II SA/Rz 1676/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Pp o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] marca 2015 r. nr [.] w sprawie ze skargi PP na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] października 2015 r. nr [.] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do przedłożenia pełnomocnictwa - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] marca 2015 r. nr [.]. W uzupełnionym na wezwanie Sądu wniosku skarżący wystąpił z żądaniem wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] marca 2015 r. nr [.], którą wymierzono mu karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. W ocenie skarżącego jej wykonanie może narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie tej należności narazi Skarb Państwa na odpowiedzialność odszkodowawczą z tytułu szkód, jakie podmioty gospodarcze poniosły wskutek decyzji organów administracji publicznej wydanych z naruszeniem prawa unijnego. Zapłacenie takiej kwoty nadwyręży kondycje finansową prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwaną: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wniosek o wstrzymanie nie dotyczy zaskarżonego postanowienia. Jak wynika z akt sprawy, odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] marca 2015 r. zostało pozostawione przez Dyrektora Izby Celnej w [.] postanowieniem z dnia [.] czerwca 2015 r. bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie przez pełnomocnika braku formalnego środka zaskarżenia w postaci dokumentu pełnomocnictwa. Następnie strona wystąpiła z prośbą o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania. Postanowieniem z dnia [.] lipca 2015 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił przywrócenia terminu, a postanowieniem z dnia [.] października 2015 r. utrzymał je w mocy. To ostatnie postanowienie jest przedmiotem skargi. Niemniej, z uwagi na treść art. 61 § 3 Ppsa rozpoznanie wniosku jest możliwe w stosunku do aktów podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a nie tylko aktu zaskarżonego. Niewątpliwie zaś decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] marca 2015 r. do takich aktów się zalicza i podlega wykonaniu w rozumieniu powołanego przepisu. Niemniej, oceniając argumentację skarżącego i dostępny materiał dowodowy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek stypizowanych w art. 61 § 3 Ppsa. Nie przedstawił jakichkolwiek informacji i dowodów ukazujących jego sytuację materialną, w tym kondycję finansową prowadzonej działalności gospodarczej, a okoliczności takich nie sposób ustalić na podstawie akt sprawy. Tylko na podstawie treści decyzji z dnia [.] marca 2015 r. oraz danych dostępnych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej na stronie internetowej "https://prod.ceidg.gov.pl/CEIDG/" można wywieść, że działalność tę prowadzi pod firmą M. PP w K. przy ul. [.] (oraz w innych miejscach na terenie województwa [...] i [...]: M., K., G., T.) w zakresie sprzedaży detalicznej w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów (w tym alkoholowych) i wyrobów tytoniowych. Nie można jednak już ustalić, jakie posiada aktywa finansowe oraz majątek ruchomy i nieruchomy oraz jakie osiąga bieżące dochody. Brak zatem podstaw do przyjęcia, że wykonanie objętej wnioskiem decyzji przed poddaniem kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego postanowienia może spowodować po stronie skarżącego zdarzenia określone w art. 61 § 3 Ppsa. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.