II SA/Rz 271/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S.A. z siedzibą [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] w przedmiocie rekultywacji gruntów w sprawie ze skargi A. S.A. z siedzibą w [...] na tę decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie rekultywacji gruntów. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, wskazując na niebezpieczeństwo poniesienia przez nią znacznej szkody w postaci kosztów rekultywacji działki nr 906 poza obszarem zajętym przez nią dla przeprowadzenia prac na odwiercie "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek Spółki nie podlega uwzględnieniu. Został on złożony w trybie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W art. 61 § 3 wymienionej ustawy prawodawca przewidział możliwość wydania przez sąd – na wniosek skarżącego - postanowienia o wstrzymaniu wykonania objętego skargą aktu lub czynności, ustanawiając dwie alternatywne przesłanki w tym zakresie. Uzależnił mianowicie uwzględnienie żądania strony skarżącej od zachodzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na wypadek wykonania skarżonego aktu (czynności). Orzecznictwo sądowe przyjmuje, że uprawdopodobnienie którejś z wymienionych wyżej przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, który w tym celu winien przedstawić szczegółową i konkretną argumentację przemawiającą za udzieleniem mu tzw. ochrony tymczasowej [postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 22.06.2012 r. I GZ 116.12, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl] Dodatkowo, w celu poszukiwania okoliczności przemawiających za możliwością wystąpienia w wypadku skarżącego wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. skutków Sąd ma obowiązek poddać analizie akta sprawy (tak: postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2014 r. II FPS 9/13, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania wymienionej na wstępie decyzji SKO. W zakresie odnoszącym się do skarżącej Spółki zreformowała ona decyzję organu I instancji, zobowiązując tę Spółkę do wykonania szczegółowo określonych w niej czynności w zakresie rekultywacji gruntu – części działki nr 906 i działki 903/4 w R. (tj. usunięcia zadrzewień i zarośli, wywiezienia kamieni, wykonania zabiegów agrotechnicznych) – w terminie do 31 lipca 2015 r. Uzasadniając swoje żądanie Spółka podniosła kwestię kosztów, które wykonując decyzję poniesie w związku z jednoczesnym kwestionowaniem powierzchni poddanego rekultywacji gruntu. Nie podała jednak przy tym żadnych danych liczbowych dotyczących ewentualnej wysokości tychże kosztów oraz uzyskiwanych przez siebie dochodów pod kątem możliwości spowodowania – w razie poniesienia takich kosztów skutków, o których mowa w cytowanym wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. Niemożliwe jest tym samym dokonanie rzetelnej oceny w tym zakresie. Przede wszystkim jednak należy podnieść, że nakładając na Spółkę w zaskarżonej decyzji określone obowiązki organ wyznaczył równocześnie termin do 31 lipca 2015 r., który w dacie rozstrzygania w przedmiocie niniejszego wniosku przecież jeszcze nie upłynął. Zarzucana i umotywowana natomiast przez stronę wadliwość kwestionowanej w niniejszej sprawie decyzji będzie przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, zaś dla rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie jej wykonania nie może mieć żadnego znaczenia. Z przedstawionych względów odmówiono wstrzymania wykonania skarżonej decyzji, o czym orzeczono na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.