II SA/Rz 265/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. T. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 265/12 oddalającego skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. M. T. kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...]. W dniu 7 sierpnia 2012 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od w/w wyroku (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia) sporządzona przez ustanowionego dla skarżącego w ramach prawa pomocy, a wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką [...] adw. M. T. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. WSA w Rzeszowie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej, która została następnie oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 2474/12. W związku z zawartym w jego uzasadnieniu wskazaniem, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny, adw. M. T. wnioskiem z dnia 24 lipca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) zwrócił się o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, które nie zostały uiszczone w całości lub w części. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy, stosunkowo nieznaczny stopień jej skomplikowania oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z nią oraz sporządzeniem skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł. W oparciu o wskazane kryteria uznano, że jest ona adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie, a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.