II SA/Rz 227/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Józefczyk /spr./ po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ochotniczej Straży Pożarnej [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości -postanawia- odrzucić skargę. II SA/Rz 227/04 UZASADNIENIE Ochotnicza Straż Pożarna [...] złożyła skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...].12.2003r. w sprawie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości tj działki nr 2010/01 oraz działki nr 3278/02 o łącznej powierzchni 0,0118 ha położonej w J. stanowiącą własność Gminy [...] na działkę 2850/02 o pow. 0,0154 ha położoną w J. stanowiącą współwłasność Z. Ż. oraz L. Ż. W skardze zawarto wniosek o uchylenie powyższej uchwały. W uzasadnieniu skargi została przedstawiona działalność OSP [...] oraz wykazany fakt zagospodarowania działki przez strażaków, którą użytkowali od 90 lat. Wskazano też na naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały. Dodatkowo skarżący wnieśli o zwolnienie z wszelkich kosztów sądowych, ze względu na skromny budżet, tworzony jedynie ze składek członkowskich, które stanowią kwotę 260 zł. rocznie. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o oddalenie skargi. Uzasadniając wniosek o odrzucenie Rada Gminy [...] wskazała, że OSP [...] w dniu 10.03.2004r. przesłała do Urzędu Gminy [...] kserokopię pisma dotyczącego uchylenia uchwały nr [...] z dnia [...].12.2003r. Przewodniczący Rady Gminy pismem z 23.03.2004r. wezwał zainteresowanych do przedłożenia oryginału pisma, ale do chwili sporządzania odpowiedzi na skargę takie pismo nie zostało przesłane. W tej sytuacji OSP [...] nie wyczerpała przesłanek do wniesienia skargi, albowiem nie zostało skierowane do Rady Gminy [...] wezwanie o usunięcie naruszenia interesu prawnego. Organ wskazał również, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie z przyczyn merytorycznych przedstawiając cały tok działań, które były podejmowane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Pismem z dnia 20.05.2004r. Ochotnicza Straż Pożarna [...] zwróciła się do Sądu o przyśpieszenie wyznaczenia terminu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i nie zostały zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 135, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawach wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (§ 3 art. 101 ustawy o samorządzie gminnym). Z przepisu tego wynika, że warunkiem koniecznym do złożenia skargi do Sądu jest bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast z Kodeksu postępowania administracyjnego chodzi tu o art. 35 § 3 k.p.a. Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Innymi słowy sprawa mająca za przedmiot naruszenie konkretnego interesu prawnego powstaje dopiero wtedy, gdy dojdzie do wniesienia wezwania, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Termin do wniesienia skargi jest terminem ruchomym i zależy od tego jak zachowa się organ, do którego było adresowane wezwanie o usunięcie naruszenia prawa. Jeżeli organ udzielił odpowiedzi, to zgodnie z ogólną reguła wynikającą z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to skarga winna być wniesiona do Sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (ust.2 art. 53 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, ze Ochotnicza Straż Pożarna [...], wezwanie o usunięcie naruszenia prawa z datą 25.02.2004r. złożyła w Urzędzie Gminy [...] 10 marca 2004r., natomiast skarga Ochotniczej Straży Pożarnej [...] wpłynęła do Sądu 11.03.2004r. A zatem już z tego względu skarga została wniesiona przedwcześnie. Znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy kserokopia wezwania nie została podpisana przez uprawnionych do działania w imieniu Ochotniczej Straży Pożarnej [...] przedstawicieli. Podanie winno być podpisane przez osoby je wnoszące, aby mogło wywrzeć określone skutki prawne. Organ więc, prawidłowo wezwał do usunięcia tego braku formalnego. Stosownie do art. 94 tej ustawy o samorządzie gminnym, stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia może nastąpić w terminie 1 roku od dnia ich podjęcia. Reasumując, należy stwierdzić, że skarga została wniesiona bez wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 101 ust.l i 3 ustawy o samorządzie gminnym, a zatem skarga była niedopuszczalna i dlatego należało ją odrzucić. W myśl art. 222 P.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W tej sytuacji bezprzedmiotowy stał się wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.