II SA/Rz 31/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Maciej Kobak /spr./ WSA Elżbieta Mazur – Selwa Protokolant sekretarz sądowy Filip Róg po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Burmistrza [....] z dnia [...] września 2016 r. nr [...]. Przedmiotem skargi Fundacji [...] (dalej w skrócie: "Fundacja" lub "Skarżąca") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 roku, nr [...], w przedmiocie odmowy dopuszczenia Skarżącej do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie ustalenia dla Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] warunków zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę budynku biurowo-socjalnego, dróg wewnętrznych, parkingu, ogrodzenia, studni kopanej, bezodpływowego zbiornika na ścieki a także przyłączy wodno-kanalizacyjnego oraz elektrycznego, na działce nr ewid. 212/8, położonej w miejscowości T., gmina [...]. Kwestionowane postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. W dniu 5 stycznia 2016 roku Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wystąpiło z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i sposób zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji. W dniu 10 sierpnia 2016 roku Fundacja zgłosiła chęć udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu. Postanowieniem z dnia [....] września 2016 roku, znak: [...] Burmistrz [...] rozstrzygnął wniosek negatywnie. Powołując się na treść art. 44 ust. 1 i art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisk wywiódł, że organizacje ekologiczne są uprawnione do udziału na prawach strony jedynie w takich postępowaniach, które wymagają udziału społeczeństwa. Społeczeństwo ma zagwarantowany udział w takich postępowaniach wszczętych wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazał, że prowadzone postępowanie obejmuje ustalenie warunków zabudowy, a nie środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. Udział społeczeństwa, zgodnie z delegacją powołanej wyżej ustawy, musi być zapewniony w toku postępowania toczącego się przed właściwym Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, a nie przed organem wydającym decyzję główną, który pełni jedynie funkcję pośrednika, udostępniając otrzymany raport na wniosek RDOŚ i informując o uwagach wniesionych w ramach postępowania prowadzonego przez organ ochrony środowiska. Dopiero po zakończeniu procedury obejmującej ocenę oddziaływania na obszar Natura 2000 przed organem ochrony środowiska, w której bierze udział społeczeństwo, następuje wydanie decyzji o warunkach zabudowy, gdzie taki udział nie jest wymagany. We wniesionym zażaleniu Fundacja nie zgodziła się z organem I instancji, że to Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska prowadzi postępowanie wymagające udziału społeczeństwa. W jej ocenie jest wręcz przeciwnie i to Burmistrz [...] prowadzi tego rodzaju postępowanie, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Rzeszowie tylko rozstrzyga uwagi i wnioski jako organ wyspecjalizowany. Co do zasady zgodziła się z organem I instancji, że w sprawie toczy się postępowanie główne, dotyczące wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz postępowanie incydentalne, inicjowane na podstawie art. 96 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, prowadzone przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Zwróciła natomiast uwagę, iż to postępowanie incydentalne kończy się wydaniem postanowienia o uzgodnieniu inwestycji bądź odmowie uzgodnienia, na które nie przysługuje zażalenie. Może być ono zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji głównej, czyli od decyzji o warunkach zabudowy. Końcowo podała, że nawet jeśli organ nie widział podstaw do uwzględnienia wniosku o udział w postępowaniu na zasadzie art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, to otwarta pozostała kwestia udziału organizacji społecznej w postępowaniu na warunkach wynikających z art. 31 Kpa. Zaskarżonym postanowieniem SKO utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza [...]