla prawidłowego działania przewodów. Sporny komin jest dostawiony do budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr ewid. [...], a ze względu na zbyt małą wysokość dym z komina nie jest odwiewany w sposób prawidłowy. W ocenie Skarżącej wybudowanie wolnostojącego komina w miejscu, które wcześniej było niezabudowane nie może zostać uznane, wbrew twierdzeniom Organów za "przebudowę", tylko za "budowę". Komin został wzniesiony w miejscu, które nie było do tej pory zabudowane, a tym samym doszło do zmiany powierzchni zabudowy na działce nr ewid. [...]. W konsekwencji wzniesienie spornego komina wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Wobec powyższego do stanu faktycznego niniejszej sprawy winna mieć zastosowanie dyspozycja art. 48 ust. 1 u.P.b., nakładająca na inwestorów konieczność rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę z postaci komina wolnostojącego. W odpowiedzi na skargę, WINB w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga została przez Sąd oddalona, bowiem okazała się niezasadna. Sądowa kontrola administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Ta kontrola jest wykonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137; zwana dalej P.u.s.a.), zaś zakres kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto Sąd na podstawie art. 135 p.p.s.a. uprawniony jest stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przeprowadzone przez WINB postępowanie wyjaśniające, wbrew zarzutom skargi w sposób dostateczny, bo wyczerpujący, wyjaśniło podstawy faktyczne umożliwiające zastosowanie norm prawa materialnego w sposób określony w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przekonująco wykazano bezprzedmiotowość wszczętego postępowania, determinującą wydanie decyzji na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Nie nastąpiło zatem zarzucane przez Stronę naruszenie przez Organ zasady prawdy materialnej wyrażonej w art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Na podstawie przesłanych do WSA akt administracyjnych ustalono, że przedmiotowa decyzja WINB dotyczy sprawy kontroli zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych w postaci zewnętrznego komina z przewodem dymowym przy istniejącym budynku gospodarczym na działce o nr ewid. [...] w miejscowości [...]. Sposób wykonania tych robót oraz ich stan należycie udokumentowano w trakcie kontroli robót budowalnych przeprowadzonej przez PINB dnia 23 marca 2021 r. oraz w toku rozprawy z dnia 2 lipca 2021 r. W trakcie postępowania administracyjnego przeprowadzono też dowód z zeznań świadków, co dokumentują znajdujące się w aktach sprawy protokoły z tych czynności. Działania wyjaśniające Organów w tym PINB pozwalały Sądowi zaakceptować przyjętą w skontrolowanych aktach kwalifikacje wykonanych robót w postaci wykonania przez inwestora zewnętrznego komina jako elementu instalacji centralnego ogrzewania, czyli części urządzenia związanego z obiektem budowlanym. Stanowisko PINB i WINB w tym względzie zostało przekonująco wyrażone w uzasadnieniu decyzji w tym w oparciu o adekwatne względem powyższych okoliczności orzecznictwo sądów administracyjnych. WSA nie doszukał się w tym aspekcie sprawy choćby najmniejszego uchybienia zasadzie przekonywania z art. 11 K.p.a., co niesłusznie zarzuca skarga. Skutkiem stwierdzonych robót nie było powstanie obiektu budowalnego lub jego części; nastąpiło wykonanie urządzenia budowlanego funkcjonalnie powiązanego z istniejącym na działce o nr ewid. [...] w miejscowości [...] budynkiem. Do tej oceny zdecydowanie przekonuje ustawowa definicja urządzenia budowalnego, jaką wyraża powołany w decyzji WINB przepis art. 3 pkt 9 u.P.b. Pod pojęciem urządzeń budowlanych przepis ten każe bowiem rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Cechą wyróżniającą urządzenia budowlane pozostaje ich związanie z obiektem budowlanym w sposób funkcjonalny, umożliwiający użytkowanie obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, które z kolei przesądza o rodzaju urządzeń technicznych niezbędnych do jego eksploatacji. W okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowo zatem uznano, że wzniesiony komin to urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym. Za taką oceną przemawia fakt podłączenia komina do pieca węglowego, który dzięki jego zainstalowaniu przy budynku może być wykorzystywany do ogrzewania pomieszczeń w obiektach znajdujących się na nieruchomości (por. też wyrok NSA z dnia 26 listopada 2019 r. o sygn. II OSK 3188/17, CBOSA). Wykonane roboty nie odpowiadają zatem pojęciu budowy czy przebudowy obiektu budowlanego, lecz jak słusznie przyjęły Organy, podkreślając afiliacje urządzenia z systemem grzewczym obiektów, stanowiły one postać instalowania na zewnątrz użytkowanego obiektu – budynku gospodarczego części instalacji centralnego ogrzewania. Nie można było w tej sprawie uznać, że doszło do przebudowy obiektu skoro wykonane roboty wypełniały desygnaty instalowania urządzeń. W procesie subsumpcji przepisów prawa budowalnego należy dokonywać kwalifikacji robót pod pojęcia ustawowe maksymalnie najbliższe istocie stwierdzonych okoliczności faktycznych. W myśl art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. d u.P.b., nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku instalacji, z wyłączeniem instalacji gazowych. Powyższy przepis nie zwalniał organów nadzoru budowlanego od skontrolowania czynności instalacji komina. Słusznie odwołano się w decyzjach do przepisów u.P.b. o postępowaniu naprawczym zawartych w art. 50 ust. 1 pkt 1-4 i art. 