II SA/Rz 228/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-05-12

Skład orzekający: Magdalena Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną i rodzinną?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ jego dochody (emerytury) wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych wydatków rodziny (lekarstwa, środki czystości, opłaty, opał, podatki, żywność, odzież), co uniemożliwia mu ponoszenie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów adwokata. W związku z tym, sąd zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił mu adwokata.
Stan faktyczny
Skarżący L. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy. Wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego skarżący został zwolniony od kosztów, ale odmówiono mu ustanowienia adwokata. Skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia, domagając się ustanowienia adwokata ze względu na skomplikowaną sytuację prawną i trudną sytuację materialną.
Rozstrzygnięcie
I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej dotyczącej warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić adwokata. II SA/Rz 228/09 U z a s a d n i e n i e L. W. w skardze złożonej w dniu 16 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 228/09 wydanym przez referendarza sądowego zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i odmówiono ustanowienia adwokata. Od wyżej opisanego postanowienia skarżący wniósł w dniu 9 kwietnia 2009 r. sprzeciw domagając się ustanowienia adwokata. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek podał, że "po zapłaceniu opłat nie jest w stanie utrzymać siebie i żony z kwoty 500 zł i jeszcze wygospodarować na adwokata". Podkreślił, że "sytuacja prawna jest skomplikowana i adwokat jest konieczny, gdy jakaś bogata spółka G. ma "bezprawników", aby skutecznie bronił prawnych interesów obywatela przed bezprawiem". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej –P.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Należy podkreślić, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie w sprawie zastępcy prawnego (m.in. adwokata) wchodzi w zakres instytucji całkowitego prawa pomocy (art. 245 § 2 P.p.s.a). Może być przyznane w sytuacji, gdy osoba ubiegająca o takie prawo wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Dokonana pod tym kątem analiza sytuacji materialnej skarżącego pozwala uznać, że spełnia on przesłanki wymienione w tym przepisie i nie będzie w stanie uiścić niezbędnych kosztów sądowych oraz ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata celem reprezentowania i należytego zabezpieczenia praw w przedmiotowej sprawie. Przemawiają za tym okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w złożonym sprzeciwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ustalił, że L. W. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Utrzymują się oni z emerytur w kwotach: 840,33 zł (skarżący) i 744,53 zł (K. W.), co daje łączny dochód 1584,86 zł miesięcznie. Posiadane przez nich wartościowe składniki majątkowe obejmują dom o pow. 100 m² oraz nieruchomość rolna o pow. 0,89 ha. Z podanych przez skarżącego danych wynika, że średnie jego miesięczne wydatki wynoszą 1000 zł. Wskazał on, że na zakup lekarstw i środków czystości wydaje 200 zł. Natomiast kwotę około 800 zł przeznacza na opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, na opał i podatki. Dodatkowo skarżący zaciągnął zobowiązanie pieniężne na kwotę 4000 zł. Po odliczeniu tych wydatków pozostaje kwota około 500 zł na zakup żywności dla dwóch osób i na zakup odzieży. Dokonując oceny przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego Sąd uznał, iż L. W. spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Opisane dochody wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych wydatków rodziny. Nie jest możliwe aby z tych dochodów skarżący był w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 260 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło