II SA/Rz 253/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2013 r. sprawy ze skargi R. D., K. B., M. M. i M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala- Sygn. II SA/Rz 253/13 Uzasadnienie Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] Nr [...] dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. i L. K. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego p.n.: budowa szesnastu wolnostojących – parterowych wiat konstrukcji drewnianej (pawilonów przeznaczonych do hodowli zwierząt w jednym cyklu produkcyjnym w ciągu roku, utrzymywanym w celu produkcji surowca dla przemysłu futrzarskiego – fermy norek amerykańskich /Mustel vision/, w liczbie 6400 sztuk /do 4000 sztuk w jednym pawilonie/ tj. do 16 DJP) wraz z urządzeniami budowlanymi, w tym m.in. przyłączem wodociągowym – odpowiednio według projektu budowlanego, na działkach ewidencyjnych nr 1803/3 i 1804 położonych w miejscowości Ż., gmina [...] (obr. [...]). W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwana dalej w skrócie k.p.a.). Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia wynika, że po rozpoznaniu wniosku M. i L. K. dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę Starosta Powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. ([...]) wezwał ww. do usunięcia w terminie do dnia 11 października 2012 r. wskazanych tym postanowieniem nieprawidłowości, które zawierał przedłożony wraz z wnioskiem projekt budowlany. Następnie, po przedłożeniu przez wnioskodawców poprawionego projektu budowlanego, Starosta Powiatu [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm. - zwana dalej w skrócie P.b.) oraz art. 104 k.p.a., decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i L. K. pozwolenia na budowę na opisane wyżej zamierzenie budowlane. W uzasadnieniu organ wskazał na dotychczasowy przebieg postępowania i podał, że wnioskodawcy spełnili wszystkie wymagania określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 P.b. Odwołanie od tej decyzji, w jednym piśmie, wnieśli R. D., K. B., M. M., M. M. domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7, art. 77 § k.p.a. poprzez niepodjęcie działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności oddziaływania obiektów na nieruchomość ozn. jako działka nr 1812, stanowiącą ich współwłasność. Odwołujący wskazali, że w piśmie z dnia 21 września 2012 r. wnioskowali o przeprowadzenie oględzin terenu inwestycji oraz o powołanie biegłego na okoliczność stwierdzenia jakiego rodzaju zagrożenie dla prowadzonej przez nich fermy indyków stwarza usytuowanie wiat z hodowlą norek. Pomimo ich wniosku czynności te nie zostały wykonane. W ich ocenie konsekwencją prowadzonej hodowli norek będzie przenoszenie chorób zakaźnych, zwiększona obecność insektów i owadów, spustoszenie w stadzie indyków (spowodowane ucieczką norek), zwiększone ryzyk salmonelli. Planowane przedsięwzięcie będzie negatywnie oddziaływać na fermę indyków. Wskazali, że opinia weterynaryjna z dnia 12 listopada 2012 r. ([...]), na którą wskazuje organ, dotyczy wyłącznie warunków prowadzenia hodowli norek w odniesieniu do przepisów wskazujących na minimalne warunki utrzymania zwierząt gospodarskich określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lutego 2010 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał na art. 35 P.b., określający obowiązki organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczące zakresu sprawdzeń projektu budowlanego przed wydaniem pozwolenia na budowę. Wojewoda podał, że projekt decyzji musi być zgodny z wymogami decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W okolicznościach sprawy Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] ustalił miejsce lokalizacji oraz warunki realizacji inwestycji obejmującej budowę 16 pawilonów dla hodowli norek wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na nieruchomości składającej się z działek ewid. 1803/3 i 1804 w miejscowości Ż., gm. [...]. Organ wskazał, że inwestycja spełnia wymagania określone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U. z 1997 r. Nr 132, poz. 877 ze zm.). Inwestorzy do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączyli wymagane art. 33 ust. 2 P.b. dokumenty tj. projekt budowlany sporządzony zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462), zaopiniowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] i Starostę Powiatowego – Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, uzgodniony z [...] Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych Oddział [...], Inspektorat [...] oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w formie określonej rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów wniosku o pozwolenia na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę /Dz.U. Nr 120 poz. 1127 ze zm./). Projekt budowlany został sporządzony przez osoby legitymujące się stosownymi uprawnieniami budowlanymi oraz aktualnymi zaświadczeniami o wpisie na listę członków izby samorządu zawodowego. Wojewoda wskazał także, że zamierzona inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Odpowiadając na zarzuty odwołania podniósł, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do przeprowadzenia oględzin terenu inwestycji oraz powołania biegłego na okoliczność stwierdzenia jakiego rodzaju zagrożenia dla prowadzenia fermy indyków stwarza usytuowania wiat z hodowlą norek. Podano, że organ wydając decyzję o pozwoleniu na budowę ocenia stan projektowany inwestycji w zakresie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej. Podano, że w aktach znajduje się opinia Powiatowego Inspektora Weterynarii z dnia 12 listopada 2012 r. znak: [...] dotycząca hodowli norek amerykańskich w projektowanych wiatach usytuowanych w sąsiedztwie istniejącej na działce nr 1812 fermy indyków rzeźnych. Wojewoda podał, że inwestor spełnił wymogi określone art. 32 ust. 4 i art. 35ust. 1 P.b., zatem stosownie do art. 35 ust. 4 organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Na decyzję tą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyli R. D., K. B., M. M., M. M. i wnieśli o uchylenie jej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili naruszenie art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym oddziaływania obiektów na nieruchomość nr 1812, będącą ich współwłasnością. Podtrzymując argumentację odwołania skarżący raz jeszcze wskazali, że planowana inwestycja będzie negatywnie oddziaływać na fermę indyków zlokalizowaną na ich działce. Skarżący wyrazili sprzeciw wobec udzielenia pozwolenia na budowę szesnastu wiat. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje, postanowienia i akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 /, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] utrzymująca w mocy, w oparciu o uregulowanie zawarte w art 138 § 1 pkt 1 k.p.a, decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...]. Tą ostatnią decyzją organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego: budowy szesnastu wolno stojących- parterowych wiat konstrukcji drewnianej /pawilonów przeznaczonych do hodowli zwierząt w jednym cyklu produkcyjnym w ciągu roku, utrzymywanych w celu produkcji surowca dla przemysłu futrzarskiego - fermy norek w liczbie do 6400 sztuk/ wraz z urządzeniami budowlanymi na działkach nr 1803/3 i 1804 w miejscowości Ż. gm. [...]. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o przywołane wyżej przepisy, przede wszystkim przytoczyć należy zasadę zawartą w art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a której przepisy stanowią materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, z której wynika, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Oznacza to, że jeżeli inwestor wystąpi z wnioskiem o pozwolenie na budowę, a spełnione zostaną przepisy art. 28, art. 32 ust. 1- 4a, art. 33 ust 1- 3, art. 34 ust. 1-4 i art. 35 ust. 1 - organ nie może odmówić wydania takiego pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie organ wydając zaskarżoną decyzję dokonał oceny przedstawionego do wniosku inwestora projektu pod względem zgodności z ostateczną decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] maja 2012 r. wydanej w przedmiocie warunków zabudowy oraz sprawdził czy wykonanie projektu sporządzone zostało przez uprawnione osoby. Nadto, orzekający organ dokonał oceny zgodności zamierzonej inwestycji z wymogami Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz. U. z 2012 r., poz. 462/ łącznie z informacją dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia wymaganą art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane. Wydając zaskarżoną decyzję organ ocenił przedłożone do wniosku opinie zespołu uzgadniania dokumentacji projektowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. Starosty Powiatu [...], oraz opinię Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 października 2012 r. uzgadniającą projekt budowlany pod względem higieniczno - zdrowotnym oraz