II SA/Rz 303/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolska Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.Z. na czynność Starosty z zakresu administracji publicznej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu części opłaty za kartę pojazdu - postanawia - zawiesić postępowanie sądowe. II SA/Rz 303/07 U Z A S A D N I E N I E postanowienia z dnia 24 października 2007 r. Przedmiotem skargi Z.Z. jest czynność materialno-techniczna Starosty Powiatu odmawiająca zwrotu skarżącemu części opłaty w kwocie 425 zł za wydanie karty pojazdu dla samochodu używanego marki [...] nr rej.[...], sprowadzonego z kraju Unii Europejskiej. Dopuszczalność drogi administracyjnej i tym samym skargi, skarżący opierał na wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Opolu /z dnia 28.11.2005 r., II SA/Op 380/05 – Zeszyty Naukowe NSA z 2006 r., Nr 2, str. 116-120/ i w Kielcach /z dnia 8.06.2006 r., I SA/Ke 90/06 – niepublikowany/. W odpowiedzi na skargę Starosta wyraził zapatrywanie, że skarżący może dochodzić roszczenia od Skarbu Państwa na drodze procesu cywilnego i na podstawie art. 417 § 1 kodeksu cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17.01.2006 r., sygn. akt U 6/04 – OTK-A 2006/1/3 stwierdził, że § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu /Dz. U. nr 137, poz. 1310/ jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908, ze zm./ oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i równocześnie orzekł, że powołany przepis rozporządzenia traci moc obowiązującą z dniem 1.05.2006 r. Z uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego wynika, że pobieranie opłaty za kartę pojazdu używanego sprowadzonego z kraju Unii Europejskiej w kwocie 500 zł jest nieadekwatne do wartości świadczenia administracyjnego, czyli opłata była zawyżona o 425 zł. Przedmiotowy wyrok TK spowodował, że osoby, które uiściły opłatę w kwocie 500 zł zaczęły domagać się zwrotu nadpłaty na drodze administracyjnej lub cywilnoprawnej. W orzecznictwie nie ma jednolitości, czy dochodzenie zwrotu nadpłaty powinno być dochodzone na drodze administracyjnej czy cywilnoprawnej. W przeciwieństwie do stanowisk zawartych w powyższych wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Opolu i Kielcach, Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 16.05.2007 r., sygn. akt III CZP 35/07 /dotychczas niepublikowana/ wyraził pogląd, że dopuszczalna jest droga sądowa dla dochodzenia roszczenia o zapłatę którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu określonej w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę kasacyjną Starosty od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8.06.2006 r., sygn. akt I SA/Ke 90/06 na czynność tegoż Starosty odmawiającej zwrotu nadpłaty za kartę pojazdu, postanowieniem z dnia 11.09.2007r., sygn. akt I OSK 52/07 /niepublikowane/ przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości następujące zagadnienie prawne: "Czy w sprawie o zwrot części opłaty za kartę pojazdu pobranej na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu /Dz. U. Nr 137, poz. 1310, ze zm./ dopuszczalna jest droga administracyjna, a w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego?". Udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w zakresie dopuszczalności drogi administracyjnej, zatem Sąd stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./ zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu podjęcia uchwały przez skład 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.