II SA/Rz 223/15

z dnia 27 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku P.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] stycznia 2015 r. nr [.] w przedmiocie skierowania na kontrole sprawdzenie kwalifikacji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W sprawie ze skargi PZ na opisaną w sentencji decyzję skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [.] z dnia [.] listopada 2014 r. nr [.], którą skierowano ww. na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii prawa jazdy: B, B+E, C, C+E, D, D+E, w związku z przekroczeniem dopuszczalnej liczby punktów przypisanych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, stosownie do art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1137) oraz art. 99 ust. 1 pkt 1 i art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 600). Na uzasadnienie wniosku podał, że w pouczeniu decyzji organu I instancji zawarto informację o konieczności przystąpienia do egzaminu do dnia 28 stycznia 2015 r. Decyzja organu odwoławczego została wydana dopiero w dniu 7 stycznia 2015 r., a zatem dopiero od tego dnia jest ostateczna. Pozostało mu więc jedynie 3 tygodnie na poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Z uwagi jednak na zakres posiadanych kategorii nie ma możliwości przystąpienia do egzaminów w jednym terminie. W związku z niemożliwością wywiązania się z nałożonego na niego obowiązku w wyznaczonym terminie wydana została decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie wszystkich kategorii posiadanego prawa jazdy. Cofniecie uprawnień jest dla niego bardzo dolegliwym środkiem, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą, która wymaga posiadania uprawnień do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie ochrony tymczasowej może nastąpić, jeżeli dotyczy takich aktów, które podlegają wykonaniu, dobrowolnemu lub przymusowemu, i wymagają wykonania, i które w ten sposób zazwyczaj prowadzą do zmiany pewnej sytuacji faktycznej i prawnej. Wyżej opisanych zdarzeń nie można jednak utożsamiać z samym faktem zwykłego wykonania ostatecznej decyzji, lecz z dodatkowymi skutkami, które mogą wyniknąć z takiego wykonania decyzji. Wniosek taki powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek, mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o ruchu drogowym stanowi, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 (tj. za naruszenie przepisów ruchu drogowego). Z kolei z art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami wynika, że starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do jego kwalifikacji. Uzasadnienie wniosku nie odnosi się w rzeczy samej do zaskarżonej decyzji, lecz aktu administracyjnego nie objętego kontrolą sądowoadministracyjną. Zarazem ta ewentualna decyzja o cofnięciu uprawnień, na którą wskazuje wnioskodawca, nie jest konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jej niewykonania, czego dyspozycja art. 61 § 3 Ppsa nie obejmuje. Natomiast na podstawie akt sprawy Sąd nie zdołał ustalić, jakie negatywne skutki dla skarżącego mogą wyniknąć z wykonania zaskarżonej decyzji o skierowaniu go na sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Trudno zresztą przyjąć, aby poddanie się takiej weryfikacji mogło łączyć się ze skutkami określonymi w art. 61 § 3 Ppsa. W istocie, przystąpienie do egzaminu stanowić będzie zwykłe konsekwencje wynikające z podlegającej wykonaniu decyzji i samo w sobie nie świadczy o możliwości wyrządzenia komukolwiek znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest ono też równoznaczne z zatrzymaniem prawa jazdy czy cofnięciem uprawnień. Określony zaś w pouczeniu termin przystąpienia do egzaminu nie był elementem rozstrzygnięcia decyzji. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.