II SA/Rz 229/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Związku Zawodowego [...] – Zarząd Związku na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko dyrektora - p o s t a n a w i a - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł /słownie: trzysta złotych/ tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu [...] lipca 2012 r. Zarząd Powiatu [...] podjął uchwałę Nr [...] w sprawie powołania na stanowisko dyrektora Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej, działając na podstawie art. 5c pkt 2, art. 36a ust. 1, 2 i 13 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.). W § 1 uchwały Zarząd powołał M. P., kandydata wyłonionego w drodze konkursu na stanowisko dyrektora Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej na okres od dnia 1 września 2012 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r. W § 2 uchwały wskazano, że wykonanie uchwały, w tym zawarcie umowy o pracę powierza Staroście [...]. Zaś w § 3 podano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Po wezwaniu Zarządu Powiatu [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie ww. uchwały (pismo z dnia 7 grudnia 2012 r.), Związek Zawodowy [...] Zarząd Związku pismem z dnia 1 lutego 2013 r. (data wpływu do Sadu – 12 marca 2013 r.) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną na wstępie uchwałę z dnia [...] lipca 2012 r. Strona skarżąca podała, że w wyniku podjęcia uchwały nastąpiło powierzenie stanowiska dyrektora Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu przeprowadzonego z naruszeniem rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2012 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie. Organ wskazał, że zaskarżona uchwała nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, nie należy do aktów prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego ani też do innych niż akty prawa miejscowego aktów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Jest natomiast czynnością z zakresu prawa pracy. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ podał, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły publicznej jest czynnością z zakresu prawa pracy a jako taka objęta jest kognicją sądów powszechnych. Uzasadniając zaś wniosek o oddalenie skargi organ wywiódł, że strona skarżąca nie posiada legitymacji do zaskarżenia uchwały Zarządu Powiatu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - określanej dalej jako "P.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy uchwały Zarządu Powiatu [...] w sprawie powołania na stanowisko dyrektora Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej. Zasadniczą do rozstrzygnięcia w rozpatrywanym przypadku kwestią jest ustalenie czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazać należy, zgodnie z art. 36a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (art. 36a ust. 2). Stosownie zaś do art. 36a ust. 13 powołanej ustawy, stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza się na 5 lat szkolnych. W uzasadnionych przypadkach można powierzyć to stanowisko na krótszy okres, jednak nie krótszy niż 1 rok szkolny. Z akt sprawy wynika, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły nastąpiło po przeprowadzeniu konkursu, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, który tut. Sąd w pełni podziela, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły jest czynnością z zakresu prawa pracy, a nie z zakresu administracji publicznej (wyrok NSA z dnia 15 lutego 2006 r. sygn. akt I OSK 1373/05; wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 1266/09, publ, baza CBOiS: www.orzeczenia.gov.pl; postanowienie SN z dnia 29 sierpnia 2001 r. sygn. akt III RN 123/01, Lex nr 49687; wyrok SN z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt III PK 10/08, Lex nr 497711). Po zakończeniu konkursu, który kończy się z chwilą wyłonienia kandydata, nie ma podstaw do podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej. Powierzenie stanowiska dyrektora publicznej szkoły jest czynnością z zakresu prawa pracy prowadzącą do nawiązania stosunku pracy, nie ma ona charakteru czynności z zakresu publicznej administracji samorządowej. Nie następuje to w drodze decyzji administracyjnej ani innej czynności z zakresu administracji publicznej. Spory zaś na tym tle podlegają rozpoznaniu przez sądy powszechne. Kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu nie można, stosownie do art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty, odmówić powierzenia stanowiska dyrektora. Osoba wyłoniona w konkursie ma zatem roszczenie o nawiązanie stosunku pracy na wymienionym stanowisku a właściwym w sprawie rozpatrywania sporów w tym zakresie jest sąd powszechny. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, również wszelkie inne roszczenia związane z powierzeniem, czy też z niego wynikające, podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny. Reasumując raz jeszcze wypada podkreślić, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły nie stanowi aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Nie jest to bowiem czynność, czy akt z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu powołanego przepisu. W tych okolicznościach, uznając, że sprawa nie podlega załatwieniu w drodze administracyjnej i nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, zatem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.