II SA/Rz 251/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J., K. J., P. J., W. J. i M. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę M. J. J. J., K. J., P. J., W. J. i M. J. zaskarżyli wspólnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Ze względu na braki skargi składający ją zobowiązani zostali do ich uzupełnienia poprzez uiszczenie wpisu (solidarnie) w kwocie 200 zł oraz przedłożenie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego (z zaznaczeniem, że wykonanie tej ostatniej czynności przez jednego ze skarżących równoznaczne będzie z usunięciem tego braku skargi przez pozostałych skarżących). Na dokonanie powyższych braków wskazano termin siedmiu dni. Odbiór powyższych wezwań miał miejsce dnia 3 marca 2017 r. przez J. J., K. J., P. J. i W. J., natomiast M. J. odebrała przedmiotowe wezwanie w dniu 7 marca 2017 r. Dnia 9 marca 2017 r. uiszczony został w sprawie wpis, jak też przedłożono dodatkowy egzemplarz skargi, podpisany jednak tylko przez K. J., P. J., J. J. oraz W. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wedle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tego rodzaju wymogów jest przewidziany w art. 47 ust. 1 P.p.s.a. obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów, przeznaczonych dla uczestników postępowania. Zgodnie z art. 47 ust. 2 P.p.s.a., odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z brzmienia tego ostatniego przepisu wyprowadza się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu jednak na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje bowiem odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 30.06.2009r. II OSK 927/09, z 18.01.2011 r. II OZ 1348/10 i z 29.12.2011 r. I OSK 2351/11, publ.:http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Kiedy skarga dotknięta jest brakiem w tym zakresie, przewodniczący - w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. – wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni. Gdy brak powyższy nie zostanie usunięty w podanym terminie sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W związku z powyższym, a zatem wobec faktu, iż przedłożony Sądowi dodatkowy egzemplarz skargi nie zawiera podpisu M. J., a wskazany w stosownym wezwaniu termin do przedłożenia odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego upłynął względem wyżej wymienionej w dniu 14 marca 2017r., skargę M. J. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a. Nadesłany do sprawy egzemplarz skargi nie odpowiada bowiem istocie jej odpisu w rozumieniu powołanego art. 47 P.p.s.a.