II SA/Rz 1787/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Filip Róg po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2017 r. sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia -skargę oddala- II SA/Rz1787/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał JZ wykonania ekspertyzy technicznej dotyczącej prawidłowości samowolnie wykonanych robót budowlanych związanych z realizacją przybudówki, usytuowanej na galeryjce balkonowej I piętra, przed lokalem mieszkalnym [...], w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, zlokalizowanym na działce nr 1775 w [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w nadesłanych aktach administracyjnych wynika, że przesyłka zawierająca ww. postanowienie została doręczona zobowiązanej osobiście w dniu 6 września 2016 r. W dniu 14 września 2016 r. JZ nadała w placówce operatora pocztowego skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (WINB) za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zażalenie na opisane na wstępie postanowienie. Następnie w dniu 3 października 2016 r. zwróciła się do WINB z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając zgłoszone żądanie podała, że jest starszą osoba, opiekuje się chora matką, natomiast w jej ocenie dochowała terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.) – dalej: "k.p.a.", odmówił przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji z dnia [....] września 2016 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że JZ nie uprawdopodobniła, aby uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Tym samym w opisywanej sprawie nie zachodzi najważniejsza przesłanka, o której mowa w art. 58 k.p.a., warunkująca uwzględnienie jej żądania. Zdaniem organu za okoliczności faktyczne uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu nie mogły zostać uznane okoliczności podniesione we wniosku, jako że nie stanowiły one przeszkody nie do przezwyciężenia. Niezależnie od powyższego organ wskazał, że J. Z. nie dochowała również określonego w art. 58 § 2 k.p.a. siedmiodniowego terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem wniesienia zażalenia, tj. w dniu 14 września 2016 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony w piśmie nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 3 października 2016 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, JZ wniosła o poddanie kontroli Sądu zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Powtarzając argumentację sformułowaną we wniosku o przywrócenie terminu podniosła, że z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie dochować staranności w dotrzymaniu terminów w postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie ww. wad i uchybień nie zawiera, a zatem skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 k.p.a. przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który działając jako organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Co do zasady, o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej (art. 59 § 1 k.p.a.), zaś o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (art. 59 § 2 k.p.a.). Warunkiem uwzględnienia prośby o przywrócenie terminu jest zgłoszenie wniosku w tym przedmiocie w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Brzmienie przytoczonych regulacji wskazuje jednoznacznie, że warunkiem niezbędnym do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest łączne spełnienie wszystkich trzech przesłanek, tj. zachowanie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu, dokonanie czynności oraz uprawdopodobnienie braku winy podmiotu, który uchybił terminowi. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia na opisane wyżej postanowienie organu I instancji, który zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2016 r. zostało doręczone osobiście skarżącej w dniu 6 września 2016 r. Tym samym siedmiodniowy termin przewidziany na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 13 września 2016 r. (wtorek). Co istotne, postanowienie zawierało stosowne pouczenie zarówno o przysługującym stronom prawie do jego zaskarżenia w drodze zażalenia, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, jak również o treści art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe. JZ nadała zaś zażalenie w placówce pocztowej w dniu 14 września 2016 r. , a zatem dzień po upływie terminu. Sąd podziela stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że JZ nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. O braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. wyrok NSA z 8 lipca 1998 r. I SA/Lu 727/97; wyrok NSA z 2 lutego 2000 r. SA/Sz 2125/98; postanowienie NSA z 4 października 2000 r. I SA/Gd 560/00; wyrok NSA z 28 grudnia 2000 r. I SA/Ka 1781/99). Przeszkodą nie do przezwyciężenia jest taka, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Adamiak, K. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2012, s. 282). Do przeszkód, o których mowa powyżej można zaliczyć przerwę w komunikacji, powódź, pożar, a także nagłą chorobę, która wymaga leżenia w łóżku a strona nie ma możliwości wyręczenia się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2009 r., II OSK 1162/08). Chodzi zatem o okoliczności nagłe, którym strona nie może przewidzieć i przeciwstawić im się ze względu na ich niespodziewany charakter. W rozpoznawanej sprawie takie okoliczności nie wystąpiły, co wynika zarówno z wniosku skarżącej, jak i argumentów zawartych w skardze. Skarżąca utrzymuje, że dochowała terminu do wniesienia zażalenia, jednak wskazuje ogólnikowo, że wraz mężem są starszymi ludźmi i "nie dają sobie rady". Te okoliczności, jak słusznie podkreśla organ, nie wykluczają możliwości dokonania czynności procesowej i nadania pisma, np. wyręczając się inną osobą. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca w toku postępowania kierowała korespondencję do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zarówno za pośrednictwem operatora pocztowego, jak i składała ją osobiście w siedzibie organu. Istotne jest też, że skarżąca zamieszkuje w miejscowości, w której siedzibę ma organ I instancji, za pośrednictwem którego należało wnieść przysługujący jej środek zaskarżenia. Z wszystkich tych przyczyn Sąd uznał, że zasadne jest stanowisko organu co do braku podstaw z art. 58 § 1 K.p.a. do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Odnosząc się do zawartej w skardze argumentacji, wskazującej, ze uchybienie terminu jest nieznaczne, bo tylko jednodniowe, podkreślić należy, że wielkość uchybienia nie ma znaczenia zarówno dla samego faktu opóźnienia, jak i przywrócenia terminu. Z tych przyczyn w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Sąd., skargę oddalił.