II SA/Rz 182/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Robert Sawuła Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. T. na czynność - pismo Dyrektora Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. w przedmiocie udzielenia informacji - postanawia - odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącego G. T. zwrócił się do Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. o udostępnienie wglądu do części dokumentacji przetargowej dotyczącej fazy wykonania i odbioru /protokołu odbioru/ związanej z wykonaniem zamówienia publicznego Nr [...] oraz umożliwienia obejrzenia wykonanego zamówienia powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz.U.2001, Nr 112, poz. 1198/. W wyniku złożonego wniosku Dyrektor Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. pismem z dnia 4 grudnia 2007 r. udzielił pisemnej odpowiedzi, w której wyjaśnił, że zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych dokumentacja dotycząca fazy przetargowej tj. protokół z postępowania przetargowego wraz z załącznikami jest jawny. Według art. 96 ust. 2 w/w ustawy "oferty, opinie biegłych, oświadczenia, informacja z zebrania, o którym mowa w art. 38 ust. 3, zawiadomienia, wnioski i inne dokumenty i informacje składane przez zamawiającego i wykonawców oraz umowa w sprawie zamówienia publicznego stanowi załącznik do protokołu. Natomiast materiały dotyczące fazy wykonania i odbioru m.in. protokołu odbioru nie należą do dokumentacji przetargowej w świetle prawa zamówień publicznych. W kwestii obejrzenia wykonanego przedmiotu zamówienia wskazał, że należy się zwrócić do Dowódcy Jednostki Wojskowej w B. Nie godząc się z treścią udzielonej odpowiedzi pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Dyrektora w/w Zakładu o ponowne rozpatrzenie jego wniosku i w wyniku jego rozpatrzenia Dyrektor w/w Zakładu podtrzymał treść pisma z dnia 4 grudnia 2007 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący G. T. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego A. H. domagał się uchylenia zaskarżonej czynności Dyrektora Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. z dnia 21 grudnia 2001 r. oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zarzucił w/w czynności naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w szczególności art. 1, 3, 7 oraz art. 8 i art. 139 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych /Dz.U. z 2007 r Nr 233 poz. 1655/. W uzasadnieniu skargi przytoczył, że wyczerpał środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym o jakich mowa w art. 3 § 1 pkt 4 w zw. z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Odmowa udzielenia informacji co do faz wykonania i odbioru według skarżącego została błędnie oceniona, że nie należy ona do informacji przy uwzględnieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej ze wskazaniem na treść art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tak więc każda informacja publiczna w jakiejkolwiek formie jeżeli nie jest wyraźnie wyłączona przez ustawę powinna być udostępniona wskazując na publikację A. Piskorz - Ryń Kwartalnik Prawa Publicznego 2002/4/183, publ. LEX. Ustawodawca w pierwszym miejscu stawia jawność informacji, a wszelkie wyjątki należy traktować jako odstępstwo od zasady. Wyłączenie jawności i odmowa dostępu do informacji publicznej jest możliwa jedynie na podstawie przepisów szczególnych w ściśle określonych przypadkach zawartych w ustawie np. ochrona danych osobowych. Dyrektor Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. jest jednym z podmiotów określonych w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej i był zobowiązany do udzielenia takiej informacji. Prawo natomiast zamówień publicznych statuuje ogólną zasadę jawności wyrażoną w art. 8 wymienionej ustawy. Skarżący jako uczestnik przetargu na zakup mebli ma interes prawny w zapoznaniu się z całością dokumentacji związanej z tym postępowaniem. Art. 139 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych określa jawność umów w sprawach zamówień publicznych, podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Skoro jawna jest umowa w sprawach zamówień publicznych to również musi być możliwa jej weryfikacja przez każdą zainteresowaną stronę. Nadto Dyrektor Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. nie odniósł się do uprawnień skarżącego wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniosek skarżącego rozpoznał w oparciu o przepisy ustawy o zamówieniach publicznych, z których wywiódł iż uprawnienie, którego domaga się skarżący nie przysługuje. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, podtrzymując argumentację jak w w/w pismach wskazując, że materiały dotyczące fazy wykonania i odbioru nie należą do dokumentacji przetargowej. Nadto na rozprawie pełnomocnik Dyrektora podniósł niezachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi wnosząc o jej odrzucenie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje; Kontrola sądu administracyjnego sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1269/. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. stanowiący, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na; 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4/ inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej , 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Akt lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, jest skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek , którego akt /czynność/ dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Przy czym kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na taki akt lub czynność jest kryterium " z zakresu administracji publicznej". Kolejnym elementem aktów i czynności jest element "władztwa administracyjnego". Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący władzę publiczną, adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. W/w elementy nie zawsze muszą występować łącznie. Wystarczającym jest element jednostronności działania, od którego uzależnione jest korzystanie z uprawnienia, aby zakwalifikować akt lub czynność do aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej /B.Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, ,Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, Warszawa 2006, nr 2 s.15/. Przechodząc do analizy niniejszej sprawy zaskarżone pismo z dnia [...] grudnia 2007 r. niewątpliwie nie jest decyzją, postanowieniem ani aktem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Jest to pismo potwierdzające informację, że materiały dotyczące fazy wykonania i odbioru nie należą do dokumentacji przetargowej w świetle przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych /Dz.U. z 2007 r Nr 223, poz. 1655/ oraz o miejscu w którym znajduje się przedmiot wykonanego zamówienia. W ocenie Sądu w/w pismo nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej nie wyczerpuje ono znamion określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., która to okoliczność przesądza o odrzuceniu skargi. Stwierdzić należy, że skarżący we wniosku powołuje się na uprawnienie do w/w informacji z przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej i w tym zakresie Dyrektor Wojskowego Zakładu Remontowo-Budowlanego w J. Gospodarstwo Pomocnicze Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. nie poczynił żadnych ustaleń i nie odniósł się do jego żądania w aspekcie powołanej przez niego ustawy. W ocenie Sądu organ był uprawniony rozpoznać żądanie skarżącego w kontekście ustawy na którą to powołuje się skarżący w swoim wniosku tj. przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm./ i niezależnie od tego czy żądana informacja stanowi informację publiczną czy też nie wydać stosowne orzeczenie z uwzględnieniem, że odmowa udzielenia informacji publicznej powinna nastąpić w formie decyzji. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w wyroku WSA z dnia 7.11.2006 r. sygn. akt II SAB/Wa 119/06, postanowieniu WSA z dnia 25.01.2007 r. sygn. II SA/Wa 1932/2006 publ. lex 301725. Natomiast gdy organ poprzestaje na odmownym piśmie informacyjnym, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skarżący ma prawo domagać się wydania decyzji przez ten organ w trybie skargi na bezczynność organu /art. 3 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. w zw. z art. 17 ust.2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej/. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje wówczas kwalifikacji żądanej informacji i w zależności od ustalenia jej charakteru podejmuje stosowne rozstrzygniecie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej /Dz.U. Nr 112,poz. 1198 ze zm./. Podniesiony zarzut na rozprawie przez pełnomocnika Dyrektora o niezachowaniu przez skarżącego terminu do zaskarżenia czynności jest nieuzasadniony, bowiem akta sprawy wskazują, ze skarga zastała złożona w dniu 24 stycznia 2008 r. /data prezentaty/ natomiast odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wysłano skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 27 grudnia 2007 roku /poświadczony wyciąg z książki nadawczej dowód- raport k. 46 akt sądowych/. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.