. Organ zauważył, iż treścią art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) ustawodawca ograniczył uprawnienia nadane organizacjom ekologicznym wyłącznie do postępowań wymagających udziału społeczeństwa tj. do takich postępowań, w których ustawa lub przepisy szczególne wyraźnie to przewidują. W postępowaniu, którego dotyczy wniosek Fundacji nie przeprowadza się oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ponieważ planowane przedsięwzięcie nie zostało zaliczone do znacząco lub potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko. Stosownie do art. 59 ust. 2 ustawy realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w ust. 1 wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli: 1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony; 2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1. W przedmiotowej sprawie organ I instancji w oparciu o art. 59 ust. 2 pkt 2 i art. 96 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obowiązany był do rozważenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. W rezultacie uznano, że planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 i dlatego postanowieniem z dnia 8 stycznia 2016 roku nałożono na Skarżącą obowiązek przedstawienia określonej dokumentacji Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, który z kolei postanowieniem z dnia 25.02.2016 r. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Zdaniem SKO ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie jest tożsama z oceną oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Są to dwie odrębne instytucje i tylko w odniesieniu do tej pierwszej ustawodawca przewidział konieczność zapewnienia społeczeństwu udziału w postępowaniu na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy. W postępowaniu w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia, które może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 nie ma wprawdzie zastosowania art. 79 ust. 1 ustawy, to jednak ustawodawca wprowadził szczególną procedurę, która umożliwia społeczeństwu pozyskiwanie informacji oraz aktywny udział w tego rodzaju sprawach. W myśl art. 98 ust. 4 ustawy przed wydaniem postanowienia w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000, regionalny dyrektor ochrony środowiska występuje do organu właściwego o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w trybie art. 33-36 i 38 ustawy, przekazując temu organowi raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Dodatkowo organ przekazuje regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska zgłoszone przez społeczeństwo uwagi i wnioski oraz protokół z rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, jeżeli była przeprowadzona (art. 98 ust. 5 ustawy). Zgłoszone uwagi i wnioski są rozpatrywane przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska (art. 98 ust. 6 ustawy). W ocenie SKO ta szczególna forma uczestnictwa społeczeństwa w postępowaniu, w którym sporządzana jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 potwierdza, iż w tego rodzaju postępowaniach organizacje społeczne nie mogą uczestniczyć na prawach strony w oparciu o art. 44 ust. 1 ustawy. Społeczeństwu jest bowiem zapewniony dostęp do informacji oraz do aktywnego udziału w formach przewidzianych w art. 33-36 i art. 38 ustawy i w tej sytuacji dodatkowe uczestnictwo w sprawie organizacji społecznej nie jest ani konieczne ani uzasadnione. Konkluzja SKO była taka, że postępowanie w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 jest postępowaniem odrębnym i toczy się przed innym organem niż postępowanie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, choć niewątpliwie są one ze sobą powiązane funkcjonalnie. SKO nie znalazło również podstaw do dopuszczenia Fundacji do udziału w postepowaniu na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej w skrócie: "Kpa"). SKO przyjęło, że udział Fundacji w postępowaniu jest uzasadniony jej celami statutowymi, nie została natomiast spełniona druga z wymaganych treścią art. 31 § 1 Kpa przesłanek - interesu społecznego. Wyjaśniając w toku postępowania tę kwestię Fundacja podała, iż inwestycja dla której mają zostać wydane warunki zabudowy ma być zlokalizowana na terenie Nadleśnictwa [...], którego działanie jest od lat monitorowane przez Fundację, działającą na rzecz utworzenia [...] Parku Narodowego, który swym zasięgiem ma objąć część tego Nadleśnictwa. Utworzenie parku narodowego leży w interesie społecznym, gdyż promuje obszar jako atrakcyjny turystycznie oraz przyczynia się do zachowania w stanie niezmienionym środowiska naturalnego. W ocenie Fundacji interesem ogólnospołecznym jest środowisko naturalne, którego obronę Fundacja zrealizuje poprzez udział w postępowaniu oraz dbałość o rzetelność sporządzonego raportu oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Zaznaczono również, że Fundacja posiada szczególną wiedzę na temat gatunków występujących na obszarze, na którym ma być realizowana inwestycja, potwierdzoną szeregiem badań i inwentaryzacji przyrodniczych. Dzięki tej wiedzy oraz umiejętnościom będzie ona mogła zweryfikować twierdzenia deklarowane przez inwestora w raporcie, co niewątpliwie leży w interesie społecznym. Zdaniem SKO Fundacja nie wykazała jednoznacznego związku pomiędzy celami jej działania, a przedmiotem postępowania, do którego żąda dopuszczenia w powiązaniu z interesem społecznym. Brak jest określenia interesu społecznego skonkretyzowanego w danej sprawie indywidualnie, przy uwzględnieniu jej realiów i uwarunkowań. Ogólnikowość argumentacji skarżącej nie stanowi braku wniosku, a rzeczą organu administracji publicznej jest zweryfikowanie, czy argumentacja przedstawiona przez organizację społeczną wskazuje na istnienie interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem jej do udziału w postępowaniu. Organizacja społeczna, ubiegająca się o dopuszczenie do udziału w sprawie winna bowiem konkretnie i szczegółowo wykazać interes społeczny w postępowaniu, uzasadnić potrzebę ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego, a także wskazać, jak realnie jest w stanie bronić tegoż interesu społecznego. Za udziałem organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interes społeczny przemawiał będzie tylko wtedy, gdy będzie ona dysponowała wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi, ale i rozeznaniem w sprawie, w której ma uczestniczyć Zdaniem SKO również wiedza i umiejętności Fundacji, na którą się powołała nie może przemawiać za dopuszczeniem je postępowania. Ocena oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 jest przedstawiana w postępowaniu prowadzonym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [....]. Postępowanie to jest realizowane w trybie określonym w rozdziale 5 działu V ustawy (art. 96 - 103), a jak przyjęto, w postępowaniu tym zostały określone szczególne warunki dostępu społeczeństwa do informacji i możliwość składania uwag. Niezależnie od tego ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w [...] z dnia 22.08.2016 r. wynika, iż Fundacja została uznana za uprawnioną do uczestnictwa w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku biurowo-socjalnego przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] na działce nr ew 212/8 położonej w miejscowości T. To w tym postępowaniu jest możliwość zgłaszania ewentualnych uwag do przedstawionego przez inwestora raportu. Dlatego też argument o konieczności weryfikacji twierdzeń przedstawionych w ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 nie mógł prowadzić do uwzględnienia zażalenia. Fundacja nie zgodziła się z postanowieniem SKO i ustawowym terminie zaskarżyła je do tutejszego Sądu. Zarzuciła naruszenie art. 44 w związku z art. 98 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji (...) poprzez uznanie, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o warnikach zabudowy, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania na obszar Natura 2000 nie jest postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa, podczas gdy z treści art. 98 ust. 4 wynika wprost, to organ wydający decyzję "główną" ma zapewnić udział społeczeństwa w postepowaniu. Za błędną Fundacja uznała również ocenę SKO, że nie zostały spełnione przesłanki do dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie sąd stwierdza, że zarówno zaskarżone postanowienie, jak postanowienie je poprzedzające naruszają przepisy prawa materialnego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy i z tego względu podlegają wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Normatywną podstawę dopuszczenia organizacji ekologicznej do udziału w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2016 r. poz. 353 ze zm.; dalej w skrócie: "ustawa środowiskowa") stanowi jej art. 44 ust. 1. Stosownie do jego treści: "Organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się." Z treści powołanego przepisu – jak słusznie zauważyły organy obu instancji - expressis verbis wynika, że rozważanie dopuszczenia organizacji ekologicznych do udziału w postępowaniu zasadne jest wyłącznie wówczas, gdy postępowanie to wymaga udziału społeczeństwa. Zasadniczo postępowaniem takim jest postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1). Poza tym udział społeczeństwa wymagany jest w postępowaniach inwestycyjnych wymienionych w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 ustawy środowiskowej, wówczas gdy przeprowadzono w ich ramach ocenę oddziaływania na środowisko (art. 90 ust. 2 pkt 1). Dodatkowo udział społeczeństwa wymagany jest w postępowaniu w sprawie decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, gdy przeprowadza się w jego ramach ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Dalsze uwagi wypada poprzedzić stwierdzeniem, że stosownie do treści art. 96 ust. 1 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy środowiskowej organ prowadzący postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy jest obowiązany do rozważenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. W