II SA/Rz 168/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej T. B. w sprawie ze skargi J. B., J. B. i T. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian przebiegu granic postanawia przyznać adw. T. S. kwotę 369 zł. (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 300 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 69 zł. II SA/Rz 168/08 U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 26 września 2008 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. B., J. B. i T. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian przebiegu granic w operacie ewidencji gruntów i budynków. Skarga kasacyjna wniesiona od tego wyroku przez reprezentującego T. B. pełnomocnika (ustanowionego w ramach prawa pomocy) adw. T. S. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 945/10. Odnosząc się w jego uzasadnieniu do zawartego w skardze kasacyjnej żądania pełnomocnika zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu NSA wskazał, że wynagrodzenie należne z tego tytułu pełnomocnikowi od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258 – 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. Z tego też względu jego wniosek o przyznanie wynagrodzenia za czynności w postępowaniu kasacyjnym NSA pozostawił do rozpoznania WSA w Rzeszowie. Rozpoznając opisany powyżej wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł., a w postępowaniu zażaleniowym 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b i d w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z jej aktami, sporządzeniem skargi kasacyjnej oraz zażaleń na postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 18 maja 2009 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i z dnia 10 grudnia 2009 r. o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 300 zł. (180 zł. – skarga kasacyjna, 120 zł. – postępowania zażaleniowe); w oparciu o wskazane kryteria uznano, że jest ona adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności. Na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 23 %, co od w/w kwoty daje 69 zł. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. Ubocznie należy podkreślić, iż objęty skargą kasacyjną wniosek wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu spełniał warunek formalny określony w § 20 rozporządzenia, zawierając oświadczenie, że koszty tej pomocy nie zostały uiszczone przez reprezentowana przez niego stronę ani w całości ani w części. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.