51 ust. 1 i nast. u.P.b. Kontrola organów nadzoru budowalnego wykazała jednak brak przesłanek faktycznych i prawnych do kontynowania postępowania i wydawania decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 u.P.b. Nie został naruszony przez Organy § 140 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi: Przewody (kanały) kominowe w budynku: wentylacyjne, spalinowe i dymowe, prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączonych z konstrukcją lub stanowiące konstrukcje samodzielne, powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg, zapewniający wymaganą przepustowość, oraz spełniające wymagania określone w Polskich Normach dotyczących wymagań technicznych dla przewodów kominowych oraz projektowania kominów. Podobnie, nie został naruszony § 142 ust. 1 w/w rozporządzenia, w myśl którego przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. To wymaganie uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Normą dla kominów murowanych (§ 142 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). Przepisy powyższe zostały przytoczone przez PINB i właściwie zinterpretowane w sprawie. Nie jest kwestionowane, iż przedmiotowy komin został wyprowadzony ponad dach budynku gospodarczego na wysokość 1 m i znajduje się w odległości większej niż 1 m w kierunku poziomym od powierzchni dachu budynku. Tymczasem według powołanego w uzasadnieniu decyzji PINB pkt 3.3.2.1. Polskiej Normy PN – 89/B-10425, o nazwie : Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze, wyloty przewodów dymowych należy wykonywać przy dachach stromych o kącie nachylenia połaci dachowych 12° i pokryciu niepalnym, niezapalnym i trudno zapalnym, powinny znajdować się co najmniej o 0,30 m wyżej od powierzchni dachu oraz w odległości mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni co najmniej 1 m. Sposób realizacji tego wymogu obrazuje rysunek 4d zawarty w w/w Polskiej Normie. Tymczasem stwierdzono w odniesieniu do kwestionowanego komina, że rura stalowa o średnicy 150 mm została wyprowadzona ponad powierzchnię dachu budynku gospodarczego na wysokość 1,00 i znajduje się w odległości większej niż 1,00 m w kierunku poziomym od powierzchni dachu budynku gospodarczego. Nie ma więc sprzeczności położenia wylotu komina z odległościami wyznaczonymi w Polskich Normach. Ponadto, wykonane urządzenie było sprawdzane pod kątem technicznej sprawności przez specjalistę w tej dziedzinie wiedzy tj. mistrza kominiarskiego (osobę o potwierdzonych uprawnieniach budowlanych), który w protokole z okresowej kontroli przewodów kominowych z dnia 14 maja 2021 r. nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości w działaniu instalacji, podlegających usunięciu w trybie art. 62 i art. 70 u.P.b. Skarżąca podnosi w skardze, że przeszkodą utrudniającą odprowadzanie dymu z komina jest budynek gospodarczy na działce o nr ewid. [...], do którego to obiektu komin został dostawiony przez inwestora. Jednakże ta okoliczność była oceniana przez Organy nadzoru, bowiem jak wynika z uzasadnienia ich decyzji odległość wylotu kwestionowanego komina była mierzona od wskazywanego przez skarżącą jako przeszkody dachu budynku obiektu gospodarczego, a nie dachu obiektu mieszkalnego. PINB wyraźnie podkreśla w swej decyzji, że odległość mierzona w kierunku poziomym od powierzchni dachu budynku gospodarczego przekracza 1 m. Odległość ta byłaby mniejsza niż 1 m, gdyby nachylenie dachu było większe niż 45°. Natomiast wylot komina znajduje się powyżej 1 m dachu budynku gospodarczego. W konsekwencji, przyjęcie przez Organy jako punktu odniesienia dachu budynku gospodarczego pozwalało na stwierdzenie zachowania wymogów w/w Polskiej Normy, a tym samym na zachowanie wykonanych robót w zgodności z § 142 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych i dalej z art. 50 ust. 1 pkt 1-4 u.P.b. Dodać też do tego wypada z uwagi na zarzuty skargi, że Organy nadzoru zgodnie z treścią tej regulacji prawnej kierowały się w swych ustaleniach wymogami opracowanymi dla kominów murowanych, bowiem zgodnie z pkt 1.1. Polskiej Normy PN – 89/B-10425, jej przedmiotem są wymagania techniczne i badania wykonywane przy odbiorze przewodów dymowych, spalinowych i wentylacji grawitacyjnej, murowanych z cegły. Wobec tych ustaleń nie można było mieć zastrzeżeń do ustalonego wyniku sprawy w postaci umorzenia wszczętego postępowania administracyjnego w sprawie wykonania zewnętrznego komina z przewodem dymowym przy istniejącym budynku gospodarczym. Brak przesłanek do wydania jednej z decyzji przewidzianych dla postępowania naprawczego - art. 51 ust. 1 u.P.b. - aktualizował podstawy umorzenia postępowania z art. 105 § 1 K.p.a. WINB prawidłowo wyjaśnia Skarżącej, że wszystkie elementy stanu faktycznego i prawnego powodują, że niemożliwe staje się dalsze prowadzenie postępowania w oparciu o przepisy u.P.b. Trafną wydaje się konstatacja PINB, iż powodem podnoszonych uciążliwości nie jest sposób wykonania komina, lecz prawdopodobnie duże zagęszczenie zabudowy w jego sąsiedztwie oraz cechy używanego opału. Ta ostatnia kwestia może być zaś poddana kontroli organów zajmujących się ochroną środowiska w tym powietrza. Sąd działając poza granicami zarzutów skargi nie dostrzegł w działaniach procesowych Organu II instancji jakichkolwiek powodów do zastosowania kompetencji kasacyjnych – art. 134 § 1 P.p.s.a. Decyzja WINB powinna zatem pozostać w obrocie prawnym i wywoływać określone w niej skutki. Z wyłożonych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania przez WSA nie orzeczono z uwagi na art. 200 P.p.s.a.