razie konkluzji pozytywnej organ wydaje postanowienie w oparciu o art. 96 ust. 3 ustawy środowiskowej, którym zobowiązuje inwestora do przedłożenia właściwemu miejscowo regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska szeregu dokumentów, w oparciu o które dyrektor będzie mógł ocenić, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. W razie stwierdzenia, iż taka sytuacja zachodzi, dyrektor na podstawie art. 97 ust. 1 i ust. 2 ustawy środowiskowej wydaje postanowienie o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W niniejszej sprawie zostało wydane postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2016 roku, nr [...], którym na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy środowiskowej, zobowiązano inwestora do złożenia wymaganych dokumentów celem rozstrzygnięcia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej w skrócie: "RDOŚ") o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 roku RDOŚ nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Po przeprowadzeniu tej oceny RDOŚ wydaje postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000 (art. 98 ust. 1). Stosownie jednak do treści art. 98 ust. 4 ustawy środowiskowej, przed wydaniem tego postanowienia RDOŚ zobowiązany jest wystąpić do organu, który prowadzi postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy ("organu o jakim mowa w art. 96 ust. 1) o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w trybie art. 33-36 i 38, przekazując temu organowi raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Z treści art. 98 ust. 4 ustawy środowiskowej wynika zatem wprost, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu nie jest RDOŚ, lecz organ prowadzący postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Tym samy postępowaniem, w którym ma zostać zapewniony udział społeczeństwa jest postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, a nie wyłącznie postępowanie przed RDOŚ – analogicznie, tyle że w odniesieniu do decyzji o pozwoleniu na budowę wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2013 r., sygn. II OSK 1217/12; takie samo stanowisko tyle, że na gruncie postępowania w przedmiocie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (art.72 ust. 1 pkt 10 i art. 92 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej) zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lipca 2015 r. II OSK 1044/15. Organy obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 44 ust. 1 w związku z art. 98 ust. 4 ustawy środowiskowej, poprzez przyjęcie, że z treści tych przepisów wynika, iż postępowaniem, w którym ma zostać zapewniony udział społeczeństwa jest wyłącznie prowadzone przez RDOŚ postępowanie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000. Jeżeli w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochrony środowiska, na podstawie art. 97 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, nałoży na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, a przed wydaniem - na podstawie art. 98 ust. 1 - postanowienia w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, w oparciu o art. 98 ust. 4, przekaże organowi prowadzącemu postępowanie o ustalenie warunków zabudowy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 i jednocześnie wystąpi do tego organu o zapewnienie w postępowaniu możliwości udziału społeczeństwa, to prowadzone przez ten organ postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy będzie postępowaniem wymagającym udziały społeczeństwa w rozumieniu art. 44 ust. 1. Jeżeli organizacja społeczna zgłosi chęć udziału w tym postepowaniu, a zostaną spełnione pozostałe wymogi przewidziane w art. 44 ust. 1, organ je prowadzący ma obowiązek wydać postanowienie uwzględniające wniosek organizacji. W przedmiotowej sprawie, wobec błędnej wykładni powołanych przepisów prawa materialnego nie rozstrzygnięto o kwestiach istotnych w sprawie. Rozpoznając ponownie wniosek Skarżącej organy ustalą, czy RDOŚ wystąpił do Burmistrza [...] z wnioskiem o zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu przekazując mu jednocześnie raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. W razie konkluzji pozytywnej, rozpoznają wniosek skarżącej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy środowiskowej. Jeżeli natomiast RDOŚ, na obecnym etapie postępowania, nie wystąpił do Burmistrza [...] z wnioskiem o zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu i nie przekazał mu raportu, organy rozważą, czy wniosek Skarżącej nie był przedwczesny. Z powołanych wyżej przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 134 i 135 P.p.s.a. uchylił postanowienia organów obu instancji.