z uzgodnieniem Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych. Przedstawiony projekt orzekający w sprawie organ również ocenił pod względem zgodności z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm./ oraz przepisami Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie /Dz. U. nr 132, poz. 877 ze zm./. W tym stanie sprawy, skoro zostały spełnione przywołane wyżej przesłanki określone przepisami art. 28, art. 32 ust. 1-4a, art. 33 ust. 1-3, art. 34 ust. 1 - 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane — orzekający organ był zobligowany na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane do wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zamierzonego przedsięwzięcia. W tym stanie prawnym i faktycznym sprawy nie mogą odnieść zamierzonego skutku podnoszone przez skarżących zarzuty naruszenia przez orzekające w sprawie organa przepisów art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. gdyż, jak wyżej wskazano konstrukcja powołanych wyżej przepisów wskazuje, że decyzja w sprawie pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, a wręcz przeciwnie - jest decyzją związaną. Spełnienie bowiem przez inwestora określonych przepisami warunków obliguje organ do wydania decyzji uwzględniającej wniosek inwestora. Odnosząc się zaś do szczegółowych zarzutów skarżących w przedmiocie zagrożenia epidemicznego i epizootycznego wskazać należy ich hipotetyczny charakter nie znajdujący uzasadnienia w obowiązujących przepisach, zaś wszelkie realne zagrożenia w tym zakresie mogą być przedmiotem ewentualnego postępowania prowadzonego przez odpowiednie organy w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt /Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 ze zm./ czy też ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt /Dz. U. z 2008r., Nr 213, poz. 1342 ze zm./ . Takie też stanowisko wynika wprost z zalegającej w aktach sprawy opinii Powiatowego Inspektora Weterynarii z dnia 12 listopada 2012 r., [...], o wydanie której orzekający w sprawie organ zwrócił się uwzględniając zastrzeżenia skarżących. Zauważyć nadto należy, że sam fakt zwrócenia się przez orzekający w sprawie organ do Powiatowego Inspektora Weterynarii o wydanie opinii w zakresie zarzutów podnoszonych przez skarżących oznacza, wbrew twierdzeniom skarżących, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów postępowania – art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Oznacza to również, że wniosek skarżących w przedmiocie przeprowadzenia oględzin terenu inwestycji pod względem hipotetycznego zagrożenia nie znajduje uzasadnienia z uwagi na to, że w procesie zmierzającym do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w oparciu o przepisy art. 28, art. 32 ust. 1-4a, art. 33 ust. 1-3, art. 34 ust. 1-4 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a te przepisy miały zastosowanie w sprawie, organ orzeka w oparciu o dokumenty, uzgodnienia, czy opinie, a nie w oparciu o dowody z przesłuchań świadków czy dokonanych oględzin. Konkludując, podnieść należy, że podnoszone w toku postępowania i w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego zarzuty skarżących sprowadzają się do nieakceptowania przez nich planowanej inwestycji stanowiącej w ich ocenie naruszenie zasady uwzględnienia interesu osób trzecich. Zasada ta, wyrażona w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego stanowi, że w procesie inwestycyjnym powinno być zapewnione poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Z ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że o naruszeniu uzasadnionego interesu osób trzecich przy udzielaniu pozwolenia na budowę można mówić tylko wówczas, gdy zostały naruszone konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie, w tym przepisy techniczno - budowlane. Skoro zatem zatwierdzony projekt budowlany nie narusza przepisów Prawa budowlanego, w tym również przepisów techniczno - budowlanych, a mając na uwadze przytoczony na wstępie przepis art. 4 Prawa budowlanego - orzekający organ nie mógł odmówić wydania zaskarżonej decyzji /tak wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 26 listopada 2010 r., II Sa/Rz 486/10, wyrok WSA w Lodzi z dnia 28 czerwca 2011 r., II SA/Łd 497/11 http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. W tym stanie sprawy, skoro zaskarżona decyzja wydana została w granicach prawa, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r poz. 270/ skargę, jako niezasadną - oddalił.